جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1392/12/17 - روزنامه سراسري صبح ايران(شنبه) نسخه شماره 4663


بيماري‌هاي پروستات را جدي بگيريد!


چربي‌هاي غيراشباع هم سبب بيماري مي‌شود؟!


اميدواري براي پيشگيري دارويي از عفونت ويروس ايدز


خبرها از عالم علم


خبر پزشکي


 بيماري‌هاي پروستات را جدي بگيريد! 

همان‌گونه که سرطان سينه و مشکلات مرتبط با آن شايع‌ترين بيماري در زنان است، بيماري‌هاي پروستات و بزرگي و سرطان اين غده نيز از جمله شايع‌ترين ناراحتي‌هاي مردان محسوب مي‌شود. مردان از 50 سال به بالا بيشتر در معرض ابتلا به بيماري هاي پروستات قرار مي‌گيرند، از اين رو پزشکان توصيه مي‌کنند مردان با نزديک شدن به اين سن، هر سال تحت بررسي و معاينه قرار گيرند.

بزرگي غده پروستات

بزرگ شدن غده پروستات که به «هايپرپلازي خوش خيم پروستات» معروف است، در مردان يکي از شايع ترين مشکلاتي به شمار مي‎‌رود که اغلب با بالا‌رفتن سن با آن دست به گريبانند. حدود يک سوم از مردان بالاي 50 سال علائمي از بزرگي غده پروستات را نشان مي‌دهند.

بزرگ‌شدن غده پروستات روي مجراي خروجي مثانه فشار وارد کرده و تخليه ادرار را با مشکل مواجه مي‌کند. مرداني که از اين عارضه رنج مي برند، در‌ ادرارکردن مشکل دارند، جريان خروج ادرار از مجاري معمولا بسيار ضعيف است و به صورت منقطع انجام مي‌شود يا باعث مي‌شود عمل دفع ادرار با فشار انجام گيرد و دفع مکرر ادرار را به دنبال دارد و غالبا فرد را به طور مداوم در طول شب براي دفع از خواب بيدار مي‌کند که همين مساله باعث بروز اختلال خواب در افراد مبتلا مي شود. حدود نيمي از مردان 51 تا 60 سال، 60 درصد از مردان 50 سال به بالا و 90 درصد مردان بالاي 80 سال به بزرگي غده پروستات مبتلا هستند که آمار قابل توجهي را تشکيل مي‌دهد.

علت اصلي بزرگ شدن پروستات هنوز بدرستي مشخص نيست، ولي بسياري از محققان براين باورند که تغييرات هورموني ايجاد شده به دنبال بالارفتن سن در مردان مي‌تواند علت اصلي اين عارضه باشد. بزرگ شدن غده پروستات گاه موجب بروز عفونت‌هاي مجاري ادراري يا احتباس حاد ادرار مي‌شود، ولي عوارض شديد بسيار نادر است. ساده‌ترين راه درمان براي افراد مبتلا به بزرگي غده پروستات، محدودکردن مصرف مايعات پيش از زمان خواب و نيز ايجاد تغييراتي در سبک زندگي از قبيل خودداري از مصرف مشروبات الکلي و مواد حاوي کافئين است. داروهايي از قبيل مسدودکننده‌هاي آلفايي نيز براي آرام کردن عضلات غده پروستات و کاهش اندازه آن موثر است و دفع ادرار را آسان تر مي‌کند. در موارد شديد که بيمار به درمان‌هاي دارويي واکنش نشان نمي‌دهد، پزشکان بخش داخلي غده پروستات که مجاري خروج ادرار را مسدود مي‌کند، از طريق عمل جراحي خارج مي‌کنند.

سرطان پروستات

سرطان پروستات شايع ترين سرطان ميان مردان است؛ اين خطر با افزايش سن بالا مي‌رود و احتمال بروز اين بيماري بيشتر در مردان بالاي 50 سال وجود دارد. سن و سال، منشأ نژادي و سابقه خانوادگي از جمله مهم‌ترين عوامل در ابتلا به سرطان پروستات به شمار مي‌رود.

افراد مبتلا به سرطان پروستات معمولا با چنين علائمي مواجه مي‌شوند: نياز به دفع مکرر ادرار بخصوص شب‌ها، نياز فوري به دفع ادرار، دشواري در ادرارکردن، تلاش زياد براي ادرارکردن، جريان ضعيف ادرار و احساس تخليه نشدن کامل مثانه.

معمولا پزشکان روش هاي مختلفي براي درمان سرطان پروستات در دستورکار خود قرار مي‌دهند که با توجه به نوع بيماري از آنها استفاده مي‌کنند. انجام عمل جراحي و خارج‌کردن غده پروستات، راديوتراپي و کمک‌گرفتن از پرتودرماني براي نابودي سلول‌هاي سرطاني، درمان هاي هورموني با استفاده از داروهايي به منظور مسدود کردن اثرات هورمون تستوسترون که تحريک کننده بروز سرطان پروستات به شمار مي‌رود؛ از جمله راهکارهاي درماني اين بيماري است. البته بسياري از مبتلايان مراحل درماني را به تاخير مي‌اندازند و معمولا زماني براي درمان مراجعه مي‌کنند که بافت سرطاني گسترش يافته و اغلب روش‌هاي درماني موثر واقع نمي‌شود و درمان تنها شامل استفاده از روش‌هايي خواهد بود که فقط دردهاي بيمار را تسکين مي‌دهد.

هدف از درمان هاي هورموني، کاهش و پايين نگه‌داشتن هورمون‌هاي آندروژن در بدن است. پزشکان اغلب در نخستين مراحل پيشرفت بيماري از اين روش استفاده مي‌کنند. چنانچه درمان‌هاي هورموني موثر واقع نشود، پزشکان از ايمني درماني کمک مي‌گيرند. در اين روش، از سيستم ايمني خود بيمار براي حمله به سلول‌هاي سرطاني استفاده مي‌شود. در صورت پيشرفت زياد سرطان پروستات و عمل نکردن درمان‌هاي قبلي، پزشکان از شيمي درماني براي نابودي سلول‌هاي بيمار بهره مي‌گيرند.

تغذيه مناسب و رژيم غذايي متعادل، بهبود مبتلايان را تسريع کرده و انرژي زيادي براي مبارزه با سرطان به آنها مي‌دهد. مبتلايان به سرطان پروستات بايد مراقب کالري مصرف روزانه خود باشند؛ به طوري که اين ميزان بايد در فرآيند درمان بيشتر باشد تا نياز بدن رفع شود. در صورت ثابت بودن وزن، به ازاي هر 500 گرم بايد 15 کالري در روز به رژيم غذايي اضافه شود، ولي در صورت کاهش وزن، بايد 500 کالري به مصرف روزانه اضافه کرد. به عبارتي، يک فرد 68 کيلوگرمي روزانه به 2250 کالري براي حفظ وزن خود نياز دارد.

پزشکان به مبتلايان توصيه مي کنند در طول روز مقدار کافي پروتئين استفاده کنند. پروتئين به بازسازي و ترميم بافت‌هاي آسيب‌ديده کمک مي‌کند. درواقع، به ازاي هر 500 گرم وزن بدن، فرد به 5/0 گرم پروتئين در روز نياز دارد. به عنوان مثال، يک فرد 68 کيلوگرمي به 75 تا 90 گرم پروتئين در طول روز نياز دارد. غني‌ترين منابع پروتئين عبارتند از: شير، گوشت ماهي، گوشت قرمز و گوشت پرندگان و نيز تخم مرغ و حبوبات که مصرف آنها در طول درمان بيماران سرطاني توصيه مي‌شود. مصرف مايعات به مقدار کافي در طول روز از کم‌آب‌شدن بدن جلوگيري مي‌کند. انواع نوشيدني‌ها از قبيل آب، آبميوه، شير، ژلاتين و نوشيدني‌هاي فاقد کافئين توصيه مي‌شود. مواد حاوي کافئين، دفع ادرار و درنتيجه علائم بيماري را تشديد مي‌کند، درنتيجه مصرف اين مواد بخصوص پيش از خواب توصيه نمي‌شود. بيماران در صورت تهوع و اسهال ناشي از درمان بايد براي جلوگيري از کم‌آبي بدن، مصرف مايعات را در طول روز افزايش دهند.

مصرف ويتامين‌ها به اندازه کافي اهميت زيادي دارد. در صورت کمبود ويتامين مصرفي، مي‌توان از مکمل‌هاي غذايي استفاده کرد.

منبع: جام‌جم آنلاين


 چربي‌هاي غيراشباع هم سبب بيماري مي‌شود؟! 

باور عمومي براين است که خوردن غذاهاي حاوي چربي‌هاي اشباع‌شده باعث افزايش سطح کلسترول خون مي‌شود که اين امر مي‌تواند منجر به ابتلا به بيماري‌هاي قلبي شود.

لذا متخصصين حوزه‌ي بهداشت و سلامت رژيم غذايي فاقد چربي‌هاي اشباع را براي کاهش اين خطر توصيه مي‌کنند.

اما يک متخصص بيماري‌هاي قلبي-عروقي در ايالات متحده مي‌گويد صرفا اتخاذ چنين رژيم غذايي‌اي از ابتلا به اين بيماري‌ها جلوگيري نمي‌کند!

دکتر جيمز دينيکلانتينيو در سرمقاله‌اي که به تازگي در نشريه BMJ منتشر شده است، مي‌گويد: مصرف چربي‌هاي اشباع‌شده اولين‌بار در دهه‌ي 1950 و هنگامي که يک پژوهشگر ارتباطي ميان اين چربي‌ها و بيماري‌هاي قلبي پيداکرد منع شده است؛ اما دکتر دينيکلانتينيو اظهار مي‌دارد: يافته‌هاي اين تحقيق ناقص بوده‌اند و به داده‌هاي مختلف توجه نشده بود.

بااين‌حال اين داده‌هابراي دهه‎‌ها سبب اشتباه در رژيم غذايي ما شده است.

چراکه آن تحقيق نتيجه گرفت که مصرف چربي‌هاي اشباع باعث افزايش خطر بيماري‌هاي قلبي مي‌شود و پيرو آن متخصصان تغذيه نيز براي جلوگيري از اين خطر، خوردن غذاهاي فاقد چربي اشباع را توصيه نمودند.

درحالي‌که برخي از اين توصيه‌هاي غذايي مي‌تواند بهداشت عمومي را در معرض خطر قراردهد؛ مثلا انجمن قلب آمريکا (AHA) توصيه مي‌کند که مردم مصرف چربي‌هاي اشباع شده را به حداکثر 7 درصد کل چربي‌هاي مصرفي در طول روز کاهش دهند و چربي‌غيراشباع را جايگزين چربي‌هاي اشباع نمايند.

درحاليکه دکتر دينيکلانتينيو مي‌گويد: شواهد موجود نشان مي‌دهد که هرچند کاهش مصرف چربي‌هاي اشباع به کاهش خطر ابتلا به بيماري‌هاي قلبي منجر مي‌شود اما مصرف کربوهيدرات‌هاي تصفيه‌شده يا چربي‌هاي اشباع نشده مانند امگا6 نه‌تنها در کاهش اين خطر تاثيري ندارد، بلکه ممکن است خطر ابتلا به بيماري‌هاي قلبي و ديگر عوارض آن را افزايش دهد.

وي مي‌افزايد: دونوع کلسترول بد در LDL وجود دارد که يکي ذرات بزرگ و کوچک شناور در LDL است و ديگري ذرات متراکم آن و رژيم غذايي فاقد چربي مي‌‌تواند LDL را کاهش دهد.

وي مي‌گويد مصرف کربوهيدرات‌هاي تصقيه‌شده موجب پراکندگي LDL در بدن مي‌شود و افزايش آن مي‌تواند عوامل خطرساز ابتلا به بيماري‌هاي قلبي، چاقي و ديابت را افزايش دهد.

علاوه‌براين وي خاطرنشان مي‌کند: جايگزيني چربي‌هاي اشباع‌نشده با چربي‌هاي اشباع‌شده ممکن است خطر ابتلا به سرطان، بيماري‌هاي عروق کرونر قلب، مرگ‌هاي مرتبط با بيماري‌هاي قلبي و به طورکلي نرخ مرگ و مير را افزايش دهد.

وي اظهار مي‌دارد افزايش شيوع ديابت و چاقي در ايالات متحده با افزايش مصرف کربوهيدرات‌هاي تصفيه‌شده رخ داده است نه چربي‌هاي اشباع!!

درنهايت وي خاطرنشان مي‌کند: به جاي درپيش گرفتن رژيم غذايي کم‌چربي، غذاهاي فرآوري نشده مصرف کنيد. خوراکي‌هايي مانند آجيل‌هاي طبيعي، ميوه‌ها و گوشت گاوهايي که در چراگاه طبيعي علف مي‌خورند.

ترجمه: خدايارسعيدوزيري

منبع: www.medicalnewstoday.com


 اميدواري براي پيشگيري دارويي از عفونت ويروس ايدز 

 همشهري‌آنلاين: نتايج دو بررسي جديد اين اميدواري را مطرح مي‌کند که ترزيق سه ماه يک‌بار يک داروي طولاني‌اثر جايگزين روش کنوني مصرف روزانه قرص براي کاهش احتمال سرايت ويروس ايدز (HIV) در گروه‌هايي از افراد در معرض خطر شود.به گزارش آسوشيتدپرس نتايج اين بررسي‌ها که در يک کنفرانس ايدز بوستون در روز سه‌شنبه چهارم مارس منتشر شد، نشان مي‌دهد اين داروي تجربي که در حال حاضر فقط براي پيشگيري از سرايت HIVدر ميمون‌ها مورد آزمايش قرار گرفته است، توانسته‌است کاملا از اين حيوانات در برابر خطر عفونت HIV محافظت کند.

دکتر رابرت گرانت، کارشناس ايدز در انستيتوي گلادستون، بنيادي وابسته به دانشگاه کاليفرنيا در سانفرانسيسکو، در اين باره گفت: «اين شيوه جالب‌توجه‌ترين ابداع در زمينه پيشگيري از HIV در سال‌هاي اخير است.»

به گفته گرانت آزمايش‌هاي هر دو گروه پژوهشگران محافظت صددرصدي با استفاده از اين دارو را ثابت کرده است. گرانت گفت: «اين دارو موثر و بي‌خطر است، و امکان پيشگيري از HIV را با تزريقات دوره‌اي، احتمالا هر سه ماه يک بار، فراهم مي‌کند.»

داروي تروادا (Truvada) ساخت شرکت گيليادساينس که براي درمان مبتلايان به HIV به کار مي‌‌رود، در پيشگيري از عفونت در افرادي که اين ويروس را ندارند، نيز به صورت مصرف روزانه اين قرص مورد استفاده است.

اما در پژوهش جديد شيوه‌اي بسيار عملي‌تر براي پيشگيري از عفونت با ويروس ايدز مورد آزمايش قرار گرفت-استفاده از تزريق يک داروي تجربي طولاني‌اثر ساخت شرکت گلاکسو‌اسميت‌کلاين.

در اين دو بررسي ميمون‌هاي ماکاک که در معرض گونه انساني- ميموني HIV ‌قرار گرفته بودند، با تزريق اين دارو مورد ازمايش قرار گرفتند. در هر دو بررسي ميمون‌هايي که اين دارو به آنها تزريق شده بود، از سرايت HIV مصون ماندند.

گرانت گفت داروي طولاني‌اثر مورد استفاده در اين بررسي‌ها که از لحاظ شيميايي شبيه برخي از داروهاي ضدايدز موجود در بازار است، «دارويي بسيار قدرتمند و کاملا بي‌خطر است که به خوبي بوسيله بيماران تحمل مي‌شود.»

به گفته او کارآزمايي مرحله مياني اين داروي تزريق طولاني‌اثر بر روي انسان‌ها به عنوان شيوه درماني، نه پيشگيري، هم اکنون در حال انجام است.


 خبرها از عالم علم 

 کشف تاثير سيگار بر بقاي سرطان سلول کليوي

دانشمند ايراني مرکز سرطان مموريال‌اسلون کترينگ آمريکا و همکارانش دريافته‌اند که مواجهه بيماران مبتلا به سرطان «کارسينوم سلول کليوي» با سيگار، بقاي سلول‌هاي خاص سرطاني را در جهت منفي تحت تاثير قرار مي‌دهد. به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه اصفهان، دکتر بهفر اهدايي و همکارانش طي پژوهشي تاثير مواجهه با سيگار را بر بقاي سلول‌هاي خاص سرطاني در 1625 بيمار مبتلا به کارسينوم سلول کليوي مورد بررسي قرار دادند.پژوهشگران با استفاده از تحليل‌هاي تک متغيري دريافتند کشيدن افراطي سيگار با افزايش خطر قابل‌توجه پيشرفت اين بيماري مرتبط است.علاوه بر اين، مصرف سيگار با مرگ به دلايلي غير از اين بيماري براي افرادي که به تازگي سيگاري شدند در مقايسه با غيرسيگاري‌ها، به طور چشمگيري بالا بود. محققان براي چنين بيماراني، برنامه‌هاي درماني ترک سيگار را توصيه کرده‌اند. اين پژوهش در مجله "Urology" منتشر شده است.

نقش ميکروب‌ها در ابتلا به سرطان روده بزرگ

به گزارش گروه اخبار علمي ايرنا از پايگاه خبري مديکال‌نيوز‌تودي، سرطان روده بزرگ زماني اتفاق مي‌افتد که سلول‌هاي سالم روده شروع به تغييرات عجيب و يا جهش در ژن‌هاي خود کنند .اين تغييرات سبب مي‌شود که سلول‌ها به تدريج به سلول‌هاي سرطاني تبديل و با تشکيل پوليپ در نهايت منجر به تومورهاي بدخيم شوند.پوليپ (Polyp) به معناي رشد غيرطبيعي توده‌هاي خوش خيم در جدار اعضاي بدن تعريف مي‌شود. پوليپ سرطان نيست ولي مي‌تواند منشا آن باشد. منشا اوليه پوليپ غشاي مخاطي است که با يک ساقه به بافت اصلي متصل است.

به گفته محققان اگرچه جهش‌هاي ژنتيکي مي‌تواند در هر نقطه از روده رخ دهد، اما انواع خاصي از سرطان روده بزرگ در مکان‌هاي خاصي در طول روده گسترش مي‌يابد که اين مساله نشان مي‌دهد عوامل غير‌ژنتيکي نيز در اين فرايند نقش دارند.

اين محققان مي‌گويند با تغيير ترکيبي از ميکروب‌ها در روده موش موفق شدند از گسترش تومورهاي روده بزرگ در اين حيوان جلوگيري کنند.در مطالعات قبلي، محققان کشف کردند زماني که در بدن موش‌ها، جهش هاي ژني منجر به توليد پوليپ شوند، اين پوليپ‌ها فقط در برخي از مناطق روده گسترش مي‌يابند، حتي اگر جهش به وجود آمده در تمام سلول‌هاي طول روده به وجود آمده باشد .در اين مطالعه جديد، آنها دوباره اين دسته از موش‌ها را مورد بررسي قرار دادند و تعداد ميکروب‌هاي موجود در روده آنها را با دادن آنتي‌بيوتيک کاهش دادند.نتايج نشان مي‌دهد در اين موش‌ها پوليپ‌هاي روده رشد نکردند.

به گفته محققان ميکروب‌هاي روده به نحوي در شکل‌گيري اوليه تومور در اين حيوانات دخيل است و کشتن باکتري‌هاي روده ممکن است خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش دهد.محققان تاکيد کردند براي آزمايش روي انسان، مطالعات بيشتري مورد نياز است.شرح کامل نتايج اين بررسي در مجله Journal of Experimental Medicine منتشر شده است.


 خبر پزشکي 

 درمان التهاب ريه با استفاده از سلولهاي بنيادي

به گزارش آفرينش به نقل از مركز سلول‌درماني رويان پيوند سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از خون بند ناف مي‌توانند به طور موثري التهاب ناشي از عفونت ايشرشياكولي در ريه را كاهش دهند.

التهاب ريه يك عارضه كشنده در نوزادان نارس است كه ناشي از افزايش ناگهاني غلظت اكسيژن متعاقب ايسكمي است. به نظر مي‌رسد كه سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي با خاصيت ضد التهابي خود بتوانند به طور موثري اين التهاب را كاهش دهند.

براي بررسي اين اثر محققان مركز پزشكي سامسونگ كره با استفاده از آلودگي ايشرشياكولي مدال التهابي ريه را در موش ايجاد نمودند و سپس توانستند با پيوند داخل تراشه‌اي سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از خون بند ناف علائم التهاب را در موش‌ها كنترل نمايند. بررسي سايتوكين‌هاي التهابي نشان مي‌دهد كه تزريق اين سلول‌ها روند التهاب را كاهش داده و باعث رفع آلودگي ميكروبي مي‌گردند.

استراحت پس از صرف غذا فرايند هضم را بهبود مي‌بخشد

سميه فتحعلي در گفت‌و‌گو با خبرنگار سلامت خبرگزاري تسنيم، اظهار داشت: افرادي كه دچار ضعف هضم هستند و دستگاه گوارش آنها ضعيف است بهتر است در ابتداي غذا خوردن با موادغذايي که شکم را روان مي‌کنند، شروع کنند. همچنين افرادي که شکم روان دارند، بهتر است با غذاهايي شروع کنند که شکم را قبض بگيرد.

به گفته وي مصرف غذا بايد به اعتدال باشد و سعي شود که غذا از جنس غذاي دوائيه نباشد مثل بقولات مانند انواع حبوبات يا سير نباشد چرا که سير خون را مي‌سوزاند و خون غليظ توليد مي‌کند.دستيار تخصصي طب سنتي ايران ادامه داد: مقدار غذا نبايد زياد باشد و افراد پرخوري نکنند که باعث فساد غذا در معده و توليد بادهاي سمي در بدن مي‌شود. همچنين ميزان غذا کم نباشد که باعث ضعف و لاغري شود.

فتحعلي افزود: اگر غذاي يک وعده را نمي‌توان براحتي هضم کرد بايد دفعات غذا خوردن خود را افزايش داد و مقدار غذاي هر وعده را کاهش داد و زماني که هنوز اشتها به مصرف غذا وجود دارد افراد دست از خوردن بکشند.

وي اضافه کرد: جويدن کامل غذا و سپس بلع آن از مهمترين مسائلي است که هنگام غذا خوردن بايد رعايت کرد همچنين از نوشيدن مداوم آب ميان صرف غذا بايد اجتناب شود.

دستيار تخصصي طب سنتي ايران درباره آداب توصيه شده بعد از خوردن غذا، بيان داشت: افراد بايد پس از صرف غذا استراحتي متناسب با وضعيت خود داشته باشند و نبايد دست به فعاليت و حرکات بدني بزنند و چرا که عامل هضم غذا در معده حرارت است و استراحت و سکون کمک مي‌کند تا حرارت در معده متمرکز شده و فرآيند هضم را سرعت بخشد البته فعاليتي مثل قدم زدن براي جاگيري غذا در معده هم توصيه شده است.


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پر گهر
در قلمرو ورزش
آگهي