جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1393/11/13 - روزنامه سراسري صبح ايران(دوشنبه) نسخه شماره 4919

 سرمقاله 

 از فراهم كردن مقدمات تا كسب نتايج خوب؛

استانداردسازي محيط‌هاي آموزشي را جدي بگيريم

زهرا كيان‌بخت

يكي از مشكلاتي كه ما در كشورمان معمولا در زمينه‌هاي مختلف با آن روبرو بوده و هستيم، انتظار كسب نتيجه خوب است در شرايطي كه مقدمات براي حصول چنين نتيجه‌اي از قبل، فراهم نشده است. طبيعي است هر قدر هم آرمان و ايده‌آل ما رسيدن به يك نتيجه‌ي عالي باشد، به دليل عدم زمينه‌سازي مناسب، نتيجه موردنظر، حداقل با آن كيفيتي كه ما انتظارش را داريم به دست نخواهد آمد.

درست مثل اين است كه ما از تيم ملي‌مان در يكي از زمينه‌هاي ورزشي انتظار بُرد را داشته باشيم و در بازي‌هاي بين‌المللي مختلف، مشتاقانه در انتظار پيروزي و نتايج متفاوت براي آن باشيم، اما چون زمينه‌ي لازم براي تحقق اين آرزو، فراهم نشده، و تيم مقابل، بهتر تمرين كرده، و بيش‌تر تلاش كرده، نتيجه خوب هم برخلاف آرزوي ما، از آنِ تيم مقابل خواهد شد. اين مساله‌اي است كه مي‌توان آن را به بسياري از حوزه‌ها و عرصه‌هاي ديگر نيز تعميم داد، يكي از اين حيطه‌ها، حيطه‌ي آموزش است. در حوزه‌هاي آموزشي كه در اين جا به طور اخص، مي‌خواهيم آن را به عرصه آموزش عالي محدود كنيم، ما همواره با يك سري انتظارات مواجهيم.

اين‌ها انتظارات بجايي هستند كه هر جامعه‌اي از قشر دانشگاهي و عرصه‌ي آموزش عالي خود دارد.

بديهي است كه در جوامع مختلف، نوع نگاه‌ نسبت به دانشگاه‌ها كه معمولا علم‌گراترين افراد آن جامعه، در آن به تحصيل و تدريس مي‌پردازند، با اميد آن جامعه براي ساختن آينده، و البته حال، گره خورده و در پيوند است. از همين روست كه در جامعه ما هم همواره نگاهها نسبت به قشر دانشگاهي، نگاههايي اميدوارانه به قشري است كه از آن انتظار مي‌رود با پيشرفتهاي علمي، پژوهشي، رتبه كشور را در بسياري از عرصه‌ها جابجا كند و تعالي بخشد.

اما يكي از مشكلات جامعه دانشگاهي، كه البته مورد تازه‌اي نيست، مساله عدم زمينه‌سازي‌هاست كه موجب مي‌شود قشر دانشگاهي نتواند آنچه را از او انتظار مي‌رود جامه‌ي عمل بپوشاند. و اين عدم زمينه‌سازي، موضوع گسترده‌اي است كه بسياري از مسائل جزئي‌تر را دربرمي‌گيرد. به عنوان يك نمونه بسيار كوچك، مي‌توان به مناسب نبودن محيط‌هاي آموزشي اشاره كرد كه نه تنها قدمهاي دانشجويان را براي پيمودن مسير رشد، تندتر نمي‌كنند بلكه خود، مانعي بر سر تحقق اين مهم نيز مي‌شوند. استاندارد نبودن كلاسها، ساختمان‌هاي فرسوده و عدم نورگيري كافي كه به جاي منتقل كردن حس شادابي و اميد در دانشجويان، اضطراب و افسردگي و عدم نشاط را انتقال مي‌دهند، و از همه اين‌ها بدتر، عدم استاندارد خوابگاههاي دانشجويي و محيطهاي تنگ، تاريك و مستهلكي كه از دانشجويان انتظار مي‌رود در آن، به رشد و تعالي علمي و شخصيتي دست پيدا كنند، چيزي است كه مي‌تواند از جمله موانع اصلي رشد كيفي در عرصه آموزشي باشد. در بحث مهاجرت نخبگان، مي‌توان به اين نكته مهم اشاره كرد كه دانشجويان با نبود امكانات و ابزار موردنياز آموزش در سطح عالي، دست به گريبان بوده و ابزار آموزشي فعلي و موجود مراكز آموزش عالي را كافي و پاسخگوي آموخته‌هاي خود و متناسب با پيشرفت و جهش علمي كنوني نمي‌دانند و توجه به اين مشكل، يكي از مسائلي است كه مي‌تواند آمار افراد نخبه مهاجر را كاهش دهد.

مساله‌ي چگونگي فضاهاي آموزشي و جذابيّت داشتن يا نداشتن آنها، چيزي است كه به طور مستقيم، فضاي روحي قشر دانشجو را تحت‌الشعاع قرار مي‌دهد و پرداختن و مورد توجه جدي قرار دادن آن، مي‌تواند يكي از اجزاي پازل زمينه‌سازي براي رشد آموزشي در كشور، به شمار برود.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پرگهر
در قلمرو ورزش
آگهي