جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1393/09/04 - روزنامه سراسري صبح ايران(سه شنبه) نسخه شماره 4863

 دستگاه عصبي در لوپوس 

به گزارش آفرينش وبه نقل از روابط عمومي دانشگاه علوم پزشكي تهران: لوپوس زماني كه دستگاه عصبي را درگير مي‌سازد مي تواند مشكلاتي را از قبيل از دست دادن حافظه، سردرد، گيجي، تغييرات شنيداري و ديداري، ضعف ماهيچه‌ها، افسردگي و اختلالات رواني را موجب شود.ممكن است مبتلابه نوع خفيف يا شديد لوپوس باشيد، اما صرف‌نظر از شدت بيماري، شما نيازمند مراقبت‌هاي پزشكي دقيق هستيد. همچنين نيازمند تغيير در شيوه‌ي زندگي براي تحت كنترل درآوردن بيماري تا حد امكان، هستيد. در ابتدا، ممكن است برخي از مواردي كه در ذيل به آن اشاره‌شده است را احساس كنيد:

- خشم يا افسردگي ناشي از تغيير در وضعيت سلامت

- نگراني در مورد آنچه بايد به خانواده، دوستان و يا همكارانتان بگوييد

- احساس گناه به علت ابتلا به لوپوس و بار ناشي از آن بر روي خانواده‌تان

- ترس از دست دادن كار اگر نتوانيد ديگر مانند گذشته به‌طور منظم كاركنيد

احساسات ذكرشده عادي هستند و شما تنها كسي نيستيد كه آن‌ها را تجربه مي‌كنيد. بايد براي خو گرفتن به بيماري‌تان به خود زمان دهيد. اين كار ممكن است آسان و يا سخت باشد. در مورد نگراني‌ها و احساسات خود با پزشك، پرستار، دوستان و يا خانواده‌تان صحبت كنيد. برخي اوقات صحبت با افراد مبتلابه لوپوس مي‌تواند مفيد باشد. اگر شما در وفق دادن خود با شرايط مشكل‌داريد، صحبت با مشاور را موردتوجه قرار دهيد.

اثرات روان‌شناختي كورتيكواستروئيدها پردنيزولون:

اين داروها براي درمان بسياري از علايم لوپوس كه از التهاب ناشي مي‌شوند، مورداستفاده قرار مي‌گيرند. استفاده از داروي ذكرشده مي‌تواند باعث خشم، تغييرات رفتاري، كم‌حافظگي، افسردگي، تغييرات شخصيتي و ديگر مشكلات روان‌شناختي شود. تا زماني كه از اين داروها مصرف مي‌كنيد بايد در مورد عوارض ناشي از اين داروها اطلاع داشته باشيد. همچنين خانواده و دوستان هم بايد متوجه عوارض داروها باشند تا بتوانند در صورت بروز هريك از عوارض شمارا حمايت كنند.

افسردگي:

احساس افسردگي در زمان‌هايي كه شما در كشمكش با كنترل بيماري هستيد و يا به دليل مصرف دارو امكان بروز دارد. ارتباط مؤثر با پزشك و اعضا تيم مراقبت‌هاي پزشكي و دوستان و خانواده‌تان نقش مهمي در كمك به شما براي روبه‌رو شدن با اين احساسات را دارد.

نگراني در مورد آينده:

به دليل اينكه آينده و دوره بيماري شما ناشناخته است برنامه‌ريزي براي شغل، خانواده وزندگي مشكل است.

نگراني‌هاي خانوادگي:

بيماري شما علاوه بر خودتان خانواده را هم تحت تأثير قرار خواهد داد و آن‌ها نيز در درك شرايط و سازگاري با آن، لحظات سختي خواهند داشت. آن‌ها ممكن است احساس گيجي، درماندگي و ترس داشته باشند. به دليل محدوديت‌هاي فيزيكي شما، نقش‌هاي قديمي و مسئوليت‌هاي قبلي در خانواده نياز به تغيير دارد. مهم است كه افراد باصداقت و بي‌ابهام با يكديگر صحبت كنند. حائز اهميت است كه خانواده نيز در مورد بيماري اطلاعاتي داشته باشند تا شرايط فيزيكي و رواني شما و تغييرات ناشي از آن بر خانواده را، درك كنند.

از خودتان مراقبت كنيد

- تاحد امكان در مورد لوپوس اطلاعات جمع آوري كنيد

- درك كنيد كه شما احساسات گوناگوني را تجربه خواهيد كرد به‌ويژه اگر در مراحل ابتداي تشخيص بيماري باشيد و با اين حقيقت روبه‌رو شده باشيد كه به لوپوس مبتلا هستيد.

- نگرشي مثبت در پيش بگيريد.

- روي منابع و توانايي‌هاي شخصي خود مانند خانواده، دوستان، همكاران و روابط اجتماعي خود تمركز كنيد.

- نيازهاي خود را معين كنيد و سپس براي رسيدن به آن برنامه‌ريزي كنيد.

- از تعيين كردن هدف براي خود نترسيد اما انعطاف‌پذير باشيد.

- با موقعيت‌هاي استرس‌زا مقابله كنيد، زيرا استرس و خشم مي‌تواند علائم بيماري شمارا تشديد كند.

- صحبت كردن در مورد لوپوس و تأثير آن بر زندگي‌تان را با گروه سلامت، خانواده و دوستان و همكاران تمرين كنيد.

- به خاطر داشته باشيد كه خوب زندگي كردن با لوپوس امكان‌پذير است. مهم است كه كنترل بيماري را در دست بگيريد و اجازه ندهيد كه بيماري كنترل شمارا به دست گيرد. ايجاد خلق‌وخوي مثبت و تلاش براي شاد بودن، تفاوت بزرگي را در كيفيت زندگي خودتان و خانواده و دوستان به وجود مي‌آورد.

دستگاه عصبي در لوپوس

بيماري‌هاي مذكور طيف وسيعي از مشكلاتي را پوشش مي‌دهد كه ممكن است به لوپوس مربوط باشند يا نباشند. مشكلات شامل موارد مربوط به فهميدن، از دست دادن حافظه، سردرد، گيجي، تغييرات شنيداري و ديداري، ضعف ماهيچه‌ها، افسردگي و اختلالات رواني است. به دليل اينكه اين مشكلات مي‌تواند مربوط به استفاده از داروها يا بيانگر شرايط ديگر باشد، تشخيص قطعي اختلال سيستم عصبي مركزي مشكل است. علائم هشداردهنده شامل:

- حمله‌ي صرع

- دوره‌هايي از فراموشي، بي‌تابي و يا گيجي

- ايجاد مشكلات شنيداري يا ديداري و يا تشديد آن‌ها

- تغييرات غيرمعمول و عجيب در رفتار

- نوسانات خلقي

- كما

- فلج

- كرخي

- نشانه‌هايي از سكته‌ي مغزي شامل ضعف يا بي‌حسي در بازوها، پاها، صورت يا سنگيني در يك سمت بدن، تغيير در تكلم، گيجي يا سردردهاي مكرر

افسردگي

با افسردگي، افراد ممكن است احساس نااميدي، تنهايي يا درهم‌شكستگي كنند. ممكن است براي اين افراد سپري كردن يك روز مشكل باشد. افسردگي مي‌تواند ناشي از بيماري لوپوس يا به دليل داروهايي باشد كه شخص براي درمان استفاده مي‌كند، به‌ويژه داروهاي كورتيكواستروئيدها. علائم هشداردهنده شامل:

- خلق‌وخوي افسرده

- كاهش قابل‌توجه وزن يا ايجاد اختلال در خواب و يا خوابيدن زياد

- خستگي مفرط يا از دست دادن انرژي

- افزايش نگراني يا ناتواني در تصميم‌گيري

- احساس درهم‌شكستگي و ناتواني در انجام وظايف ساده‌اي چون بهداشت فردي، كار منزل يا نگهداري از فرزند

- احساس نااميدي نسبت به جنبه‌هاي مختلف زندگي

- خشم غيرعادي و يا عصبانيت

- افكار مكرر در مورد مرگ و خودكشي

تهيه و تنظيم: مونا عدالت يار


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پر گهر
در قلمرو ورزش
آگهي