جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1393/03/11 - روزنامه سراسري صبح ايران(يكشنبه) نسخه شماره 4721

 ارزش تغذيه اي جگر سياه و مراقبت‌هاي لازم 

کبد يا جگر سياه، پايگاه اصلي متابوليسم (سوخت وساز) مواد غذايي، شيميايي، دارويي و سموم بدن دام و محل ذخيره انواع ريزمغذي هاست.

ارزش غذايي جگر

در اين ميان، برخي بي توجه به آلودگي ها و بيماري هايي که ممکن است از طريق اين فرآورده ها منتقل شود، اقدام به مصرف آن مي کنند.

اما در مقابل، افرادي هم هستند که موشکافانه ظاهر جگر، محل عرضه، نوع طبخ و بهداشت ظروف را بررسي کرده و کمتر اين غذا راخارج از خانه تهيه مي کنند. اما پرسش اينجاست ارزش تغذيه اي دل و جگر و قلوه گاو يا گوسفند چه ميزان است؟ آيا اين قبيل فرآورده ها مي توانند بيماريزا باشند؟ آيا حرارت ناشي از طبخ مي تواند آلودگي هاي محيطي يا انگل هاي احتمالي اين فرآورده را نابود سازد؟

ارزش تغذيه اي جگر سياه

اين عضو سرشار از ويتامين هاي گروه B بخصوص A،B12،B6، B2،B1 و منبع اسيدفوليک، آهن و روي است. پروتئين جگر سياه در رده پروتئين گوشت قرمزاست ولي آهن آن 2 تا 3 برابر آهن گوشت گاو بوده و سرشار از چربي است. مقدار کلسترول آن تقريبا 2 برابر گوشت قرمز کم چرب است و اگر در يک روز 100 گرم آن مصرف شود، تقريبا 5 / 1 برابر بيشتر از حد مجاز، کلسترول وارد بدن شده است. يک سيخ جگر حدود 80 کالري انرژي داشته و در هر 100 گرم آن 185 کالري و در همين ميزان جگر سرخ شده 330 کالري انرژي به همراه مقدار بيشتر کلسترول نهفته است.

مراقب آلودگي هاي ثانويه باشيد

هر گونه تغيير در رنگ، بو، مزه و لزج شدن و تغيير قوام در بافت احشاي خام دام، نشان دهنده فساد آنهاست. حرارت کافي مي تواند تا حدودي آلودگي هاي ميکروبي اين قبيل فرآورده ها را کاهش دهد.اما سموم شيميايي، داروهاي هورموني و پسماند آفت کش ها، کودهاي شميايي و فلزات سنگين احتمالي در علوفه که به احشاي دام منتقل شده از طريق حرارت نابود نخواهد شد. پس از طبخ يا کبابي شدن اين فرآورده آلودگي هاي ثانويه اي چون ظروف و سيخ هاي آلوده، عدم بهداشت فرد ارائه دهنده، دست هاي آلوده فرد مصرف کننده، حشرات موذي و... از جمله مواردي هستند که مي توانند موجب انتقال ميکروب هاي بيماريزا به مصرف کننده شوند.

توصيه ها

1 ) جگر سياه محل تجمع و دفع مواد زايد، سموم شيميايي، داروهاي هورموني و... است. به همين دليل احتمال دارد پسماند برخي از اين ترکيبات در بافت چرب جگر دام اندوخته و براي سلامت مصرف کننده مضر باشد. قلوه نيز از اين موضوع مستثني نيست. بنابراين بهتر است از احشاي دام هاي جوان تر که احتمال تجمع سموم در آن کمتر است، استفاده شود.

2 ) به دليل آن که ويتامين A جگر بيش از حد نيازبدن است، مصرف مکرر آن مي تواند با انباشت ويتامين A در کبد مصرف کننده موجب آسيب ديدگي وکاهش عملکرد اين عضو شود. خوب است بدانيد تجمع ويتامين A جگر در بدن زنان بارداري که مرتبا براي رشد جنين خود از اين محصول استفاده مي کنند، مي تواند خطر نقايص مادرزادي را افزايش دهد و مصرف کننده را دچار نوعي مسموميت سازد.

3 ) افزايش آهن جگر در مردان مي تواند زمينه افزايش هموسيستئين را در بدن فراهم کرده و منجر به بروز بيماري هاي قلبي ـ عروقي شود. از سوي ديگر، آهن مي تواند با تجمع در بافت کبد و کليه موجب ناکارايي اين 2 عضو شود.

4 ) احشاي دام سرشار از اسيداوريک و باز آلي پورين هستند که مي توانند زمينه ابتلا به نقرس و اسيد اوريک بالا را فراهم کنند.

5 ) دل، جگر و قلوه به دليل چربي هاي اشباع و کلسترول بسيار بالا مي توانند منجر به پرفشاري خون، افزايش کلسترول و نارسايي کليوي شوند و با ايجاد پاسخ هاي التهابي در بدن عوارض بيماري هاي مفصلي و آرتريت روماتوييد را ناگوارتر سازند.

گردآوري و تنظيم:گروه سلامت پرشين پرشيا


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پر گهر
در قلمرو ورزش
آگهي