جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1393/04/24 - روزنامه سراسري صبح ايران(سه شنبه) نسخه شماره 4757

 موفقيت محققان دانشگاه تهران در تشخيص فوري سرطان با نانو حسگر زيستي 

 -محققان گروه نانو بيوتکنولوژي دانشگاه تهران، نانو حسگري زيستي طراحي کرده اند که بالاترين ميزان حساسيت گزارش شده در تحقيقات موجود، جهت تشخيص سرطان را دارد که با فراهم آوردن روشي سريع، ساده و ارزان، تشخيص بيماري سرطان را در مراحل اوليه آن امکان پذير مي کند.

به گزارش ايرنا از ستاد ويژه توسعه فناوري نانو معاونت علمي و فناوري رييس جمهوري، حضور رشته هاي DNA ناشي از مرگ سلولي در خون، فرصت بسيار مناسبي براي شناسايي آن ها و تعيين تغييرات متيلاسيون (خصوصيتي که طي آن گروه هاي متيل به دلايل نامشخص روي بازهاي سيتوزين DNA اضافه مي شود) و درنهايت تشخيص زود هنگام سرطان است.

تغيير متيلاسيون در بخشي از توالي ژن به نام پروموتر ، باعث خاموش شدن و يا بيان آن ژن مي شود، اگر اين ژن نقش بازدارندگي در ايجاد تومور داشته باشد، متيله شدن پروموتر آن باعث خاموشي ژن ودر نتيجه ايجاد تومور و سرطان مي گردد.

به گفته مهدي دادمهر، دانشجوي دکتري نانوبيوتکنولوژي دانشکده علوم و فنون نوين دانشگاه تهران، از چالش هاي بسيار مهم براي شناسايي اين تغييرات، مقدار بسيار پايين DNA در خون است که نياز به سيستم تشخيصي بسيار حساس دارد. روش هاي معمولي که امروزه در دنيا استفاده مي شود، عموما مبتني بر تکثير DNA بعد از پيش تيماري (تيمار بي سولفيت) است که منجر به تخريب بيش از نود درصد DNA مورد آزمايش مي شود.

در اين کار تحقيقاتي، با استفاده از يک نانو سامانه مبتني بر کاوشگر فلورسنت، امکان شناسايي تغييرات متيلاسيون و حتي بصورت دقيق تر درصد متيلاسيون فراهم شده است.

حساسيت اين نانوسامانه بسيار بالا است به نحوي که غلظت هايي در حد سه دهم فمتو مولار از DNA را شناسايي مي کند. اين ميزان تا به امروز بهترين حد تشخيص در مقايسه با ديگر روش هاي مختلف گزارش شده در دنيا است.

در ساخت اين نانوحسگر، از نانوذرات مغناطيسي اکسيدآهن با پوشش طلا استفاده شده است.

دادمهر در خصوص مزاياي نتايج اين طرح افزود: اين نانوحسگر زيستي علاوه بر فراهم کردن امکان تشخيص زود هنگام سرطان، با تعيين نوع ژن متيله شده، امکان ژن درماني هدفمند سرطان را نيز تسهيل مي کند. وي در تشريح عملکرد اين نانوحسگر گفت:« ابتدا نانوذرات مغناطيسي اکسيد آهن با اندازه حدود 10 نانومتر ساخته و يک لايه طلا با ضخامت حدود 1.2 نانومتر روي آن احيا شد.

در حالي که خصوصيت مغناطيسي امکان جداسازي زيستي را فراهم مي کند، لايه بسيار نازک طلا با حفظ خصوصيت رزونانس پلاسمون سطحي، باعث تثبيت تک رشته DNA حاوي گروه سولفيدريل، به عنوان کاوشگر روي سطح نانوذره مي شود.

هنگامي که اين نانوسامانه در معرض تک رشته هاي مکمل متيله و غير متيله مربوط به ژن سرکوب کننده تومور قرار گيرد، با آن ها هيبريد( اتصال دو رشته DNA داراي توالي هاي مکمل) مي شود. پس از اضافه شدن يک نشانگر فلورسنت (ديپريدامول) و واکنش آن با رشته هاي DNA، براي توالي هاي مختلف، رفتار فلورسنتي متفاوتي توسط نانوحسگر مشاهده مي شود.

حضور گروه هاي متيل روي بازهاي سيتوزين DNA، باعث کاهش فلورسنت مي شوند. در حالي که عدم حضور آن ها نشر فلورسنت را افزايش مي دهد.

با به کارگيري نانوحسگر طراحي شده در آزمايش نمونه حقيقي در سرم خون، کارايي آن حدودهشتاد درصد بود که نشان دهنده قدرت بالقوه آن براي تعيين مقادير بسيار ناچيز DNA متيله در خون است.»


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پر گهر
در قلمرو ورزش
آگهي