جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1396/05/10 - روزنامه سراسري صبح ايران(سه شنبه) نسخه شماره 5614


کرم‌هايي که حتي بدون سر هم نور را تشخيص مي‌دهند


توليد مواد غذايي با استفاده از برق


کاغذي که نوشته‌هايش بعد از 5 روز ناپديد مي‌شود


آيا مي دانيد؟


عجيب و جالب


 کرم‌هايي که حتي بدون سر هم نور را تشخيص مي‌دهند 

 
دانشمندان هندي دريافته‌اند کرم‌هاي مسطح پلاناريا حتي اگر سرشان را از دست دهند، باز هم نور را حس مي‌کنند.به گزارش ايسنا به نقل از نيوساينتيست، کرم‌هاي مسطح پلاناريا گريزان از نور، توانايي قابل توجهي در احياي بخش‌هاي از بين رفته بدنشان دارند، با اين حال، محققان هندي به تازگي دريافته‌اند حتي زماني که اين کرم‌ها سرشان از تنشان جدا مي‌شود، باز هم از نور گريزان‌اند و آن را حس مي‌کنند.اين کرم‌ها اغلب در تاريکي و محيط‌هاي آبي زندگي مي‌کنند که نور به آن دسترسي ندارد. چشم‌هاي اين حشرات برعکس چشم‌هاي انسان، ساختار پيچيده‌اي ندارند اما تعداد زيادي از آن‌ها دو چشم بدوي (eyespot) بدون عدسي روي سرشان دارند که مي‌توانند شدت نور را شناسايي کنند.

محققان "موسسه زيست‌شناسي سلول بنيادي و پزشکي احيا" در هند در مطالعه جديد، بينايي گونه‌اي کرم مسطح پلاناريا موسوم به Schmidtea mediterranea را بررسي و تاييد کردند که چشم‌هاي بدوي اين موجود ترغيبش مي‌کند که از نور مرئي روي بگرداند.

با اين حال، محققان به طور غيرمنتظره‌اي دريافتند گرچه چشمان بدوي و غيرپيچيده اين گونه کرم، فاقد گيرنده‌هاي نوري طول موج خاص است، اين موجود بيشتر از نور آبي گريزان است تا از نور قرمز. دانشمندان بر اين باورند اين کرم‌ها با مقايسه کردن ميزان نور مرئي جذب شده توسط چشمان بدوي شان و نه ديدن رنگ خود نور، نورهاي مختلف را از يکديگر تشخيص مي‌دهند.

اما کشف تيم علمي به همين جا ختم نشد و آن‌ها از اين واقعيت استفاده کردند که کرم‌هاي مسطح پلاناريا مي‌توانند پس از اين که سرشان از بدنشان جدا مي‌شود، به زندگي خود ادامه دهند و سرهايشان را دوباره رشد مي‌دهند.محققان به دنبال بررسي چگونگي واکنش اين کرم‌ها در هنگامي بودند که اين موجودات سر نداشتند؛ آنها دريافتند اين کرم‌ها حتي زماني که سر نداشتند، باز هم به نور واکنش نشان ‌مي‌دادند اما اين بار به نور فرابنفش و نه نور مرئي. اين بدين معناست که کرم‌ها دو شيوه کاملا مستقل از هم را براي واکنش به نور تکامل داده‌اند: يکي از اين روش‌ها از طريق دو چشم بدوي و مغزشان عمل مي‌کند و روش ديگر شامل تمامي بدن به جز چشم‌هاست و اين همان مکانيسمي است که دانشمندان به دنبال شناسايي آن هستند.طي يک هفته‌اي که براي احياي سر بريده شده اين کرم‌ها زمان برد، تيم علمي بر ميزان سرعت احياي چشم‌ها و مغز اين موجودات نظارت داشت تا دريابند آنها چه هنگام دوباره به نور مرئي واکنش نشان مي‌دادند. چشم‌هاي بدوي اين کرم ها پس از چهار روز احيا شدند اما آنها هنوز با شدت بيشتري به نور ماوراءبنفش واکنش نشان مي‌دادند تا نور مرئي.

فقط پس از 7 روز بود که آن‌ها ترجيح بيشتر خود براي گريزان بودن از نور مرئي را بازيافتند و اين به معناي اين بود که چشم ها و مغزشان دوباره کنترل امور را دست گرفته بودند. در روز دوازدهم حساسيت اين کرم‌ها به نورمرئي افزايش يافت تا جايي که با شدت بيشتري به نور موجود در انتهاي آبي منشور نور مرئي واکنش نشان دادند.دانشمندان تصور مي‌کنند واکنش اين موجودات به نور فرابنفش مکانيسمي باستاني است و اين که آن‌ها ابتدا به نور فرابنفش واکنش نشان مي‌دادند و واکنش چشم‌ها و مغز اين کرمها به نور مرئي، بعدها تکامل يافته است. در واقع، کرم‌هاي مسطح پلاناريا طي تکاملشان، از واکنش به نور فرابنفش به واکنش به نور مرئي از طريق مغزشان تکامل يافته اند.


 توليد مواد غذايي با استفاده از برق 

 
محققان فنلاندي با استفاده از الکتريسيته موفق به توليد مواد غذايي شده‌اند که مي‌تواند کليدي براي مبارزه با گرسنگي در جهان باشد.

به گزارس ايسنا و به نقل از اينهبيتت، تيم محققان فنلاندي موفق شده‌اند نوعي پروتئين تک‌سلولي را با استفاده از کربن‌دي‌اکسيد و الکتريسيته توليد کنند که از آن مي‌توان غذاي حيوانات و همچنين مواد غذايي براي انسان توليد کرد.

محصول نهايي اين فرآيند ترکيبي خواهد بود که 50 درصد آن از پروتئين، 25 درصد از کربوهيدرات و مابقي شامل چربي و نوکلئيک‌اسيد است.

محققان اين پروژه در توضيحات خود اعلام کردند که اين روش مي‌تواند در مناطقي که با قحطي و کمبود مواد غذايي مواجه هستند مثمرثمر باشد، خصوصا که در هر منطقه با توجه به نيازهاي موجود مي‌توان نوع پروتئين آن را تغيير داد.قدم بعدي براي محققان افزايش کارايي محصول و توليد آن در مقياس صنعتي است.در حال حاضر توليد هر گرم از اين ماده دو هفته به طول مي‌انجامد و طي تخمين‌هاي محققان به يک دوره 10 ساله براي صنعتي‌سازي کامل آن نياز است.

پروفسور "جرو آهولا"( Jero Ahola) محقق ارشد اين پروژه در مرکز تحقيقات پيشرفته VVT فنلاند گفت: در حال حاضر ما در حال کار بر روي بهبود کيفيت و کاهش زمان توليد محصول هستيم و همچنين تلاش مي‌کنيم تا جديدترين فناوري‌هاي مورد نياز را براي اين هدف توسعه دهيم تا بتوانيم هزينه نهايي توليد اين محصول را نيز کاهش دهيم.

اين روش ارزشمند مي‌تواند علاوه بر اينکه با استقاده از انرژي خورشيدي و گازهاي موجود در هوا غذا توليد کند، مي‌تواند سبب کاهش گازهاي گلخانه‌اي و حفظ منابع طبيعي زمين شود.


 کاغذي که نوشته‌هايش بعد از 5 روز ناپديد مي‌شود 

 محققان دانشگاه کاليفرنيا موفق به ساخت کاغذي شدند که تا 80 بار مي‌توان روي آن نوشت و پاک کرد. روي سطح اين کاغذ از نوعي پوشش حاوي نانوذرات استفاده شده‌است.

به گزارش ستاد ويژه توسعه نانو، هر چند تلفن‌هاي هوشمند در حال گسترش هستند و کتابخوان‌هاي الکترونيک نيز محبوبيت زيادي پيدا کرده‌اند، اما در آمريکا هر ساله 70 ميليون تن کاغذ مصرف مي‌شود. محققان دانشگاه کاليفرنيا مقاله‌اي منتشر کردند که در آن جزئياتي درباره ساخت نوعي کاغذ ارائه شده که مي‌توان تا 80 بار روي آن نوشت و دوباره مطالب را پاک کرد. در صورت تجاري‌سازي اين کاغذ، مي‌توان اميدوار بود که ميزان مصرف کاغذ کاهش يابد.

نانوذرات در قلب اين فناوري قرار گرفته‌‌اند. راشد العيزا، که از محققان اين پروژه جديد است، مي‌گويد: «من درباره نانوذرات صحبت مي‌کنم. در اين پروژه ما نانوذرات را با رنگ آبي ترکيب کرديم، و در نهايت ترکيب نانوذرات و رنگ را روي هر زيرلايه که مي‌خواهيم به کار مي‌گيريم. اين رنگ را مي‌توان روي کاغذ پوشش داد يا حتي امکان قرار دادن آن روي پلاستيک يا شيشه نيز وجود دارد. بعد از قرار دادن پوشش روي سطح، مي‌توان روي آن عبارات مورد نظر را نوشت. پس از چند دقيقه قرار دادن کاغذ زير نور، نوشته‌ها ديده مي‌شوند و روي سطح باقي مي‌مانند».

