جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1395/07/03 - روزنامه سراسري صبح ايران (شنبه) نسخه شماره 5379


تاثير هورمون عشق در حس معنويت


ساخت اولين دسـت مصنوعي که از مغز فرمان مي گيرد


کشف راز زندگي سرسخت ترين موجود دنيا


عجيب و جالب


آيا مي دانيد؟


 تاثير هورمون عشق در حس معنويت 

 
هورمون عشق يا "اکسي‌توسين" در افزايش معنويت موثر است.

به گزارش ايسنا و به نقل از ساينس، هورمون اوکسي‌توسين، نقش مهمي در احساس عشق و روابط اجتماعي دارد، اما نتايج مطالعات جديد نشان داده است که با احساس معنويت هم در ارتباط است.

اين مطالعه بر روي 83 مرد در سنين 35 تا 64 سال که هورمون اکسي‌توسين را از طريق اسپري بيني دريافت کرده بودند، انجام شد و نتايجي را به دنبال داشت.

بعد از انجام آزمايش از شرکت‌کنندگان پرسش‌هايي به عمل آمد و اثر آن در رابطه با معنويت انجام شد.

پتي ون کاپلن، نويسنده و روانشناس اجتماعي در دانشگاه دوک اظهار کرد: اين يافته‌ها عوامل موثر در احساس معنويت را روشن مي‌کند و به نظر مي‌رسد هورمون اکسي‌توسين از باورهاي معنوي بدن ما حمايت مي‌کند.

اکسي‌توسين که با عنوان هورمون عشق شناخته مي‌شود، در روابط مادر و فرزندي هم نقش بسيار مهمي دارد.

محققان در اين مطالعه اظهار کردند: ما نمي‌خواهيم نام هورمون معنوي را به اکسي توسين بدهيم، به اين دليل که اعتقادات معنوي پيچيدگي‌هاي خاصي دارد و عوامل بسياري را در خود دخيل مي‌کند.

اين مطالعه همچنين نشان داد، شرکت‌کنندگاني که اکسي‌توسين دريافت کرده بودند، احساس مثبت بيشتري را در طول آزمايش و بعد از آن داشتند.

پژوهشگران همچنين DNA شرکت کنندگان براي ژن CD38، که با انتشار اکسي‌توسين از سلول‌هاي مغزي در ارتباط است را بررسي کردند و دريافتند افزايش اين ژن در افراد با شدت احساس معنويت در ارتباط است. لازم به ذکر است که اين بررسي بر روي شرکت‌کنندگان مرد انجام شد. هورمون اکسي‌توسين اثرات مختلفي بر روي زنان و مردان دارد، بنابراين اثرات اين هورمون در معنويت زنان نيازمند مطالعه بيشتر است.

اين يافته‌ها در مجله Social Cognitive and Affective Neuroscience منتشرشده است.


 ساخت اولين دسـت مصنوعي که از مغز فرمان مي گيرد 

 
ميشل (Claudia Mitchell) اولين زن صاحب دست مصنوعي است که با مغز کنترل مي شود. شگفت آور اينکه وي زمانيکه به طور مثال فکر مي کند "دستش را ببندد" دستش به طور اتوماتيک بسته مي شود!

ميشل 26 ساله که در نيروي دريائي آمريکا شاغل بود دست چپش را در سال 2004 در تصادفي با موتور سيکلت از دست داد و موسسه بازپروري شيکاگو يک دست مصنوعي براي وي طراحي کرد.

وي در حال حاضر با استفاده از اين دست مصنوعي که توسط افکارش کنترل ميشود کارهاي روزانه خود را انجام مي دهد. براي ميشل اين دست يک تحول بزرگ است زيرا به گفته خود او قسمتي از زندگيش به وي باز گردانده شده است، زيرا دست مصنوعي قبلي که از آن استفاده مي کرد کاملا آزار دهنده بود.

ميشل خيلي از کارهاي روزانه خود را مانند برداشتن فنجان و يا باز کردن در يک قوطي و پوست کردن موز را با استفاده از اين دست مي تواند به راحتي انجام دهد.

اين سوال براي همگان مطرح است که چگونه ميشل قادر است اين کارها را انجام دهد؟

جراحان در عمل هاي جراحي که بر روي ميشل انجام دادند، عصب هاي موجود در شانه وي را که در گذشته به دست وي متصل بودند بعد از قطع شدن بازو دوباره آنها را به پوست و ماهيچه هاي سينه وصل کردند.

بعد از قرار دادن اين عصب ها در جاي اصلي خود مغز ميشل هنوز فکر مي کند که اين اعصاب به دست وي اتصال دارند.

زمانيکه ميشل فکر مي کند که بايد دست خود را حرکت دهد سنسورهائي که در محل اتصال اعصاب شانه به پوست و ماهيچه هاي سينه تعبيه شده فرمان را از مغز گرفته و به دست مصنوعي منتقل مي کند و سبب حرکت آن ميگردند و بدين ترتيب اين دست توسط اعصاب شانه که حالا به ماهيچه هاي سينه اتصال دارند حرکت مي کند.

عصب هايي که به پوست سينه وي متصل شده همچنين احساس گرمي و سردي دست را به وي منتقل مي کنند ، البته اين مسئله در کوتاه مدت اتفاق نمي افتد و مدت ها زمان لازم است تا اين عصب ها رشد يابند.به عقيده دکترتاد کويکين (Todd Kuiken) رئيس انستيتو مهندسي ساخت اعضاء مصنوعي شيکاگو براي رشد اعصاب پيوند داده شده به دست مصنوعي ميشل مدت سه الي پنج ماه وقت لازم است.


 کشف راز زندگي سرسخت ترين موجود دنيا 

 دانشمندان موفق به کشف راز زندگي سرسخت ترين موجود دنيا شدند.به گزارش مهر، به نقل از کريستين ساينس مانيتور، Tardigrade که به آن «خرس آبي» يا «بچه خوک خزه اي» هم گفته مي شود شهرت خاصي در دنياي موجودات زنده دارد.

اين موجود بسيار ريز در هر شرايطي زنده مي ماند، از آب جوش گرفته تا دماهاي بسيار سرد و حتي فضا. در واقع مي توان گفت اين موجود آبي بسيار ريز در هر موقعيتي به حيات خود ادامه مي دهد.تا پيش از اين دانشمندان چيزي درباره اين معماي عجيب نمي دانستند اما حالا توانسته اند آن را حل کنند.

به تازگي گروهي از دانشمندان دانشگاه توکيو در ژاپن نتايج گزارش توالي سازي کامل يکي از گونه هاي Tardigrade موسوم به Ramazzottius varieornatus را انجام داده اند.

آنها در خلال بررسيهاي خود متوجه پروتئين محافظت کننده اي به نام Dsup شدند که به عقيده دانشمندان از DNA اين جانور بسيار ريز در برابر اثرات مخرب و مرگبار پرتوهاي کيهاني محافظت مي کند

وجود اين پروتئين موجب مي شود که اين گونه از Tardigrade در سخت ترين دماها يعني از آب در حال جوشيدن تا صفر مطلق به حيات خود ادامه دهد.

اين تحقيقات نشان مي دهد که حتي اگر اين موجودات در فريزر قرار داده و پس از يک دهه به سراغ آنها برويم، همچنان شاهد ادامه حياتشان خواهيم بود.دانشمندان در اين بررسي متوجه شدند که پروتئين Dsup خود را به دور DNA خرس آبي کشانده و بدين ترتيب مانع از آسيب رسيدن به آن مي شود.


 عجيب و جالب 

 آيا رنگين کمان در شب نيز تشکيل مي شود؟

رنگين کمان يکي از مهمترين هديه‌هاي طبيعت و بسيار ديدني و جالب است. داستان‌هاي زيادي در تاريخ که درباره رنگين کمان حرفي در آن زده شده باشد، نيست.

محققان اظهار کردند: علم پشت رنگين‌ کمان بسيار جالب است و حقايق زيادي در آن وجود دارد که بسياري از آن بي اطلاع هستند. در ذيل بعضي از حقايق شگفت انگيز درباره رنگين‌ کمان ذکر شده است:

رنگين کمان چيست؟

رنگين‌ کمان از انعکاس نور بر روي قطرات نم و رطوبت ايجاد مي‌شود و در واقع قوس آن اندک است، اما زماني که با هم ادغام مي‌شوند، قوس بزرگي را در آسمان ايجاد مي‌کنند که زيبايي بي‌نظيري دارد. يک رنگين کمان، معمولا دو کمان اصلي و ثانويه دارد؛ کمان اصلي پررنگ تر و روشن تر و کمان ثانويه کم رنگ‌تر است. رنگ‌ها در دو کمان عکس يکديگر هستند.

تشکيل رنگين کمان

تشکيل رنگين‌ کمان بستگي به خورشيد دارد. زماني که خورشيد در زوايه 42 درجه با قطره باران قرار گيرد، رنگين‌ کمان ايجاد مي‌شود. رنگين‌ کمان در شب هم مي‌تواند تشکيل شود، البته بازتاب نور مربوط به ماه است و نه خورشيد و رنگين‌ کمان مهتابي تشکيل مي‌شود.

رنگين کمان ها به صورت دوقلو، سه قلو و يا حتي چهار قلو هم تشکيل مي شوند که بسيار ديدني و زيباست. همه افراد مي‌توانند يک رنگين‌ کمان درست کنند و از تماشاي آن لذت ببرند. در يک روز تابستاني پشت به خورشيد با يک شيلنگ آب روبروي خود را آب بپاشيد به اين صورت رنگين‌ کمان شما تشکيل خواهد شد.

منبع : بيتوته

نوازش گربه‌ها مي‌تواند مرگبار باشد

بچه گربه‌ها موجوداتي دوست داشتني هستند اما تحقيقات جديد حاکي از آن است که نوازش کردن اين موجودات مي‌تواند براي انسان مرگبار باشد.

به گزارش ايسنا به نقل از تلگراف،‌ گربه‌ها موجوداتي دوگانه هستند و گاهي نوازش را با تواضع پذيرفته و گاهي حمله مي‌کنند. اکنون تحقيقات انجام شده توسط مراکز کنترل و جلوگيري از بيماري نشان داده که زخمي شدن توسط گربه مي‌تواند مشکلات سلامتي جدي را به همراه داشته و حتي در اثر عفونت باکتريايي منجر به مرگ شود.

بيماري خراش گربه يا تب خراش گربه زماني رخ مي‌دهد که حيوان مبتلا به عفونت باکتريايي انسان را گاز گرفته، زخمي کرده يا زخم سرباز وي را ليس مي‌زند.

حدود 40 درصد گربه‌ها باکتري هنسله بارتونلا را با خود دارند که در اثر گزيده شدن توسط کنه يا مبارزه با گربه‌هاي مبتلا به آن‌ها منتقل شده و باعث بيماري مي‌شود. گربه‌هاي مبتلا معمولا هيچ علائمي را نشان نمي‌دهند. اين باکتري در صورت انتقال به انسان باعث تب، سردرد، کاهش اشتها و خستگي مي‌شود. اگرچه بيماري خراش گربه يک عفونت ملايم است و به راحتي قابل درمان است، اما در انواع شديد آن مي‌توان به عفونت قلبي و تورم مغز منجر شود و حتي مرگبار باشد.

محققان دريافتند بچه گربه‌هاي کمتر از يک ساله بيشتر ممکن است باکتري مذکور را داشته و آن را منتشر کنند زيرا احتمال چنگ زدن آن بيشتر است. بهترين روش براي جلوگيري از ابتلا به اين عفونت، شستن دستها پس از تماس با اين موجودات و کوتاه کردن ناخن‌هاي آن‌هاست.

ساخت کتاني از گازهاي گلخانه‌اي

محققان موفق به طراحي و توليد يک کفش کتاني جديد از دي اکسيد کربن بازيافتي شدند.

به گزارش ايسنا، شرکت انرژي NRG موفق به توليد يک کفش کتاني شده است که مواد اوليه آن از زباله‌هاي گازي يا پساب‌هايي است که از نيروگاه‌ها منتشر مي‌شود. براي توليد اين کتاني که Shoe Without A Footprint نام دارد، پساب‌ها گرفته شده و سرد مي‌شود و CO2 موجود در آن جدا مي‌شود. سپس آن ماده به ماده اوليه شيميايي مورد استفاده براي ايجاد پليمر (يا پلاستيک) سازنده فوم کفش تبديل مي‌شود.

NRG در مورد چگونگي ساخت اين پليمر توضيحي نداده و خواستار اختصاصي ماندن اين روش شده است. شرکت سازنده در حال حاضر هيچ برنامه‌اي براي توليد انبوه اين کتاني ندارد و تنها در حدود پنج جفت از اين کفش توليد شده است اما اين شرکت اميدوار است که در آينده نزديک اين فناوري جديد خود را روانه بازار کند.


 آيا مي دانيد؟ 

 چرا با افزايش سن، زمان در نظرمان سريع تر مي‌گذرد؟

افراد ميانسال و بزرگ تر اغلب اوقات مي‌گويند: «چقدر وقت زود مي‌گذرد!». بسياري از انسان ها با افزايش سن احساس مي کنند که زمان سريع تر مي گذرد.

طبق گفته‌ روانشناسي به نام «کلاديا هموند»، "اينکه با افزايش سن احساس مي‌کنيم زمان زودتر مي‌گذرد، يکي از اسرارآميزترين تجربه‌هاي زمان است." خوشبختانه تلاش هاي محققان براي پرده برداشتن از اين راز به يافته هاي جالبي منتج شده است.

به عنوان مثال، در سال 2005، روان‌شناساني به نام‌هاي «مارک ويتمن» و «ساندرا لنهاف» از 499 نفر بين سنين 14 تا 94 سال درباره‌ي سرعت حرکت زمان نظرسنجي کردند. تصور اکثر شرکت کنندگان از زمان براي بازه هاي کوتاه مدت مثل يک هفته، ماه يا حتي سال با افزايش سن تغييري نمي‌کرد. اکثر شرکت کنندگان احساس مي‌کردند که ساعت به سرعت تيک تاک مي‌کند.

اما محققان براي دوره‌هاي زماني درازمدت مثل يک دهه، الگوي متفاوتي مشاهده کردند. افراد مسن تر اغلب تصور مي کردند که زمان سريع‌تر حرکت مي‌کند. وقتي از آنها خواسته شده که به زندگي شان فکر کنند، شرکت کنندگان بيشتر از 40 سال احساس مي کردند که زمان در دوران کودکي شان آرام تر مي گذشت، سپس به طور پيوسته از دوران نوجواني تا بزرگ سالي به سرعت پيش مي رود.

دلايل خوبي براي اين احساس افراد بزرگسال تر وجود دارد. انسان ها طول مدت يک رويداد را مي تواند از دو نقطه نظر متفاوت تخمين بزنند. يکي نگاه آينده نگر است و مربوط به زماني مي‌شود که يک اتفاق هنوز در حال شکل گرفتن است؛ ديگري نگاه گذشته نگر که پس از پايان يک اتفاق حاصل مي شود.

علاوه بر اين، تجربه‌ي ما از زمان بسته به آنچه که انجام مي دهيم يا احساسي که نسبت به آن داريم تغيير مي کند. در واقع، وقتي که به ما خوش مي‌گذرد، زمان پرواز مي‌کند و زود از دست مي رود. وقتي غرق در داستان يک رمان شده‌ايم، زمان زودتر مي‌گذرد. اما اگر آن فعاليت را مدتي بعد به خاطر بياوريم، به نظر مي‌رسد که بيشتر از يک تجربه روزمره زمان برده است.

اما علت آن چيست؟ مغز ما تجربه‌هاي جديد را در حافظه کدگذاري مي کند، اما اين کار را براي تجربه هاي آشنا انجام نمي‌دهد. ارزيابي گذشته نگر ما از گذر زمان بر مبناي تعداد خاطره‌هاي جديد قرار دارد که در بازه‌ي زماني خاصي ايجاد مي‌کنيم. به عبارت ديگر، اگر در تعطيلات آخر هفته خاطرات جديد بيشتري در حافظه ي ما ثبت شود، سفرمان طولاني تر به نظر مي‌رسد.

اين پديده که هموند آن را «پارادوکس تعطيلات» مي‌ماند، نشان مي دهد که چرا وقتي به گذشته مي نگريم، به نظر مي رسد زمان سريع تر مي‌گذرد. از دوران کودکي تا بزرگ سالي ما تجربيات جديدي کسب مي‌کنيم و مهارت هاي زيادي ياد مي‌گيريم. اما در سنين بزرگ سالي زندگي ما روتين تر مي‌شود و تجربه هاي ناآشناي ما کمتر.

در نتيجه در حافظه ي اتوبيوگرافي ما سال هاي اوليه ي زندگي مان برجسته تر به نظر مي رسند و احساس مي‌کنيم که مدت زمان بيشتري طول کشيدند. البته اين بدين معني است که مي توانيم با فعال نگه داشتن مغز، در نظرمان سرعت گذر زمان را آهسته تر کنيم، مثلا مدام مهارت هاي جديد ياد بگيريم، با افکار و ايده‌هاي تاز آشنا شويم و در مکان هاي ناآشنا ماجراجويي کنيم.

منبع: Scientific American

مخترع زبان علامتي ناشنوايان کيست؟

ايتاليايي به نام جرونيمو کارادانو به فکر افتاد که با استفاده از حروف مکتوب الفبا،‌کرولالها را آموزش بدهد. او ميخواست اين حروف را با استفاده از علائمي بسازد که ارتباطي با اشياء مورد اشاره داشتند.

در سده هيجدهم، يک فرانسوي به نام شارل دولوپه نوعي زبان علامتي ابداع کرد. اين زبان، روش جديدي بود براي استفاده از مجموعه حرکات سنتي دست و بازو به شکلي که بيان کننده فکر شخصي باشند. ضمنا؛ در سده هفتدهم، يک الفباي انگشتي، مشابه الفباي مورد استفاده کرولالهاي امروزي،‌ابداع شد.

تا هشتاد و پنج سال پيش، ظرز ارتباط گرفتن با ديگران را از طريق علائم دست، حالات چهره و الفباي انگشتي مي آموختند. به بيان دقيقتر، کرولالها ميتوانستند در هر دقيقه تا 130 کلمه را هجي کنند.

اما بسياري از آموزگاران و مربيان کرولالها،‌به مخالفت با استفاده از زبان علامتي و الفباي انگشتي برخاسته اند. آنها معتقدند که استفاده از اين وسايل، کرولالها را از ارتباط برقرار کردن با مردمي که قدرت شنوايي عادي دارند دور نگه مي داردو به گروهي مجزا تبديلشان مي کند.

امروزه کرولالها ياد مي گيرند که با تماشا کردن حرکات لبهاي سخنران، آنچه را که او گفته است تفسير کنند. همچنين آنها با مشاهده و دقيق شدن در حرکات لبها و اندامهاي صوتي مربي خودشان و سپس تقليد از حرکات او، خودشان طرز حرف زدن را ياد مي گيرند.

منبع : ميهن بلاگ


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي