جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1395/05/03 - روزنامه سراسري صبح ايران(يكشنبه) نسخه شماره 5329

 نگاهي ديگر 

 در درون همه ما دست کم دو شخصيت وجود دارد!

در گذشته مغز يک جعبه سياه بود. اما امروزه تکنولوژي تصويربرداري از مغز، دانشمندان را قادر مي‌سازد تا مناطقي از مغز را که فعالانه درگير تصميم گيري هستند به خوبي تحليل کنند. دانشمندان حتي گاهي مي توانند از روي ميزان فعاليتهاي مختلف مغز پيش بيني کنند که شما کدام گزينه را انتخاب مي کنيد؟!!!

يکي از جالب ترين يافته هاي علوم شناختي اين است که طي تصميم‌گيري، مناطق متفاوت مغز با يکديگر رقابت مي‌کنند. به همين خاطر بخش مسئول احساسات ما در تضاد و درگيري با بخش حاکم بر منطق است. براي اجداد ما (گذشته هاي دور) در بيشتر شرايط اين دو بخش با هم کار مي کردند و هم‌راستا بودند. اما در شرايط زندگي مدرن، اين نظام‌ها (احساسات و منطق) چه‌بسا رفتارهاي متفاوتي را تجويز کنند. در چنين مواردي، بايد ايستاد و ديد که حاصل رقابت بين اين دو نظام (احساس و منطق) چه خواهد شد؟

اساتيد دانشگاه هاروارد دريافتند که براي تصميمات با افق زماني کوتاه، سامانه ليمبيک (بخشي از مغز) غالبا درگير است که حاکم بر احساسات و هيجانات است. اما بخش متولي تصميمات بلندمدت، مربوط به قشر مخ جلويي هستند که معمولا به عنوان مکان منطق و استدلال ملاحظه مي‌شود. (اين بخش از مغز انسان نسبت به حيوانات بسيار پيشرفته تر است). رقابت دروني بين دو کنشگر مغز براي تصميم‌گيري وجود دارد به نوعي که مي شود گفت هر انسان دو نوع شخصيت دارد: «شخصيت کوتاه‌مدت سريع» و «شخصيت بلندمدت صبور.» شخصيت کوتاه‌مدت ما منحصرا در ارتباط با حداکثرساختن زمان‌هاي خوب در لحظه هستند (لذت، هيجان، احساس، راحتي)، شخصيت بلندمدت به جلوترها فکر مي‌کند به روزهايي که پس از فردا مي‌آيد (منفعت، ساختن آينده، تحليل و رشد).

دقت کنيد که بخش کوتاه مدت ما، همان بخشي بوده است که مسوول بقاي اجداد ما بوده است. چرا که بايد سريع خطرات را تشخيص مي داده است (حضور پلنگ در پشت سر) و سريع واکنش نشان مي داده است (فرار به سريع ترين شکل ممکن). بنابراين اين بخش مسئول بقا و واکنش سريع در برابر خطرات احتمالي است.

تحليل راهبردي (آموزه براي سرمايه گذاري هوشمند و مديريت استراتژيک در دنياي واقعي)

ما نمي توانيم شخصيت کوتاه مدت سريع خود را کنار بگذاريم و ناديده بگيريم. يکي از بهترين راهکارها اين است که در زمان تصميم گيري هاي استراتژيک و سرمايه گذاري هاي مهم، به جاي تفکر، تامل کنيم. وقتي شما سريع تصميم‌گيري مي کنيد، افسار را به دست شخصيت کوتاه مدت خود داده ايد. چون شخصيت بلندمدت شما نيازمند تحليل، بررسي و زمان است. پس زمان عامل تعيين کننده اي است. با زمان دادن، هيجان (شخصيت اول فروکش مي کند) و تحليل هاي پيچيده زمان بر (شخصيت دوم) جايگزين مي شود.

دومين نکته اين است که با فکر کردن به آينده (که شخصيت بلندمدت صبور شما در آن تخصص دارد)، موازنه را به نفع اين شخصيت تغيير دهيد. هر چقدر که به آينده فکر کنيد و سپس از آينده به زمان حال بياييد، شخصيت بلندمدت‌نگر شما تقويت مي شود و سرعت عمل بالاتري هم پيدا خواهد کرد.

كانال تلگرامي استراتژيست


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي