جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1396/04/27 - روزنامه سراسري صبح ايران (سه شنبه) نسخه شماره 5603


کشف مرجان‌ها در زيستگاه عجيب


اين عنکبوت دريايي با تپش روده زنده است


فسيل 62 ميليون ساله يک پرنده کشف شد


آيا مي دانيد؟


عجيب و جالب


 کشف مرجان‌ها در زيستگاه عجيب 

 
تپه‌ها و صخره‌هاي مرجاني در عمق اقيانوس آرام شمالي و با توان غذاسازي بالاتر از معمول کشف شدند.به گزارش ScientificReports، تپه‌ها و صخره‌هاي مرجاني موجودات زنده دريايي هستند و مانند هر موجود زنده ديگري، براي حيات و تشکيل کلوني نيازمند شرايط ويژه‌اي خواهند بود. مرجان‌ها با استفاده از مواد معدني «آراگونيت» و نور خورشيد و فتوسنتز روي اجساد يکديگر متولد مي‌شوند و تپه‌ها و صخره‌هاي مرجاني را شکل مي‌دهند.

از آنجا که در اقيانوس آرام شمالي و اطلس جنوبي، آراگونيت يافت نمي‌شود، علم درياشناسي پيش از اين معتقد بود که مرجان‌ها در اين دو نقطه وجود ندارند و امکان زيست آنها موجود نيست. اکنون يک تيم از دانشگاه هاوايي موفق شده‌اند يک تپه مرجاني در عمق اقيانوس آرام شمالي کشف کنند و اين کشف شگفتي همگان را در برداشته است.نخستين تئوري دانشمندان اين است که اين تپه‌ها که تعداد آنها بسيار بيشتر از استثناء اعلام شده است، حاصل کار جريان‌هاي اقيانوسي هستند و مرجان‌ها توانسته‌اند با مقدار کم مواد معدني هم اسکلت خود را بسازند و دوام بياورند.

اين تئوري فقط يک گمان ضعيف محسوب مي‌شود چراکه مرجان‌ها با اسکلت ضعيف در اقيانوس دوام نمي‌آورند و تبديل به صخره نمي‌شوند. از سوي ديگر اين مرجان‌ها دو برابر فاميل‌هاي شناخته‌شده‌شان کلروفيل دارند.کلروفيل يا سبزينه، ماده‌اي‌ است که موجب رنگ سبز برگ‌ها مي‌شود و کار توليد انرژي از نور را برعهده دارد. اين مقدار کلروفيل به معني اين است که مرجان‌هاي تازه دو برابر انرژي توليد مي‌کنند و توان توليد اسکلت آنها نيز دو برابر است پس چگونه بر بستري که مواد لازم را ندارد، رشد کرده‌اند؟


 اين عنکبوت دريايي با تپش روده زنده است 

 
نتايج يک مطالعه جديد نشان مي‌دهد که گردش اکسيژن در بدن عنکبوت دريايي وظيفه سيستم گوارشي اين جانور است و نقش قلب در اين پروسه بسيار کمرنگ است.به گزارش آنا به نقل از ScienceAlert، تاکنون دانشجويان زيست‌شناسي هميشه دم از اين مي‌زدند که چگونه يک قلب تپنده خون و اکسيژن را در سراسر بدن به گردش درمي‌آورد و چه عضو مهمي است اما نتايج تحقيقات جديد نشان مي‌دهد که اين پديده شامل همه جانوران نمي‌شود. البته اگر منصف باشيم هيچ کس از وجود استثناي عجيب و غريب اين قانون اطلاع نداشت: عنکبوت دريايي.

اين ساکنان نامعمول اقيانوس، که عليرغم نامشان به سرده عنکبوتيان تعلق ندارند، جايگزين منحصر به‌فردي را براي قلب، اندام حياتي که همه ما زنده نگه داشته، پيدا کرده‌اند. عنکبوت دريايي با استفاده سيستم گوارشي خود به عنوان يک پمپ، اکسيژن را در اطراف بدنش به حرکت درمي‌آورد.

ممکن است اين توانايي تازه کشف شده، يک راه‌حل تکاملي غيرطبيعي باشد اما عنکبوت‌هاي دريايي خود نيز ارگانيسم‌هاي معمولي به شمار نمي‌روند؛ تقريبا تمامي سطح بدن اين جانور از پاهاي باريک و چندش‌آورش تشکيل شده است.