اين نوشته‌ها بعد از پنج روز ناپديد مي‌شوند چراکه اکسيژن موجود در هوا الکترون‌ها را از نانوذرات رنگي دريافت مي‌کند و آنها را به رنگ اصلي بازمي‌گرداند. اين فرآيند مي‌تواند با گرم کردن سطح تسريع شود، به طوري که مي‌توان بعد از چند دقيقه از نوشتن يک مطلب آن را به سادگي با گرما پاک کرد.

اين فناوري مي‌تواند مفهوم دنياي بدون کاغذ را يک گام به واقعيت نزديک‌تر کند.


 آيا مي دانيد؟ 

 قبيله‌اي که در دل سرما زندگي مي‌کند

قبيله کوچکي از مردم سيبري در دماي منفي 50 درجه سانتي‌گراد زندگي را مي‌گذرانند و از گوشت خام گوزن شمالي تغذيه مي‌کنند. اخيرا عکس و ويدئوهاي جديدي از اين قبيله بسيار قديمي و دورافتاده منتشر شده است.

به گزارش DailyMail، مردم «ننتسي» مردم چادرنشيني در منطقه يامال ننات، به معني لبه جهان، واقع در حومه روسيه هستند؛ دماي اين منطقه تا منفي 50 درجه سانتي‌گراد مي‌رسد.

ننتسي‌ها در چادرهاي سرخپوستي ساخته شده از پوست گوزن شمالي زندگي مي‌کنند، لباس‌هاي تنشان از خز گوزن شمالي درست شده است، از گوشت خام گوزن شمالي تغذيه مي‌کنند و اين حيوان را براي خشنودي خدايان دين باستاني خود قرباني مي‌کنند. مردم اين قبيله هر سال بيش از 1000 مايل روي سورتمه‌هاي چوبي دست‌سازشان مهاجرت مي‌کنند.

گروهي از عکاسان و فيلمبرداران از «ميراث من» به مدت يک ماه در ميان قبيله ننتسي‌ها زندگي کردند تا شيوه حيات آنها را مستندسازي کنند. اين مستند به عنوان بخشي از يک پروژه بزرگ است که هدف آن حفظ ميراث قبايل تقريبا منقرض شده در سراسر جهان است.

ننتسي‌ها از هزاران سال پيش وجود داشتند؛ اين کوچ‌نشينان در دشت‌هاي هموار قطب جنوب زندگي مي‌کنند که بيش از 2000 مايل از مسکو، بيشتر از فاصله لندن تا نيويورک فاصله دارد.

تعداد نفرات اين قبيله تقريبا 10 هزار نفر است و داراي گله‌اي متشکل از 300 هزار گوزن‌هاي شمالي هستند.

خانواده‌هاي ننتسي‌ها از الگوي مهاجرت طبيعي گوزن شمالي پيروي مي‌کنند و در سراسر دشت، سرزمين‌هاي متروک و آب‌هاي يخ‌زده رودخانه اوب سفر مي‌کنند.

گله گوزن وحشي ننتسي‌ها براي بقاي آنها حياتي است، در واقع آنها کل زندگي خود را صرف پرورش اين موجودات مي‌کنند.

ننتسي‌ها گوشت خام اضافي را که مصرف نمي‌شود به کارخانه‌ها مي‌فروشند و بخشي از آن هم به کشورهاي اروپايي عرضه مي‌شود.

پوست گوزن شمالي نيز براي ساخت لباس و چادرها استفاده مي‌شود چراکه عايق بسيار مناسبي در برابر سرماي استخوان‌سوز محيط است.

وقتي که ننتسي‌ها در حال سفر هستند، مجبور به بازسازي اين چادرها هستند.

گولان، سرپرست اين پروژه، از زماني که با ننتسي‌ها سپري کرده، مي‌گويد: «اين سفر واقعا الهام بخش بود. خانواده‌هاي ننتسي‌ها در دل دشت‌هاي هموار قطبي جا خوش کرده‌اند و دست تنها با قدرتمندترين عناصر طبيعت مقابله مي‌کنند».

شاهار، يکي از اعضاي تيم، در آخر اضافه مي‌کند: «زمان زيادي را صرف شناختن اين قبيله کرديم. در اين مدت فقط از آنها سوال نکرديم بلکه با آنها زندگي کرديم، با بچه‌هاي آنها بازي کرديم، با سگ‌هاي آنها بازي کرديم. به آنها گوش داديم و داستان‌هاي زيبا شنيديم».

استفاده از مخاط حلزون براي توليد چسب جراحي مايع

محققان کالج سلطنتي لندن و دانشگاه هاروارد با بررسي ترشحات چسبناک ليسه يا حلزون بدون صدف موفق به ساخت چسب مايع مورد استفاده جهت پيوند محل برش اندام‌هاي لغزنده درون بدن بدون نياز به بخيه شدند.

به گزارش تلگراف، اگرچه استفاده از چسب در پيوند مجدد دو طرف بافت زخم يا محل برش در جراحي به چند دهه قبل برمي‌گردد، اما با توجه به ماهيت شيميايي چسب‌هاي پزشکي موجود، استفاده از آنها براي پيوند اعضاي دروني بدن احتمال عفونت و تحريک سيستم ايمني را به شدت افزايش مي‌دهد.

چسب انعطاف‌پذير جديد مي‌تواند در پيوند مجدد محل برش در جراحي اعضاي بدن حتي در صورت خيس يا مرطوب بودن محل عمل کند و مهمترين ويژگي اين چسب عدم آزادسازي سموم در بدن است.

محققان با سنتز و آزمايش ترشحات موکوزي ليسه يا حلزون بدون صدف دريافتند که وجود پروتئين‌هاي با بار مثبت در اين ترشحات سبب چسبيدن اين جانور به همه سطوح مي‌شود.

آنها با آگاهي از اين راز طبيعي موفق به ساخت نوعي ژل بر پايه آب و با مولکول‌هاي با بار مثبت شدند که نيروي چسبناک قدرتمندي هنگام برخورد با سلول‌هاي با بار منفي بدن پيدا مي‌کند.

پروفسور دونالد اينگبر، متخصص بيولوژي عروق از دانشکده پزشکي هاروارد عنوان کرد: خوشبختانه طبيعت براي اين مشکل مشترک راه‌حل هوشمندانه‌اي يافته است که براي کشف پديده‌هايي نظير اين اکتشاف بايد نحوه نگرش ما به رفتار جانوران متمايز شود.

وي در ادامه افزود: دانستن اين نکته که گام اصلي در رسيدن به يک دستاورد بزرگ در علم پزشکي و جراحي از مطالعه يک جانور بي‌آزار و به ظاهر کم اهميت بدست آمده براي همه ما شگفت‌انگيز است.

محققان با آزمايش چسب جديد در اندام‌هاي مختلف خوک مثل پوست خيس و خشک، بافت غضروف، بافت شريان‌ها، بافت قلب و بافت کبد دريافتند که عملکرد اين چسب در نوع خود بي‌نظير است.


 عجيب و جالب 

 کشف دايناسوري شبيه به پرندگان امروزي

به گفته باستان‌شناسان، تازه‌ترين دايناسور کشف شده شباهت زيادي به پرندگان امروزي دارد.

به گزارش آنا به نقل از ScienceAlert، باستان‌شناسان هنوز در حال کشف شواهد جديد از حيواناتي هستند که بيش از 66 ميليون سال قبل روي زمين مي‌زيسته‌اند. اخيرا دايناسور جديدي شناسايي شده است که شباهت قابل توجهي به يکي از پرندگان امروزي، «کاسوري» يا «شترمرغ کلاه‌خوددار» دارد.

کاسوري، پرنده‌اي درشت اندام است که سر و گردن بي‌پر دارد، بومي استراليا و گينه نو است و توانايي پرواز ندارد.

شباهت‌هاي موجود چنان شديد است که باستان‌شناسان در حال مطالعه روي کاسوري‌ها هستند تا درک بهتري از نحوه رفتار اجداد همسان آنها پيدا کنند.

اين دايناسور تازه کشف‌شده «Corythoraptor jacobsi» يا «کوروتورپتور جاکوبسي» نام دارد و به عنوان «خاگ‌دزدان»، يکي از چندين گونه دايناسور پرنده مانند که تاکنون کشف شده، طبقه‌بندي شده است.

اسکلت تقريبا کامل از اين موجود در يک ايستگاه قطار در جنوب چين کشف شده است.

به گفته دانشمندان، کشف جاکوبسي شواهد بي‌سابقه‌اي را ارائه مي‌دهد که دايناسورهاي گونه خاگ‌دزدان از نظر ريخت‌شناسي و رده‌بندي تنوع بيشتري در منطقه جنوبي چين داشته‌اند.

يکي از شگفت‌انگيزترين شباهت‌هاي موجود بين جاکوبسي باستاني و کاسوري امروزي تاج يا کاکل روي سر آنهاست. با مقايسه اين دو گونه، محققان حدس مي‌زنند که چرا اين دو موجود به اين شکل تکامل يافته‌اند.

يکي از احتمالات اين است که تاج 15 سانتي‌متري به عنوان شکلي از ارتباط استفاده مي‌شده است يا استفاده‌اي مانند پرهاي طاووس براي جذب جفت داشته است.

يکي ديگر شباهت‌هاي ذکر شده توسط دانشمندان، گردن بلند و باريک و بدن شترمرغ مانند اين دو گونه است.

دايناسور تازه کشف‌شده 1/68 متر ارتفاع دارد. به گفته محققان اين موجود داراي پاهاي سريعي است و براي گرفتن غذا نيز در هر دست سه چنگال تيز داشته است.

دانشمندان بر اين باورند که اين پرنده بين 66 تا 100 ميليون سال پيش در دوره کرتاسه پسين، آخرين دوران زندگي دايناسورها، زندگي مي‌کرده است.

قابل ذکر است که کاسوري نسبت مستقيمي با اين دايناسور ندارد؛ با وجود اينکه پرندگان امروزي از نسل دايناسورها هستند اما تنها گونه‌هاي کوچک دانه‌خوار توانستند از برخورد ستاره مشهور جان سالم به در ببرند.

خطرناک‌ترين گونه‌هاي جانوري روي کره زمين

در ميان حيواناتي که تاکنون با آنها روبه‌رو شده‌ايد يا نامي از آنها شنيده‌ايد، شايد خطرناک‌ترين آنها کوسه‌درياها يا حتي مارهاي سمي باشند که با کوچک‌ترين نيش انسان را از پا درآورند. اما در اينجا از خطرناک‌ترين حيوانات روي کره زمين را نام مي‌بريم که هر کدام از آنها مي‌تواند کابوس وحشتناکي باشند.

به گزارش Frank151، دنيا پر از حيوانات و موجودات مختلفي است که گاهي آدمي را شگفت‌زده مي‌کنند. گاهي نقاط مختلف و کشورهاي گوناگون خاستگاه برخي حيوانات است که مانند آنها را در جايي ديگر نمي‌توان يافت. عده‌اي از حيوانات اهلي و برخي وحشي هستند، برخي آنقدر سمي و خطرناکند که ممکن است مرگبار باشند و بعضي هم بسيار بي‌آزار و آرام‌اند.

هيولاي گيلا

اين جانور در نقاط جنوب غربي آمريکا و مکزيک يافت مي‌شود. هيولاي گيلا يکي از دو گونه مارمولک‌هاي سمي در کره زمين است و تنها 26 تا 36 سانتي‌متر طول دارد. اين جانور خزنده نيش قدرتمندي دارد و سم آن به جاي اينکه به بدن طعمه‌اش تزريق شود، هنگام جويدن، از شيارهاي دندان‌ها به بدن طعمه منتقل مي‌شود، اما شواهد حاکي از آن است که سم اين هيولا قادر به مسموم کردن انسان نيست.

جگوار

جگوار جزء حيواناتي است که علاوه بر اينکه خود در معرض خطر است، حيواني خطرناک نيز محسوب مي‌شود. اين جانور در جنگل‌هاي باراني آمازون زيست مي‌کند و بزرگ‌ترين عضو خانواده گربه‌هاست. روي بدن جگوار الگوهاي خز خالدار وجود دارد و از نظر جثه بزرگ‌تر و سنگين‌تر از پلنگ‌ها هستند. اين جانور در مقايسه با پلنگ‌ها، شيرها و ببرها قوي‌ترين دندان را در بين خانواده گربه‌سانان دارد.

لانوميا (کرم قاتل)

اين جانور کوچک به دليل سازگاري‌ راحتي که با محيط ايجاد مي‌کند، به سختي قابل مشاهده است. دانشمندان به تازگي کرم قاتل را به عنوان يکي از خطرناک‌ترين موجودات دنيا شناسايي کرده‌اند که طي 20 سال گذشته در مواجهه اتفاقي، مرگ صدها نفر را به دنبال داشته است. سمي که در ناحيه پيشاني اين جانور نگهداري مي‌شود، در کل بدنش گسترش يافته است و مي‌تواند موجب مرگ افراد يا بستري شدن دراز مدت آنها شود. زهر اين کرم باعث زخم و خونريزي و آسيب گلبول‌هاي قرمز خون مي‌شود.


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي