جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1391/05/17 - روزنامه سراسري صبح ايران (سه شنبه) نسخه شماره 4218


ويروس ايدز (HIV)


مراقبت از پا در برابر قارچ


خبرها از عالم علم


 ويروس ايدز (HIV)  

 قسمت دوم و پاياني

پس از اين دوره نهفته آغاز مى‌شود که در آن سلول هاى آلوده مانند "بمب هايى منفجر نشده" براى مدت طولانى باقى مى‌مانند.

هنگامى که سلول ميزبان توليد پروتئين‌هاى ويروس را از روى DNA پروويروسى آغاز مى‌کنند، آنزيم پروتئاز فراهم شده به وسيله HIV بايد آنها را به صورت پروتئين‌هاى نوبنياد HIV درآورند تا با اتصال آنها به هم ذرات ويروسى HIV به وجود آيد. ذرات ويروسى تازه به وجود آمده با جوانه زدن بر روى سطح سلول ميزبان از آن خارج مى‌شوند.

داروهاى ضد رتروويروسي

امروزه بيماران آلوده به HIV را با مجموعه اى از داروها که در مراحل مختلف چرخه زندگى ويروس اثر مى‌کنند مورد درمان قرار مى دهند. اين داروها که به آنها داروهاى ضد رتروويروسى مى‌گويند شامل اين گروه‌ها هستند:

مهارکننده‌هاى پروتئاز (PIS): اين داروها فعاليت آنزيم پروتئاز در ويروس را مهار مى‌کنند. پروتئاز آنزيمى است که براى ساخته شدن ذرات جديد ويروسى (ويريون‌ها) در مرحله نهايى لازم است.

مهارکننده‌هاى آنزيم نسخه بردار معکوس: آنزيم نسخه بردار معکوس براى تکميل مرحله آلوده شدن سلول ها به وسيله ويروس لازم است و به وسيله آن است که HIV مى تواند از روى RNA خود DNA بسازد.

اين داروها به سه دسته تقسيم مى شوند:

1- مهارکننده هاى غيرنوکلئوزيدى نسخه بردار معکوس (NNRTTS)

2- مهارکننده هاى آنالوگ نوکلئوزيدى نسخه بردار معکوس( NRTIS يا NARTIS)

3- مهارکننده هاى آنالوگ نوکلئوئيدى نسخه بردار معکوس (NTRTIS يا NTARTIS)

مهارکننده ورود ويروس: اين داروها با تعامل مستقيم با گيرنده هاى ويروس و جلوگيرى اتصال ويروس به غشاء سلول هدف از ورود آن به سلول جلوگيرى مى‌کنند.

مشکلات بسيار در تجويز يک دوره درمانى ضد HIV رخ مى‌دهد. هر داروى موثر داراى عوارض جانبى است که اغلب جدى و گاه تهديدکننده حيات هستند.

عوارض جانبى شايع در درمان ايدز شامل تهوع و استفراغ شديد، اسهال، آسيب کبدى و نارسايى کبدى و زردى است. در هر برنامه درمانى به انجام آزمون هاى مکرر خون براى تعيين مداوم کارايى دارو (که بر مبناى تعداد سلول هاى T و ميزان ويروس در خون سنجيده مى‌شود) و بررسى کارکرد کبد نياز دارد.

ويروس ايدز از کجا آمد؟

منشاء ويروس ايدز مورد سئوال بوده است. چند سال قبل گروهى بين المللى از دانشمندان بالاخره توانستند اين مسئله را حل کنند. حل اين مسئله مديون شمپانزه‌اى به نام مريلين بود که دانشمندان را قادر کرد ثابت کنند که ويروس در ابتدا از يک زيرگونه خاص از شمپانزه ها در جنگل هاى بارانى آفريقاى مرکزى منشا گرفته است. به اعتقاد دانشمندان عفونت انسان با ويروس ايدز در نيمه اول قرن بيستم در نتيجه فعاليت افرادى که شمپانزه ها را شکار مى کردند و آنها را مى‌خوردند رخ داده است. اين عمل همچنان در حال حاضر ادامه دارد. به گفته پژوهشگران آزمون هاى ژنتيکى نشان مى‌دهد که ويروس اصلى انسانى عامل ايدز (يعنى HIV1) کاملاً به ويروسي شبيه است که شمپانزه‌ها را آلوده مى کند اما در آنها بيمارى ايجاد نمى‌کند.

دکتر بئاتريس هان از دانشگاه آلباماى آمريکا و همکارانش هنگامى به اين کشف نائل آمدند که نمونه هاى منجمد شده خون و بافت يک شمپانزه آزمايشگاهى به نام "مريلين" را که در سال 1985 مرده بود بررسى مى‌کردند.

آزمون هاى ژنتيکى در آن زمان در اختيار نبودند. به گفته دکتر هان اين شمپانزه ماده هرگز در پژوهش‌هاى ايدز مورد استفاده قرار نگرفته و از سال 1969 به بعد فرآورده‌هاى خونى انسانى دريافت نکرده بود.گروه پژوهشگران به سرپرستى خانم دکتر هان در خون و بافت‌هاى مريلين ويروس "پدربزرگ" ويروس انسانى را يافتند.

ويروس‌هاى مشابهى پيش از اين در 4 شمپانزه ديگر ديده شده بودند اما بعدها مشخص شد که تنها زيرگونه‌اى که مريلين به آن متعلق بود، يعنى گونه "پان‌تروگلوديتس تروگلوديتس" (Pantriglodytes Troglodytes) داراى ويروسي بود که مي‌تواند انسان‌ها را آلوده کند. در روز هاى ابتدايى پژوهش درباره ايدز، چند شمپانزه به طور عامدانه با ويروس ايدز آلوده شدند تا معلوم شود که آيا به بيمارى مبتلا مى شوند يا نه.

در کمال تعجب دانشمندان به رغم 98درصد مشابهت ماده ژنتيکى شمپانزه‌ها با انسان، هيچکدام از شمپانزه ها به بيمارى مبتلا نشدند. با مشخص‌شدن زير گونه اختصاصى شمپانزه که منشاء ويروس بودند و با توجه به اين که شمپانزه‌ها به رغم آلوده بودن به ويروس به بيمارى مبتلا نمى‌شوند، مطالعه بر روى آنها احتمالاً مى‌تواند به توليد درمان‌هاى جديد يراي ايدز کمک کند.

در حال حاضر مشخص نيست که آيا شمپانزه ها به علت تفاوت هاى ژنتيکى با انسان ها به بيمارى مبتلا نمى‌شوند يا اينکه دستگاه ايمنى آنها بهتر مى‌تواند با ويروس مبارزه کند.

پاسخ به اين سئوال تعيين خواهد کرد آيا مطالعه شمپانزه مى تواند به درمان‌هاى بهتر يا واکسن براى ايدز منجر شود يا نه.

شواهدى وجود دارد که ويروس ايدز در طول تاريخ به انسان ها منتقل مى‌شده است اما تنها در قرن بيستم بود که همه گيرى ايدز به وجود آمد. به گفته دکتر هان دليل اين تغيير وضعيت ممکن است به افزايش بى بندوبارى جنسى، ناآرامى هاى مدنى و مهاجرت مردم به شهرها مربوط باشد.

پژوهشگران اولين مورد شناخته شده ايدز را در يک مرد سياه پوست جزء قبيله بانتو کشف کردند که در سال 1959 فوت کرده بود و در کنگوى بلژيک جمهورى کنگوى فعلى محل زندگى زيرگونه هاى شمپانزه زندگى مى‌کرده است.


 مراقبت از پا در برابر قارچ  

روزهاي گرم تابستاني دوباره مهمان كشورمان شده و بزرگ‌ترين مشكلي كه در اين شرايط ممكن است براي شما ايجاد شود، گرما و رطوبت زياد و به دنبال آن، رطوبت و تعريق بيش از حد است كه گاه بسيار آزاردهنده مي‌شود.

به گزارش جام جم آنلاين، تعريق بدن، محيط مناسب رشد قارچ‌ها و عفونت‌هاي قارچي را ايجاد مي‌كند.

به همين دليل، در اين فصل بايد خيلي مراقب پوست بدنتان باشيد.

تعرق به خودي خود بسيار خوب و مفيد است و مانع بالا رفتن درجه حرارت بدن مي‌شود ولي از طرف ديگر مي‌تواند با ايجاد رطوبت منجر به حساسيت پوستي بخصوص در قسمت‌هاي چين‌خورده و مناطق مرطوب پوست مانند لاي انگشتان پا شود.

عفونت‌هاي قارچي از نوعي ميكروب به نام قارچ ايجاد مي‌شوند.

قارچ‌ها سلول‌هايي با مكانيسم مشابه گياهان هستند كه برخلاف آنها، قادر به تهيه غذاي خود از خاك، آب و هوا نيستند، بلكه از گياهان، انسان‌ها و حيوانات تغذيه مي‌كنند و زندگي انگلي دارند.

قارچ‌ها در محيط‌ گرم و مرطوب مانند لاي انگشتان، كشاله ران و زير سينه به زندگي ادامه مي‌دهند.

«تينيا پديس» نوعي عفونت قارچي شايع محسوب مي‌شود كه به آن، بيماري پاي ورزشكاران گفته مي‌شود.

اين نوع قارچ بيشتر انگشتان پا و گاهي ناخن‌ها و اطراف پا را درگير مي‌كند و موجب ترك خوردن و پوسته شدن، قرمزي، خارش، سوزش و تاول و زخم مي‌شود.

بيماري پاي ورزشكاران به سه شكل بروز مي‌كند: در حالت اول كه شايع‌ترين نوع آن است، بين دو انگشت كوچك پا ايجاد شده، باعث خارش، سوزش، پوسته شدن و عفونت مي‌شود كه در كف پا پخش مي‌شود. در حالت دوم، عفونت با حساسيت خفيف، خشكي، خارش يا پوسته‌شدن پوست آغاز مي‌شود.

با پيشرفت اين حالت، پوست ضخيم و ترك‌خورده مي‌شود و عفونت گاه كل كف پا را مي‌گيرد و كناره‌هاي پا را نيز درگير كند.

حالت سوم با بروز تاول‌هاي آبدار زير پوستي شروع مي‌شود. اغلب اين تاول‌ها روي قسمت دروني پا ايجاد مي‌شود. يا وجود اين ممكن است لاي انگشتان پا، روي پاشنه يا روي پا نيز بروز كند.

بيشتر مراقب پاهايتان باشيد

گرما و رطوبت، عمده‌ترين دلايل بروز عفونت‌هاي قارچي پا بخصوص در فصل تابستان به شمار مي‌رود.

محيط‌هاي گرم و مرطوب چون داخل كفش، جوراب‌هايي كه تهويه هواي مناسب ندارند و پابرهنه راه رفتن در محيط‌ استخرهاي ورزشي و حمام‌هاي عمومي كه رطوبت زيادي دارند، عواملي است كه بر رشد قارچ‌ها بسيار مؤثرند.

اگر كفش‌ تنگ به پا مي‌كنيد يا زياد به استخر عمومي مي‌رويد، بيشتر در معرض ابتلا به اين قارچ‌ها قرار مي‌گيريد و بالطبع بايد بيشتر مراقب قلب‌ دوم‌تان باشيد.

بيماري پاي ورزشكاران الزاماً افراد ورزشكار را مبتلا نمي‌كند، بلكه پا كردن كفش‌ مرطوب، گرمخانه مناسبي براي رشد قارچ‌ها پديد مي‌آورد.

براي جلوگيري از ابتلا به عفونت قارچي پا نمي‌توانيد جلوي گرماي هوا را بگيريد، ولي با انجام كارهاي ساده و شايد پيش پا افتاده مي‌توانيد مانع ايجاد چنين مشكلي شويد.

هر روز بعد از فعاليت، پاهايتان را بشوييد و خوب خشك كنيد. خشك‌كردن ميان انگشتان پا اهميت زيادي دارد.

از پوشيدن كفش‌ تنگ خودداري كنيد

پا برهنه راه نرويد. راه رفتن با پاي پياده بويژه در فصل تابستان، مخاطراتي مانند بروز زگيل و عفونت‌هاي قارچي را افزايش مي‌دهد.

در ضمن بهتر است جوراب مناسب پا كنيد. جوراب‌هايي كه جنس نايلون، آكريليك و الياف مصنوعي دارند، امكان عفونت قارچي را در پا افزايش مي‌دهند.

رطوبت ايجاد شده در پا به دليل پوشيدن چنين جوراب‌هايي محيطي گرم و مرطوب براي رشد قارچ‌ها به وجود مي‌آورد.

جوراب‌هاي نخي يا پشمي بهترين جوراب‌ها هستند. در صورت تعريق پاها، هر روز جوراب هايتان را عوض كنيد.

از طرف ديگر، از پوشيدن كفش رو بسته خودداري كنيد تا جايي كه مي‌توانيد در تابستان از كفش‌هاي روباز و صندل استفاده كنيد.

همچنين اگر در محيط كار هستيد و امكانش براي شما فراهم است، پاهايتان را از كفش خارج كنيد تا جريان هوا به پاهايتان برسد و مانع بالا رفتن حرارت و تعريق زياد شود. اين كار عرق پاها را خشك مي‌كند و احتمال بروز عفونت قارچي را كاهش مي‌دهد.

پاها را مرطوب نگه داريد. اشتباه نكنيد، اين رطوبت با رطوبت ايجاد شده بر اثر تعريق پاها فرق دارد. تعريق پاها در تابستان بخصوص در صورت نپوشيدن جوراب، باعث خشكي بيشتر آنها مي‌شود. براي اين كه پاهايي به نرمي پاي كودكان داشته باشيد، روزي چند بار پاي خود را با كرم مرطوب‌كننده چرب كنيد.

از كفش يا دمپايي مناسب استفاده كنيد. براي فعاليت‌هاي تابستاني از كفش و دمپايي مناسب همان فعاليت استفاده كنيد. به عنوان مثال، براي شنا كردن يا راه رفتن كنار استخر و حمام عمومي حتما كفش يا دمپايي پا كنيد.

كفش و جورابتان را خشك نگه داريد. در تابستان به خاطر تعريق زياد پاها، داخل كفش و جوراب مرطوب مي‌شود و عرق مي‌كند.

براي جلوگيري از ابتلا به عفونت‌هاي قارچي، قبل از پوشيدن مجدد كفش و جوراب‌، آنها را خشك كنيد يا در صورت امكان كفش و جوراب جايگزين داشته باشيد كه از آنها استفاده كنيد.

بعد از شنا در استخر يا رودخانه پاها را در آب تميز بشوييد و كاملا خشك كنيد. آب‌هاي راكد درياچه‌ها، رودخانه‌ها و چاله‌هاي آب، حاوي باكتري‌هايي است كه خطر ابتلا به عفونت‌ قارچي را افزايش مي‌دهد.

براي جلوگيري از تعريق پا در كفش، پودر بچه در آن بريزيد. به حنا آغشتن پاها هم تعريق پاها و بوي بد آن را كاهش مي‌دهد.

رعايت اين نكات ساده به شما كمك مي‌كند تا به عفونت‌هاي قارچي پا مبتلا نشويد. اين موارد شايد تنها راه پيشگيري به نظر برسد، ولي درمان مناسبي به شمار مي‌رود.

استفاده از كرم‌هاي ضدقارچ يا اسپري‌هاي تجويزي پزشكان نيز يكي از بهترين راه‌هاي درماني محسوب مي‌شود.

در موارد شديدتر، بايد تحت درمان دارويي قرار گيريد. با تمام مواردي كه اشاره شد، اگر باز هم دچار عفونت قارچي پا شديد، پاهايتان را در محلول آب سرد و نمك قرار دهيد و بعد آنها را كاملا خشك كرده، از كرم‌هاي تجويز شده توسط پزشك استفاده كنيد.


 خبرها از عالم علم 

 توصيه‌هايي به بدخواب‌ها

اگر از بدخوابي رنج مي‌بريد، مدتي توصيه‌هاي پي‌آمده را انجام دهيد تا اثرات مفيدش را ببينيد.به گزارش جام جم آنلاين، با شكم پر يا برعكس، گرسنه به رختخواب نرويد. از دو تا سه ساعت قبل از خواب سيگار نكشيد و مواد كافئين‌دار مثل قهوه و چاي نخوريد. بادام، گردو، موز، هلو، زردآلو، شير و... جزو خوراكي‌هاي خواب‌آورند.

يكي دو ساعت قبل از خواب يكي از اين خوراكي‌ها را ميل كنيد. محل خوابتان را خنك نگاه داريد (خنكاي مطبوع، نه سرد و اذيت‌كننده).فقط وقتي روي تخت يا رختخواب دراز بكشيد كه قصد خواب داريد. فكرتان را آزاد كنيد و به مرور خاطرات، رفتار و گفتار خود يا ديگران قبل از خواب نپردازيد.به يادآوري امور فردا در رختخواب نپردازيد.همه آن امور را از قبل يادداشت كنيد تا ذهنتان مشغول نشود. فقط به خوابيدن فكر كنيد. اگر اضطراب و استرسي داريد، با شمردن اعداد به آهستگي، انجام اعمال ريلكسيشن و آرام‌سازي ذهن و بدن، به خود كمك كنيد و آرام و مداوم جملاتي مثل «من آرومم... آروم... آروم... آروم...» يا «راحتم... راحت... راحت...»، آرامش و راحتي را بازيابيد.خود را در جايي يا حالتي تصور كنيد كه آرام و راحت مي‌پنداريد.حتي اگر معتقديد چشمتان با تماشاي تلويزيون يا نگاه كردن به حروف خسته و خواب‌آلود مي‌شود از مطالعه، تماشاي تلويزيون، گوش كردن به راديو و... در رختخواب خودداري كنيد.منظم بخوابيد.حتي اگر روزهاي اول سخت است، سعي كنيد به مرور راس ساعت بخوابيد و راس ساعت از تخت بيرون آييد. بيش از شش تا هفت‌ونيم ساعت در شبانه‌روز نخوابيد.نزديك ساعت خوابتان چرت نزنيد! فقط در نيمة روز آن هم 15 تا 20 دقيقه ـ نه بيشتر ـ چرتي كوتاه بزنيد تا شبانگاه بهتر بخوابيد.اگر به صدا حساسيت داريد، محيط يا شرايطي را فراهم كنيد كه ذهنتان را مشغول نكند.چراغ خواب را دور بيندازيد! تاريكي مطلق درمان بدخوابي‌ست.

حتي نور كم هم ذهن را در حالت آماده نگاه مي‌دارد تا در برابر خواب عميق -كه بخش اصلي خواب براي رفع خستگي و تجديد قواست ـ مقاومت كند (چراغ‌قوه‌اي كوچك نزديكتان بگذاريد تا در صورت نياز استفاده كنيد).

در طول روز حتما يكي دو بطري آب بنوشيد.ورزش يا نرمش صبحگاهي، علاوه بر تنظيم سوخت‌وساز بدن و جلوگيري از چاقي، به تنظيم خواب كمك مي‌كند.نيم ساعت بعد از صبحانه، در هواي آزاد ورزش كنيد، سپس دوش بگيريد و در صورت احساس خستگي طي روزهاي اول، در برابر خواب مجدد مقاومت كنيد. بدنتان هماهنگ خواهد شد و بدخوابي را فراموش خواهيد كرد.

نخوردن آب به بينايي آسيب مي زند

کمبود آب باعث آسيب جدي به چشم مي شود.دکتر شمس، رئيس انجمن چشم پزشکي ايران در مصاحبه با باشگاه خبرنگاران اظهار کرد: کمبود آب در بدن مي توانند بسيار خطرناک باشد خصوصا مي تواند باعث خارج شدن مايع چشم شود و در برخي از افراد باعث آسيب به شبکيه شود.

به گفته وي چشم افرادي که نزديک بين هستند يا ديابت دارند در اثر کم خوري آب آسيب هاي جدي مي بينند.دکتر شمس افزود: همه افراد بايد به مقدار لازم آب بخورند تا به چشمشان آسيب نرسد. کمبود آب مي تواند باعث عود التهاب چشمي در بيماران شود.در پايان وي تاکيد کرد: افراد مي توانند با استفاده از شستشو با چاي و نوشيدن آب از خستگي و آسيب به چشم ممانعت کنند.

گل مژه

گل مژه (Stye) بيماري شايعي است که به صورت يک توده متورم، حساس و دردناک و قرمز رنگ در نزديکي لبه پلک تظاهر مي‌کند. اين توده در حقيقت يک آبسه کوچک است که در اثر عفونت يا التهاب ريشه مژه‌ها يا غدد ترشح کننده چربي پلک ايجاد مي شود.به گزارش همشهري آنلاين، تماس دست آلوده با چشم (به خصوص اگر با ترشحات بيني آلوده شده باشد) و التهاب لبه پلک (بلفاريت) از عوامل مهمي هستند که باعث بروز گل مژه مي شوند.

علائم و نشانه ها

احساس سنگيني و درد پلک.

ايجاد يک توده برجسته قرمز رنگ دردناک در لبه پلک.

سوزش و خارش و اشک‌ريزش.

گاهي خروج ترشحات چرکي از گل مژه.

تاري ديد: تاري ديد از عوامل معمول گل مژه نيست اما اگر گل مژه نسبتاً بزرگ باشد با فشار روي قرنيه باعث ايجاد آستيگماتيسم و تاري ديد مي‌شود.

درمان

اکثر گل مژه ها ظرف چند روز به تدريج بهبود مي يابند و مشکل خاصي ايجاد نمي کنند.

در چند روز اول، استفاده از کمپرس گرم باعث تسکين درد مي‌شود و ممکن است به سرباز کردن گل مژه و تخليه ترشحات چرکي کمک کند.

براي اين منظور يک حوله تميز را با آب جوشيده گرم (نه داغ!) مرطوب کنيد و براي مدت 10 تا 15 دقيقه روي چشم مبتلا قرار دهيد. ماساژ ملايم هم به تسکين درد و تخليه ترشحات کمک مي‌کند. ماساژ با کمپرس گرم را مي‌توان روزي 4-3 بار انجام داد تا ترشحات تخليه شود و گل مژه بهبود پيدا کند.

هرگز سعي نکنيد گل مژه را بترکانيد يا به زور تخليه کنيد، اين کار مي‌تواند باعث گسترش عفونت به بافت‌هاي مجاور و يا حتي ورود عفونت به مغز شود. اگر پس از چند روز گل مژه بهبود پيدا نکرد حتماً به چشم پزشک مراجعه کنيد.

چشم پزشک مي تواند در صورت لزوم با يک جراحي کوچک گل مژه را تخليه کند. تخليه گل مژه با بي حسي موضعي با استفاده از قطره بي حس کننده انجام مي شود و گل مژه از سمت پشت پلک تخليه مي‌شود.

در گل مژه‌هاي معمولي استفاده از قطره‌هاي آنتي‌بيوتيک يا آنتي بيوتيک خوراکي فايده‌اي ندارد. اما در بچه هاي کوچک يا افرادي که گل مژه هاي شديداً ملتهب دارند ممکن است لازم باشد با نظر چشم پزشک آنتي بيوتيک خوراکي براي جلوگيري از گسترش عفونت به بقيه پلک و قسمت هاي مجاور استفاده شود.

پيشگيري

در برخي از افراد گل مژه مکرراً عود مي‌کند. براي پيشگيري از عود گل مژه به نکته هاي زير توجه کنيد:

از تماس دست آلوده با چشم جلوگيري کنيد.

بهداشت پلک را رعايت کنيد. شستشوي منظم پلک ها با آب ولرم يا شستشوي لبه پلک با شامپو بچه رقيق شده مي تواند به جلوگيري از عود گل مژه کمک کند.

در صورت بروز گل مژه هاي مکرر حتماً به چشم پزشک مراجعه کنيد.


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پر گهر
دريچه هنر
آزمون و سنجش
در قلمرو ورزش
آگهي