به گفته آرتور وودز زيست‌شناس از دانشگاه مونتانا، به دليل همين اندام‌هاي ميخ‌مانند است که عنکبوت دريايي چنين کارکردهاي متابوليکي حياتي را اتخاذ کرده‌ است.

وود توضيح مي‌دهد: «برخلاف سيستم گوارشي مرکزي ما که تنها به يک حفره در بدن محدود مي‌شود، سيستم گوارشي عنکبوت دريايي چندين بار منشعب شده است و هر بخش از لوله‌هاي گوارشي به انتهاي يک پا ختم مي‌شود. در واقع، سيستم گوارشي عنکبوت دريايي فضا پرکن است و در همه جاي بدن اين جانور وجود دارد درست مانند سيستم گردش خون ما که در سراسر بدنمان کشيده شده است».

باوجود اينکه مي‌دانستيم سيستم گوارشي منشعب عنکبوت دريايي در پاهاي آنها هم حضور دارند اما تا پيش از اين دانشمندان نمي‌دانستند که اين سيستم پيچيده شکمي وظيفه ضربان‌سازي زير آب را برعهده دارد.

وودز درحال مطالعه روي پديده رشد غيرعادي جانوران قطبي (پديده‌اي که در آن گونه‌هاي قطبي در آب و هواي گرم‌تر جثه بزرگ‌تري نسبت به همتايان خود دارند) در قطب جنوب بود که متوجه نادرست بودن چيزي در تحقيقات خود درباره عنکبوت‌هاي دريايي شد.

با وجود اينکه عنکبوت‌هاي دريايي داراي قلب تپنده هستند اما طبق مشاهدات وودز قلب اين موجود بسيار ضعيف مي‌تپد و به نظر نمي‌رسد توانايي پمپاژ خون به خارج از قفسه سينه (قسمت شکمي) را داشته باشد.

در عوض، مکانيسم حرکات سيستم گوارشي (انقباض و انبساط عضلات دروني شکم) کار قلب را انجام مي‌دهد. وودز در نظر گرفت که شايد نه تنها وظيف سيستم گوارشي هضم نباشد، شايد جابه‌جايي گازهاي تنفسي در سراسر بدن هم جزئي از وظايف اين سيستم باشد.

تيم تحقيقاتي وودز 12 گونه مختلف عنکبوت دريايي از قطب جنوب و ساحل غربي آمريکا را جمع کرد و خون‌ آنها را آغشته به رنگ شيميايي کرد. محققان ميزان اکسيژن آب را کاهش دادند تا نفس کشيدن را براي عنکبوت‌ها سخت‌تر کنند، سپس متوجه شدند حرکات حلقوي سيستم گوارشي افزايش يافت، درست مانند ضربان قلب انسان وقتي که در حال ورزش کردن باشد.

به گفته محققان، ممکن است موجودات دريايي ديگر از چنين سيستم تنفسي مشابهي استفاده کنند.


 فسيل 62 ميليون ساله يک پرنده کشف شد 

 محققان فسيل 62 ميليون ساله يک پرنده کوچک به اندازه گنجشک امروزي را در آمريکا کشف کرده اند.به گزارش مهر به نقل ازبي بي سي، باستان شناسان فسيل يک پرنده کوچک را در ايالت نيومکزيک آمريکا کشف کرده اند که به 62 ميليون سال قبل تعلق دارد.محققان معتقدند اين پرنده که Tsidiiyazhi نام گرفته قديمي ترين گونه از موجودات درخت نشين ميان گروه هاي پرندگان امروزي به حساب مي آيد.اين درحالي است که يافته هاي مختلف نشان مي دهند پس از برخورد شهاب با زمين و از بين رفتن دايناسورها، گونه پرندگان به سرعت متحول و به گروه هاي مختلفي تقسيم شدند که سبک زندگي و تغذيه متفاوتي داشتند.

اين پرنده مشابه گنجشک دو ميليون سال پس از انقراض دايناسورها در زمين زندگي مي کرده است

محققان موزه بروس در کانکتيکات آمريکا فسيل اين پرنده را بررسي کردند. تحليل و بررسي اين فسيل نشان مي دهد 10 گروه بزرگ پرندگان نيز حدود 4 ميليون سال پس از برخورد شهاب سنگ با زمين به وجود آمدند.دانيل کسپکا مولف تحقيق درباره اين فسيل مي گويد: اين فسيل متعلق به پرنده اي بسيار قديمي است که پاهاي کوچکي داشته است. عمر فسيل نيز 62.2 تا 62.5 ميليون سال تخمين زده مي شود.


 آيا مي دانيد؟ 

 سياره ها از گل به وجود آمده اند!

تحقيقي جديد نشان مي دهد احتمالا سياره هاي منظومه شمسي به جاي شهاب سنگ از توپ هاي گلي بزرگ ساخته شده اند.

به گزارش مهر به نقل از اسپيس، نتايج يک تحقيق جديد احتمالا درک ما از چگونگي تشکيل زمين و سياره هاي ديگر منظومه شمسي را دگرگون خواهد کرد.

درحاليکه دانشمندان به طور گسترده معقتدند سياره ها ازشهاب سنگ ها به وجود آمده اند، محققان دانشگاه کورتين و «انسيستو علوم سيارات» به اين نتيجه رسيده اند که احتمالا آنها از توپ هاي بزرگ گلي ساخته شده اند!

طبق اين تحقيق احتمالا دانه هاي حاوي يخ گردوغبار کهکشاني در سال هاي اوليه تشکيل منظومه شمسي تحت تاثير گرماي راديواکتيو ذوب شده اند. به اين ترتيب کره هايي از آب و گرد و غبار به وجود آمدند که مواد اوليه تشيکل سياره ها بودند.

در اين تحقيق دانشمندان حرکات دانه هاي صخره ها و گل را در شهاب سنگ هاي کربني کندريت با رايانه شبيه سازي کردند.

دانشمندان معتقدند شهاب سنگ هاي کربن کندريتي، مواد اوليه ساخت سياراتي مانند زمين بوده اند.

هرچند اين اشيا آسماني داراي يخ نيز بودند و ذرات ريز غبار را به خود جذب کردند، محققان اشاره مي کنند هيچ فرايندي براي تبديل شدن آنها به سنگ پس از آب شدن يخ ها هم اکنون وجود ندارد.

بنابراين محققان معتقدند هسته سياره ها به جاي صخره از گل تشکيل شده است.

کشف کوچک‌ترين ستاره جهان

منجمان دانشگاه کمبريج موفق به کشف کوچک‌ترين ستاره کيهان شدند.

به گزارش ايسنا به نقل از ديلي‌ميل، اين جرم کيهاني فقط اندکي بزرگ‌تر از زحل است و کشش گرانشي سطح آن 300 برابر قوي‌تر از جاذبه‌اي است که انسان‌ روي زمين حس مي‌کند.

ستاره جديد EBLM J0555-57Ab نام گرفته و به دانشمندان در جستجوي حيات بيگانه کمک خواهد کرد. ستاره‌هاي کم‌نور و کوچک، کانديداهاي ايده‌آلي براي شناسايي سياره‌هاي به اندازه‌ زمين هستند. اين سيارات ممکن است بر روي سطح‌شان آب مايع داشته باشند و چنين عنصري براي شکل‌گيري حيات بيگانه کليدي است.

دانشمندان براي شناسايي سيارات شبيه زمين، به اندازه‌گيري تيرگي(کم‌نوري) ستاره‌اي نياز دارند که سياره‌ها از مقابل آن عبور مي‌کنند. اين عمل براي ستاره‌هاي داراي اندازه معمولي تقريبا غيرممکن است زيرا آنها بيش از حد شفافند و سياراتي که حول‌شان مدارگردي مي‌کنند هيچ تيرگي قابل تشخيصي ايجاد نمي‌کنند. با اين حال، ستاره‌هاي کوچکي مانند EBLM J0555-57Ab به اندازه‌ کافي کم‌نور هستند تا بتوان اندازه و جو سيستم‌هاي سياره‌اي‌شان را شناسايي کرد.

نمونه ديگري از يک ستاره کوچک، کوتوله فوق سرد Trappist-1 است که توسط 7 سياره به اندازه زمين محاصره شده و ماه فوريه گذشته توسط دانشمندان ناسا کشف شد. ستارهEBLM J0555-57Ab جرمي کوچک‌تر از سياره Trappist-1 دارد اما اندازه‌اش دو سوم آن است.

کوچک‌ترين ستاره کيهان که حدود 600 سال نوري از زمين فاصله دارد، کوچک‌تر از مشتري بوده با اين حال جرم آن 85 برابر اين غول گازي است.

دانشمندان درباره ستاره‌هاي کوچک‌تر دانش کمي دارند زيرا اندازه کوچک و شفافيت پايين‌ آن‌ها شناسايي‌شان را دشوار کرده است. ستاره EBLM J0555-57Ab به اندازه‌ کافي جرم دارد تا هسته‌هاي هيدروژن را طي عمل همجوشي به هليم تبديل کند و اين فرآيندي کليدي در شکل‌گيري ستارگان است.

عمل همجوشي هيدروژن، انرژي خورشيد و همچنين اکثر ستارگان را تامين مي‌کند و دانشمندان در تلاش براي بازتوليد آن به عنوان منبع انرژي قدرتمند بر روي زمين هستند.

چنانچه اين ستاره کوچک‌تر از اندازه کنوني‌اش بود، فشار موجود در مرکز آن براي روي دادن اين فرآيند به اندازه کافي نبود.

ستاره EBLM J0555-57Ab بخشي از يک سيستم ستاره‌اي دوگانه است بدين معنا که دو ستاره حول يک نقطه در فضا و در امتداد سيارات‌شان مدارگردي مي‌کنند. ستاره جديد هنگام عبور از مقابل ستاره بزرگ‌تر همراه شناسايي شد اين در حالي است که منجمان معمولا از اين شيوه براي شناسايي سياره‌ها و نه ستارگان استفاده مي‌کند.


 عجيب و جالب 

 رقص عنکبوت هوشمند به شيوه "مورچه جنگي"

محققان عنکبوت‌هايي را شناسايي کردند که براي جلوگيري از شکار وخورده شدن، شيوه راه رفتن مورچه‌ها را تقليد مي‌کنند.

به گزارش تسنيم، به گفته محققان دانشگاه «کرنل» نيويورک، گونه‌اي از عنکبوت‌ها موسوم به «عنکبوت جهنده»(jumping spider) از اين عوامل ترس آگاهي دارند و از آن به عنوان يک مزيت بهره مي‌برند؛ اين عنکبوت‌ها راه رفتن مورچه را تقليد مي‌کنند.

بر اساس گزارش ميل‌آنلاين، در اين پژوهش، محققان با استفاده از دوربين‌هاي سريع، حرکت هر دو حشره را ضبط کردند و با بررسي فيلم‌ها متوجه شباهت بين نحوه راه رفتن آن‌ها شدند.

نتايج اين بررسي‌ها نشان داد، عنکبوت‌هاي جهنده گاهي توقف مي‌کنند و دو پاي خود را بالا مي‌برند تا شاخک‌هاي مورچه را شبيه‌سازي کنند

طبق اين گزارش، اين عنکبوت‌ها در مسيرهاي مارپيچ حرکت مي‌کنند تا مسير حرکت مورچه‌ها را شبيه‌سازي کنند.

شکارچياني که نمي‌توانند مانند يک دوربين سريع و دقيق حرکت حشرات را ارزيابي کنند، با اين نقش بازي کردن عنکبوت گول مي‌خورند و عنکبوت جهنده را با مورچه اشتباه مي‌گيرند

کشف روشي براي افزايش حافظه در خواب

دانشمندان به دستاوردهايي براي تحريک بعضي بخش‌هاي مغز در حين خواب دست يافته‌اند که با کمک اين روش‌ها، بالاخره يک روز مي‌توانند حافظه انسان را در حال خواب بهبود بخشند.

به گزارش آنا به نقل از DigitalTrends، آبا تا به حال سعي کرده‌ايد قبل از خواب چيزي را به خاطر بسپاريد و زماني که صبح بيدار شده‌ايد، به خوبي آن مساله را به ياد داشته‌ايد؟ مطمئن باشيد که فقط شما نيستيد که چنين تجربه‌اي داشته‌ايد.

تحقيقات اخير دانشمندان مرکز علوم پايه شناختي و اجتماعي در کره جنوبي دستاورد بزرگي در اين زمينه کسب کرده‌اند. آنها کشف کرده‌اند که يک خواب خوب شب، مي‌تواند در به يادآوري خاطرات يا حتي محتوايي که روز گذشته خوانده‌ايد يا تجربياتي که کسب کرده‌ايد، کمک بزرگي کند.

محققان همچنين کشف کرده‌اند که تحريک امواج مغزي خاص در طول خواب مي‌تواند حافظه بلند مدت را تا دو برابر تقويت کند. ولي خبر بد اين است که هنوز اين کار روي انسان‌ها امکان‌پذير نيست و فعلا در حد مغز موش‌ها روي اين موضوع کار شده است.

تحقيقات قبلي هم نشان داده بود که ريتم‌هاي مختلف مغز- مثل امواج آهسته قشر مغز، اسپيندل تالاموس- در طول خواب رخ مي‌دهند و همين امر موجب تقويت حافظه مي‌شود. اين فازهاي خواب با «خواب رم» همراه هستند.

کسي که خوابيده است، هر يک ساعت و نيم يک بار حالت منحصر به‌فردي را تجربه مي‌کند: ضربان قلب، فضار خون و تنفس زياد مي‌شوند. ترشح آدرنالين افزايش پيدا مي‌کند و چشم‌ها زير پلک‌هاي بسته شروع به حرکت مي‌کنند. اينها نشانه ورود به خواب رم هستند. خواب رم آخرين مرحله چرخه خواب است. همانطور که گفتيم، خواب رم چند بار در طول شب تکرار مي‌شود و هر بار طولاني‌تر از دفعه قبل است و در اوايل صبح به بيشترين زمان خود مي‌رسد. در واقع در يک خواب هشت ساعته سه تا شش مرحله رم رخ مي‌دهد که اين يعني حدود 20 درصد از خواب.

دانشمندان کره‌اي در اين تحقيق، روي «دوک‌هاي خواب» متمرکز شدند. دوک‌هاي خواب امواج کوتاهي با بسامد 12 تا 14 هرتز در خلال مراحل اول تا چهارم خواب و در فاصله زماني دو تا پنج دقيقه پيدا مي‌شوند. اين امواج نمايانگر فعاليت مکانيسمي است که حساسيت مغز را در برابر اطلاعات حسي کم مي‌کند و در استمرار خواب شخص نقش دارند. در اشخاص سالمند اين موج‌ها کمتر ديده مي‌شود و به همين دليل سالمندان در طول شب چندين بار از خواب بيدار مي‌شوند.

اين بخش از خواب، چيزي بين خواب و هوشياري براي انسان به وجود مي‌آورد و در حالت خواب، اين سيگنال‌ها ممکن است هفت تا 15 بار در ثانيه تغيير کنند که بر اساس يافته‌هاي دانشمندان، اين اعداد بستگي به کارهايي دارد که شخص روز گذشته انجام داده است. به اين صورت که هرچه يادگيري و اطلاعات ورودي به مغز در طول روز بيشتر باشد، آهنگ تغييرات اين بخش نيز بيشتر خواهد شد.

اين دانشمندان براي آزمايش فرضيه‌هاي خود، از تعدادي موش استفاده کردند و آنها را در قفس‌هاي مخصوصي قرار دادند و پس از پخش صداهاي ناموزون، به آنها شوک‌هاي الکتريکي خفيفي وارد کردند. روز بعد، حافظه اين موش‌ها به اين شکل مورد آزمايش قرار گرفت که همان آهنگ براي آنها در قفس پخش شد و دانشمندان منتظر واکنش آنها ماندند. محققان سپس در طول خواب موفق شدند با استفاده از نور، مغز موش‌ها را تحريک کنند و در نتيجه تغييرات دوک خواب را در آنها افزايش و کاهش دهند.

به گفته محققان اين تيم تحقيقاتي، نتايج به دست آمده فوق‌العاده بود و موش‌هايي که در طول خواب با استفاده از نور تحريک شده بودند، پس از قرار گرفتن در قفس و يا شنيدن صداهاي ويژه، دو برابر بهتر از ديگران حس ترس را به خاطر مي‌آوردند.

هدف نهايي اين پژوهش استفاده از اين روش جديد براي افزايش حافظه انسان است که البته در حال حاضر به دليل لزوم استفاده از ايمپلنت‌هاي پزشکي در مغز، چنين کاري امکان‌پذير نخواهد بود.

با اين حال آنها اميدوارند که در آينده‌اي نزديک بتوانند امواج مغزي انسان را تحريک و حافظه‌شان را تقويت کنند.


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي