جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1396/06/02 - روزنامه سراسري صبح ايران (پنجشنبه) نسخه شماره 5633


ماشين‌هاي ذهن‌خوان ظهور مي‌کنند


اين اسلحه شواهد تيراندازي را جمع آوري مي کند


آيا مي دانيد؟


عجيب و جالب


 ماشين‌هاي ذهن‌خوان ظهور مي‌کنند 

 
دانشمندان پيش‌بيني مي‌کنند که در آينده‌اي نزديک ماشين‌هايي طراحي خواهند شد که آنچه را شما مي‌خواهيد، مي‌دانند و قبل از اين که حتي انگشت‌تان را براي کليک تکان بدهيد، اطلاعاتي را که نياز داريد، يک جا جلوي چشمان‌تان ظاهر مي‌کنند. اما اين آينده تا چه حد دور است؟

به گزارش از NewAtlas، محققان سال هاست که روي رابط‌هاي کاربري مغز و کامپيوتر کار مي‌کنند تا ديگر از طريق دست و ابزارهاي فيزيکي با کامپيوترمان ارتباط برقرار نکنيم. در واقع اين رابط‌هاي کاربري مغز- کامپيوتر اين گونه طراحي خواهند شد که فقط کافي است به چيزي فکر کنيم تا اطلاعات مورد نيازمان جلوي چشمان‌مان قرار گيرند؛ يعني ديگر همه چيز به آن موضوعي برمي‌گردد که در مغزمان در حال پردازش است.

دانشمندان دهه‌هاست که روي رابط‌هاي کاربري مغز- کامپيوتر يا BCIها کار مي‌کنند اما گاهي لازم است که يک ميلياردر که مي‌خواهد موشک‌هاي فضايي چندبار مصرفش را روي سطح شناور دريا فرود آورد، در مورد اين فناوري صحبت کند. در اين صورت است که مردم نسبت به اين فناوري کنجکاو مي‌شوند و آن را جدي مي‌گيرند. منظور ايلان ماسک، بنيانگذار شرکت فضايي اسپيس‌ايکس، است که چند ماه پيش خبر داد در حال طراحي يک رابط کاربري مغز- کامپيوتر است و همين موضوع جنجالي در دنياي تکنولوژي به پا کرد.

حقيقت اين است که روياي ماشين‌هاي ذهن‌خوان ريشه در علوم عصب‌شناسي دارد که تحقيقات آن از يک قرن پيش شروع شده است.

در سال 1924، يک روانپزشک آلماني به نام «هانس برگر» اولين دستگاه الکتروانسفالوگرام يا موج‌نگاري مغز را ساخت و در حين عمل يک پسر 17 ساله، از آن استفاده کرد. آنچه او به عنوان موج‌هاي «آلفا و بتا» از آنها ياد کرد، امروزه هنوز هم به پزشکان براي يافتن اختلالات مغزي ياري مي‌رساند.

با چسباندن قطب‌هاي مغناطيسي روي سر فرد، امواج مغزي او روي کاغذ کشيده مي‌شود و پزشکان مي‌توانند با تحليل اين نمودار، ناهنجاري‌ها را بيابند و سطح سلامت مغز را تعيين کنند.

پيش به سوي ارتباط مستقيم مغز با کامپيوتر

در دهه 1970 يک مهندس برق بلژيکي به نام ژاکوب ويدال دست به ابتکار جالبي زد. او شروع به بررسي سيگنال‌هاي الکتريکي مغز کرد تا دريابد که آيا اين سيگنال‌ها فوايدي فراتر از علم پزشکي خواهد داشت يا نه. او در اين رابطه تحقيق کرد و در سال 1973 مقاله‌اي در اين مورد نوشت که عنوان آن «جهش به سوي ارتباط مستقيم مغز و کامپيوتر» بود.

در واقع، ويدال نخستين کسي بود که به نوعي رابط کاربري مغز- کامپيوتر را مطرح کرد و کشف کرد که مي‌توان سيگنال‌هاي الکتريکي مغز را دريافت، آنها را تحليل و به دستوراتي براي کامپيوتر تبديل کرد.

ويدال كه هم‌اکنون يک ستوان بازنشسته نيروي هوايي است، نوشت: «آيا مي‌توان با رصد سيگنال‌هاي مغزي از آنها به عنوان حامل اطلاعاتي براي ارتباط انسان با کامپيوتر استفاده کرد تا در نهايت انسان بتواند يک دستگاه خارجي يا اندام مصنوعي يا حتي سفينه فضايي را با نيروي ذهنش کنترل کند؟»

وي همچنين نوشت: «با توجه به پيشرفت‌هاي هم‌زمان علوم کامپيوتري و فيزيولوژي اعصاب يا نوروفيزيولوژى مي‌توانم به جرات بگويم که اين دستگاه به زودي به منصه حضور خواهد رسيد».

اندام مصنوعي

اين آينده نزديک البته بيشتر از آنچه ويدال انتظار داشت طول کشيده است. اما ايده‌هاي او در مورد نحوه کار رابط‌هاي مغز و کامپيوتر درست از آب درآمد.

در جام جهاني فيفا 2014 که در برزيل برگزار شد، دانشمندان با همکاري هم در قالب پروژه «دوباره راه رفتن»، نمونه‌اي از يک فناوري پيشرفته را به نمايش درآوردند. در آغاز مسابقات، يک شخص معلول جسمي در حالي که يک اسکلت خارجي به تن کرده بود، با ضربه‌اي نمادين به توپ، جام جهاني را رسما اعلام کرد. جالب است بدانيد که اين اسکلت خارجي توسط امواج مغزي شخص کنترل مي‌شد. دانشمندان براي ساخت اين سيستم پيشرفته از الکترودهاي غيرتهاجمي استفاده کردند تا سيگنال‌هاي مغزي را بخواند و سپس دستورات را به اين اسکلت خارجي سبک منتقل کند.

در واقع، دانشمندان همواره تلاش کرده‌اند که انسان‌ها را به سوي راهکارهاي تحرک بيشتر پيش ببرند تا حدي که حتي افراد معلول بتوانند تا حدودي بر محدوديت‌هاي حرکتي خود فائق آيند و براي اين کار از دستگاه‌هاي ثبت امواج مغزي غيرتهاجمي به منظور بازسازي سه‌بعدي حرکات دست و پا استفاده کرده‌اند. با اين کار، افراد معلول مي‌توانند اندام بي‌حس يا فلج خود را حرکت دهند.

کنترل پرواز پهپاد با هدف کنترل فضاپيما

هنوز فناوري‌ها به حدي نرسيده‌اند که بتوانيم با نيروي ذهن‌مان فضاپيما به فضا بفرستيم. اما ناسا در حال انجام تحقيقات و به دنبال راهکارهايي در اين زمينه است. در سال 2013، اين سازمان فضايي با دانشمندان دانشگاه اسکز (Essex) سر پروژه‌اي همکاري کردند که برآيند آن کنترل يک فضاپيماي مجازي با استفاده از رابط کاربري کامپيوتر- مغز بود. اين تحقيق براي کشف پتانسيل کاربرد رابط‌هاي کاربري براي کنترل کاوشگرهايي است که به سيارات ديگر فرستاده مي‌شوند.

با اين همه، دانشمندان براي دستيابي به موفقيت در اين زمينه، از پهپادها شروع کرده‌اند. اين هواپيماهاي بدون سرنشين يکي از بهترين گزينه‌ها براي تست فناوري‌هاي رابط کاربري مغز و کامپيوتر به شمار مي‌رود.

در سال 2014، دکتر علي رضائي، مدير مرکز عصب‌شناسي دانشگاه ايالت اوهايو، يک ريزتراشه چهار ميلي‌متري را در سطح قشر حرکتي مغز «ايان بورخارت» 26 ساله فلج قرار داد و حس حرکت را بعد از هفت سال در عضلات ايان شبيه‌سازي کرد

در ماه آوريل گذشته، دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه فلوريدا براي نخستين بار مسابقه پرواز پهپاد با مغز را برگزار کردند. در اين چالش، از شرکت‌کنندگان خواسته شد با نيروي فکر پهپادهايشان را تا پايان خط پايان حرکت دهند. سيستمي که اين افراد استفاده کردند، سيگنال‌هاي مغزي را با کمک ابزارهاي نوار مغزي جمع‌آوري و سپس به دستورات ورودي براي پهپاد تبديل مي‌کند. با اين سيستم، به جاي استفاده از جوي استيک، فقط کافي است که کاربر به سمتي که مي‌خواهد پهپاد برود، فکر کنند.

يکي از مهم‌ترين کاربردهاي دستگاه‌ها يا رابط‌هاي کاربري ذهن‌خوان، استفاده براي افراد معلول است تا بتوانند به محدوديت‌هاي حرکتي و جسمي خود فائق آيند. اين دستگاه ريسک جراحي و ايجاد عفونت را در اين افراد از بين مي‌برد، البته مي‌توان همين رابط‌هاي کاربري را نيز در داخل سر کاشت تا سيگنال‌ها را به طور مستقيم از مغز دريافت کند. دانشمندان در اين زمينه به دستاوردهاي چشمگيري رسيده‌اند که يکي از آنها يک ايراني به نام علي رضائي است.

در سال 2014، دکتر علي رضائي، مدير مرکز عصب‌شناسي دانشگاه ايالت اوهايو، يک ريزتراشه چهار ميلي‌متري را در سطح قشر حرکتي مغز «ايان بورخارت» 26 ساله قرار داد. ايان در 19 سالگي در يک حادثه غواصي، حس حرکت دادن دست‌ها و پاهاي خود را از دست داده است. دکتر رضائي با ايمپلنت اين تراشه، حس حرکت را در عضلات ايان شبيه‌سازي کرد و اجازه داد به جاي نخاع آسيب‌ديده ايان، ذهنش بتواند دست‌ها و انگشتانش را به حرکت درآورد.

رضائي در اين مورد مي‌گويد: «ايان نخستين کسي است که توانست با نيروي فکرش دست‌ها و انگشتانش را تکان دهد. در طول دو سال و نيم اخير او پيشرفت زيادي داشته است و حال مي‌تواند حرکات سخت‌تري مثل حرکت دادن انگشت‌ها، برداشتن يا گذاشتن ليوان، مسواک، موبايل و حتي گيتار زدن را انجام دهد. او حتي به سراغ بازي‌هاي ويدئويي نيز مي‌تواند برود».

با اين حساب مي‌توان به جرات گفت که رابط‌هاي کاربري مغز و کامپيوتر هم‌اکنون زندگي افراد معلول را به کلي دگرگون خواهد کرد و آنها را به زندگي عادي برخواهد گرداند. اما گويا ايلان ماسک چيزي فراتر از اينها را در سر مي‌پروراند.

رابط کاربري مغز-کامپيوتر همه‌کاره

در سال 2008 بود که ابزارهاي مشتري‌محور موج‌نگار مغز راه خود را از لابراتوارها و آزمايشگاه‌ها به بازار باز کردند. هدست‌هاي «نورواسکاي» و «ايموتيو» دو نمونه از اين ابزارها به شمار مي‌آيد که براي بازي‌هاي ويدئويي طراحي شده بودند و زماني که کاربر از آنها استفاده مي‌کند، بدون نياز به دسته بازي و فقط با فکر کردن بازي ويدئويي را پيش مي‌برد.

ولي اين دستگاه‌ها هم‌اکنون به ابزارهاي خانگي‌ براي کنترل شرايط سلامتي مغز تبديل شده‌اند. اين ابزارها هم‌اکنون خيلي پيشرفته‌تر شده‌اند مثل سيستم iBrain که در سال 2012 شرکت اينتل براي استيون هاوکينگ، فيزيکدان بزرگ جهان ساخت تا بتواند از طريق آن کارهايش را انجام دهد، صحبت کند و متن تايپ کند. Muse نيز يکي ديگر از اين ابزارهاست که داده‌هاي مربوط به مغز را روي نمايشگر موبايل به نمايش مي‌گذارد.

اما مشکل بزرگي که اين ابزار دارند، اين است که هنوز قابل رويت هستند. اين همان چالشي است که ايلان ماسک در پي حل آن است و مي‌خواهد با کمک استارتاپ «نورالينک» نوعي رابط کاربري مغز-کامپيوتر بي‌سيم طراحي کند که روي مغز مي‌نشيند، امواج مغز را مانيتور مي‌کند و قادر است افکار و اطلاعات را آپلود يا دانلود کند.

به سوي ابرانسان شدن

ايلان ماسک در مصاحبه‌اي که در مورد همکاري‌هايش با نورالينک داشت، گفت: «هم‌اکنون دنياي ما بعد جديدي دارد. ما کامپيوتر، موبايل يا اپليکيشن‌هاي خودمان را داريم. مي‌توانيم از گوگل سوال بپرسيم و در همان دم پاسخ را دريافت کنيم. مي‌توانيم به هر کتاب يا آلبوم موسيقي که مي‌خواهيم از طريق اينترنت دسترسي پيدا کنيم. با استفاده از نرم‌افزارها مي‌توانيم محاسبات فوق پيچيده انجام دهيم. با کمک اپليکيشن‌ها با افرادي آن سوي جهان ويدئويي صحبت کنيم. اگر چند هزار سال قبل اينها را به شما مي‌گفتند، حتما مي‌گفتيد جادوگري است».

وي افزود: «هم‌اکنون مي‌توانيد ويدئوها يا موسيقي‌ مورد علاقه‌تان را جايي براي خودتان ذخيره کنيد و ميليون‌ها عکس بگيريد، دوستان‌تان را روي آنها تگ کنيد و حتي مکاني‌ را که در آن عکس گرفته‌ايد، مشخص کنيد. مي‌توانيد از طريق شبکه‌هاي اجتماعي به طور زنده براي ميليون‌ها نفر در سرتاسر جهان از خودتان ويدئو بگيريد. اينها قدرت‌هاي غيرقابل باوري هستند که تا 20 سال پيش هم رئيس جمهور آمريکا آنها را نداشت».

ايلان ماسک ادعا مي‌کند که رابط‌هاي کاربري نورالينک، يک لايه ديجيتال است که مستقيما به مغز مربوط مي‌شود و ديگر نيازي به تايپ دستور با انگشت يا شست روي موبايل، لپ‌تاپ يا تبلت ندارد.

هم‌اکنون براي انجام اين کارها نياز به ابزاري داريم که بتواند حجم عظيمي از اطلاعات را به صورت بي‌سيم از مغز رد و بدل کند. رابط‌هاي کاربري امروزي، شبيه به کلاهي هستند که کلي سيم از آنها بيرون آمده است. اما اين ابزارها به سمت کوچک شدن پيش مي‌روند.

ايلان ماسک: هم‌اکنون مي‌توانيد ويدئوها يا موسيقي‌ مورد علاقه‌تان را جايي براي خودتان ذخيره کنيد و ميليون‌ها عکس بگيريد. اينها قدرت‌هاي غيرقابل باوري هستند که تا 20 سال پيش هم رئيس جمهور آمريکا آنها را نداشت به طور مثال، دانشمندان دانشگاه برکلي در کاليفرنيا سال گذشته، ابزاري را با نام «غبار عصبي» طراحي کردند که حسگرهاي بي‌سيم ريزي در آن تعبيه شده‌اند تا بتوانند سيگنال‌هاي عصبي و ماهيچه‌اي را به صورت بلادرنگ در داخل بدن رديابي کنند.

اين سنسور که مکعب يک ميليمتري و ساخته‌شده از کريستال‌هاي پيزوالکتريک است که ارتعاشات فراصوت خارج از بدن را به الکتريسيته‌اي که به ترانزيستور اين حسگر نيرو مي‌بخشد، تبديل کند. اين ترانزيستور روي عصب کار گذاشته مي‌شود و فعاليت الکتريکي را بررسي مي‌کند. اين حسگرها هم‌اکنون روي عضلات موش‌ها تست شده‌اند اما محققان اميدوارند که به‌زودي آنها را روي انسان‌ هم تست کنند.

ايمپلنتي که محققان دانشگاه برکلي طراحي کرده‌اند به اندازه دانه شن است که به طور بي‌سيم و بدون نياز به باتري، کامپيوتر را به بدن انسان متصل مي‌کند.غبار عصبي به طور مداوم براي کنترل اندام‌هايي مانند قلب مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در صورتي که اين دستگاه در ابعاد کوچک‌تر ساخته شود، آن را مي‌توان در داخل مغز کاشت تا از اين طريق دستگاه‌هاي رباتيک را مانند دست‌ها و پاهاي مصنوعي کنترل کند.

محققان بر اين باورند که با تحريک عصبي و ماهيچه‌اي مي‌توان با استفاده از اين ايمپلنت صرع را درمان کرد. همچنين استفاده از اين ايمپلنت در بي‌اختياري ادرار به بيماران در کنترل مثانه و حتي کاهش اشتها کمک مي‌کند. محققان با استفاده از اين ايمپلنت نيز مي‌توانند باعث فعال شدن سيستم ايمني شوند و التهاب را کاهش دهند.


 اين اسلحه شواهد تيراندازي را جمع آوري مي کند 

 
يک شرکت آمريکايي اسلحه اي مجهز به دوربين کوچک ساخته که مي تواند شواهد و مدارکي از صحنه تيراندازي تهيه کند.

به گزارش استارتريبون، شرکت Viridan Weapon Technologies به تازگي هفت تيري مجهز به يک دوربين کوچک ساخته است. اين اسلحه مي تواند شواهد و مدارک مستدلي در زمينه تيراندازي نيروهاي پليس فراهم کند.

اين شرکت اسلحه مذکور را براي آزمايش در اختيار پليس قرار داده است. دوربين اين اسلحه فقط 3 اينچ است و در جهت لوله اسلحه قرار دارد.

برايان هيدن رييس شرکت سازنده اين اسلحه مي گويد: طي سال هاي اخير پرونده هاي متعددي وجود داشت که در آن توالي حادثه تيراندازي مبهم بود. اما با اين فناوري مي توان شواهد لازم را در اختيار داشت.


 آيا مي دانيد؟ 

 چيني ها ابريشم رسانا توليد کردند

محققان چيني سعي دارند نوعي ابريشم رساناي الکتريسيته بسازند و به اين ترتيب حسگرهاي انعطاف پذير تهيه کنند. در همين راستا آنها به کرم ابريشم گرافن خوراندند.

به گزارش مهر به نقل از ورج، امروزه درجوراب هاي هوشمند گرفته تا لباس ورزشي که ميزان فعاليت را اندازه گيري مي کند، حسگرهاي پوشيدني به کار مي رود. به همين دليل آنها به نوعي فناوري ملزوم در زندگي تبديل شده اند. در همين راستا در تحقيقي جديد دانشمندان دانشگاه تسينوگوا در چين سعي کردند با دو روش مختلف ابريشم رسانا توليد کنند. در يکي از روش ها آنها گرافن را به کرم هاي ابريشم خوراندند تا موادي انعطاف پذيرتر و قدرتمندتر توليد کنند که رساناي الکتريسيته نيز باشد.

ابريشم رسانا در ساخت روبات هايي به کار مي رود که قابليت درک لمس، دما يا رطوبت را دارند. آنها حتي مي توانند صداي افراد را تشخيص دهند. در آينده نزديک مي توان با اين نوع ابريشم حسگرهاي پوشيدني انعطاف پذيرتري ساخت.

اين در حالي است که حسگرها معمولا از نيمه رساناها ساخته مي شوند اما نمي توان حسگرهاي فشار (که اصولا تغييرات در ميزان نيروي وارده را مي سنجند) را با انعطاف پذيري و حساسيت بالا ساخت اما دانشمندان با استفاده از ابريشم که قدرتمندتر از فولاد و انعطاف پذيرتر از نايلون است توانستند بر اين چالش غلبه کنند. آنها حسگرهاي فشار، دما و نوعي حسگر با قابليت اندازه گيري دما و فشار همزمان ساختند.

براي اين کار دانشمندان از دو روش استفاده کردند، نخست آنها ابريشم را در يک محيط گازي بي اثر با دماي 600 تا 3 هزار درجه سانتيگراد فراوري کردند. در نتيجه ابريشم با کربن و سلول هاي گرافيت آميخته شد.

در روش ديگر محققان گرافن يا ذرات ريز نانوتوب را به کرم هاي ابريشم خوراندند. البته اين روش تاکنون به توليد پارچه اي با قابليت رسانايي منجر نشده اما دانشمندان همچنان به تحقيقات ادامه مي دهند.

پشه‌هايي که به بوي گوشت بدن انسان کور هستند

دانشمندان با مهندسي ژنتيک، پشه‌ها را دستخوش تغييراتي کردند که نسبت به بوي گوشت بدن انسان کور شوند تا ديگر نتوانند انسان را نيش زده و ناقل بيماري‌هاي مختلف باشند.

به گزارش ايسنا و به نقل از ميرور، پشه‌ها به لحاظ ژنتيکي مهندسي شده‌اند که توانايي استشمام بوي بدن انسانها را نداشته باشند تا افرادي که در تعطيلات تابستاني به سر مي‌برند، از شر نيش زدن پشه‌ها در امان باشند.

پشه‌ها حامل بسياري از بيماري‌ها از جمله مالاريا - انگلي فوق‌العاده خطرناک که ساليانه منجر به وقوع بيش از 400 هزار مورد مرگ و مير در سراسر جهان شده است هستند.

پشه‌هايي که بيشترين تاثير را در انتقال بيماري‌ها دارند، آنهايي هستند که به نيش زدن انسان‌ها و تغذيه از آنها بسيار علاقه دارند.

تلاش براي جلوگيري از گسترش مالاريا با کشتن پشه‌ها توسط حشره‌کش‌ها دشوار است، زيرا آنها به سرعت به مواد شيميايي مقاوم مي‌شوند.

اکنون وزارت دفاع آمريکا مبلغ يک ميليون دلار به متخصصين حشرات، "اندرو ناس" و "دنيس متيو" اختصاص داده است تا پشه‌ها را با مهندسي ژنتيکي براي مردم بي‌خطر کنند.

اين تکنيک شامل شناسايي گيرنده‌هاي بويايي است که پشه‌ها براي تشخيص گوشت انسان استفاده مي‌کنند. متخصصين اين گيرنده‌ها را برداشته و يا با ساير گيرنده‌هاي بويايي تعويض مي‌کنند تا پشه‌ها را به حيوانات جذب کنند.

"ناس" گفت: پشه‌ها با ما سازگار شده‌اند، زيرا ما در اين شهرهاي زيبا و متمرکز قرار داريم که در آن، آنها مي‌توانند بسياري از مردم را براي تغذيه پيدا کنند. آنها ترجيحا از انسان تغذيه مي‌کنند و گيرنده‌هاي بويايي آنها ممکن است به طور خاص با بوهاي انساني سازگار باشد.

وي افزود: بنابراين ما مي‌خواهيم اين سيستم را با برداشتن گيرنده‌هايي که مسئول تغذيه از انسان هستند يا جايگزين کردن آنها با گيرنده‌هاي ديگر گونه‌هاي پشه که از حيوانات در محيط زيست تغذيه مي‌کنند، رواج دهيم.

دانشمندان ادعا مي‌کنند اگر بتوانند پشه‌ها را به منظور توقف تغذيه از انسان و به جاي آن، تغذيه از حيوانات، اصلاح ژنتيکي انجام دهند، اين مي‌تواند چرخه انتقال بيماري انسان-پشه-انسان را از بين ببرد.

بر خلاف حشره‌کش‌ها که براي کشتن پشه‌ها طراحي شده‌اند، اين روش به جلوگيري از گسترش مالاريا و ساير بيماري‌ها بدون ايجاد اختلال در زنجيره غذايي کمک مي‌کند.

"ناس" گفت: تحقيقات ما يک رويکرد است که ‌پشه‌ها هنوز هم مي‌توانند در محيط زندگي ما زندگي کنند، البته به شرطي که انسان‌ها را نيش نزنند.

وي افزود: جلوگيري از گسترش بيماري هدف نهايي ما است.


 عجيب و جالب 

 شهد، سلاح مخفي گل‌ها

تحقيقات جديد حاکي از آن است که شهد يا نکتار نقش متفاوت، نسبت به آنچه تا پيش از اين گمان مي‌شد، در ساختار گل ايفا مي‌کند.

به گزارش بيتوته ، براساس نتايج مطالعه جديد، شهد گل به عنوان سلاحي براي حواس‌پرتي استفاده مي‌شود. شهد، عسل توليد شده توسط گل است که زنبورها و حشرات ديگر را، به منظور گرده افشاني، به سمت گل جذب مي‌کند. حالا محققان متوجه شده‌اند که شهد نقش مهم‌تري را در گل ايفا مي‌کند.

اسکات ارمبراستر، استاد اکولوژي و زيست‌شناسي تکاملي دانشگاه پورتسموث، در اين باره گفت: «برخلاف باور عموم، نقش شهد در ساختمان گل تنها جذب حشرات براي گرده افشاني نيست. به نظر مي‌رسد شهد و غده‌هاي توليد کننده آن، گياهخواراني را جذب مي‌کنند که از بخش‌هاي ديگر گياه تغذيه مي‌کنند. بنابراين شهد و غده‌هاي توليد کننده آن به عنوان تله مي‌کنند».

وي در ادامه افزود: «مانند شهدخواران، گياهخواران نيز نياز به انرژي بالايي دارند و به خاطر اين که شهد غني از مواد مغذي است، گل‌ها از آن براي پرت کردن حواس گياهخواران استفاده مي‌کنند تا آنها را از قسمت‌هاي توليد مثلي گل (که خوراکي هستند) دور نگه دارند. در واقع گل‌ها شهد و غدد توليد آن را براي رسيدن به هدف والاتري فدا مي‌کنند تا بخش‌هاي از گل که براي گرده افشاني و توليد مثل حياتي هستند، حفظ شوند».

نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد که 98 درصد از گل‌هايي که در شرايط طبيعي مورد مطالعه قرار گرفتند، توسط گياهخواران آسيب ديده‌اند اما در 85 درصد از گل‌ها، آسيب تنها به غدد توليدي شهد محدود مي‌شود.

اين يافته‌هاي نشان مي‌دهد که شهد براي محافظت از بخش‌هاي حياتي گل مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اگر موجودات گياهخوار از گلبرگ‌ها تغذيه کنند، آنها آسيب مي‌بينند و در نتيجه حشرات گرده افشان کم‌تري به سمت گل جذب مي‌شود. داشتن شهدي غني با کالري بالا به عنوان يک عامل حواس‌پرتي عمل مي‌کنند و بدين ترتيب گلبرگ‌ها از آسيب در امان مي‌مانند.

استتار بي نظير حيوانات در طبيعت

قسمت پاياني

اختاپوس مديترانه‌اي

ماهي سنگي

مانتيس برگي

گونه‌اي ماهي (Longfingered Scorpionfish)


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پرشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي