جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1396/08/24 - روزنامه سراسري صبح ايران (چهارشنبه) نسخه شماره 5700

 پس از کاوش در مريخ،
 تلاش ناسا براي کشف رمز و رازهاي ونوس  

 
محققان ناسا در حال ساخت تجهيزات الکترونيکي جديدي هستند که بتواند در شرايط بسيار سخت سياره زهره دوام بياورند.به گزارش آنا، شرايط جوي در زهره يا ونوس به گونه‌اي است که تجهيزات الکترونيکي معمول نمي‌توانند مدت زمان زيادي در آن دوام بياورند.

انسان تا به حال در چند ماموريت سعي کرده است که به زهره کاوشگر بفرستد اما اين تجهيزات بين 20 دقيقه تا کمي بيشتر از دو ساعت با زمين در ارتباط بودند و بعد از آن از کار افتادند.

سياره زهره که بعد از عطارد دومين سياره در منظومه شمسي است، شرايط بسيار دشواري براي ارسال کاوشگر دارد و به همين دليل آژانس‌هاي فضايي تا به حال موفقيت چنداني در رابطه با ارسال کاوشگر به زهره نداشته‌اند.

در تاريخ فضانوردي، آخرين تلاش‌ها براي بررسي سطح مريخ به دو پروژه «وگا» و «ونرا» برمي‌گردد که توسط آژانس فضايي شوروي سابق انجام شدند. اين دو فضاپيما موفق شدند با موفقيت روي سطح زهره فرود بيايند؛ اما ونرا تنها 23 دقيقه و وگا 127 دقيقه به ارسال اطلاعات به زمين ادامه دادند و بعد از کار افتادند.

سطح زهره يکي از چالش‌برانگيزترين محيط‌ها محسوب مي‌شود، دماي بالاي 462 سانتي‌گراد و فشار 920 هزار پاسکالي که 92 برابر فشار موجود در سطح زمين است و بارش سولفوريک‌اسيد در زهره از جمله مهم‌ترين‌ چالش‌هايي هستند که کار را براي ماموريت‌هاي اکتشافي مشکل مي‌کنند.

پيش از اين اعلام شده بود که محققان و متخصصان ناسا در آزمايشگاه پيشرانش جت ناسا (JPL) به دنبال طراحي کاوشگرهايي هستند که وابستگي کمتري به قطعات الکترونيکي داشته باشند تا بتوانند در شرايط پيچيده زهره بيشتر دوام بياورند.

جاناتان ساودر يکي از محققاني است که طرح‌هاي متعددي را با الهام از دستگاه‌هاي مکانيکي مختلفي که در طول تاريخ طراحي شده‌اند براي کاوشگرهاي مکانيکي در سطح زهره ارائه کرده است.

ساودر در رابطه با شرايط زهره در بيانيه ناسا نوشته است: «سطح زهره آنقدر غيرقابل تحمل است که نمي‌توان يک کاوشگر کاملا الکترونيکي مانند آنچه در مريخ است را به آنجا فرستاد اما با يک کاوشگر مکانيکي مي‌توان اين چالش را تا حد زيادي حل کرد».

اين کاوشگر به جاي اجزاي ديجيتال از قطعات آنالوگ استفاده مي‌کند و براي تامين انرژي از صفحات خورشيدي استفاده مي‌کند.

حال گروهي از محققان مرکز تحقيقاتي «گلن» ناسا موفق به توليد قطعات الکترونيکي مقاومي شده‌اند که امکان انجام کاوش در زهره را براي چندين هفته و حتي چند سال ممکن مي‌کنند.

اين قطعات بر پايه نيمه‌رساناهايي از جنس سيليکون‌کاربيد ساخته شده‌اند که امکان کار در دماي بالا را نيز دارند.

مدارهايي که با استفاده از اين تراشه طراحي‌ مي‌شوند مي‌توانند در دماي بالاي 500 درجه سانتي‌گراد به مدت 4000 ساعت کار کنند و محققان مرکز تحقيقاتي گلن عملکرد آنها را در محيط شبيه‌سازي اين سازمان به صورت عملي تست کرده‌اند.

اين تست 21 روز به طول انجاميده است و محققان اعلام کرده‌اند که تجهيزات تست‌شده همچنان داراي قابليت استفاده داشته‌اند.

ساخت چنين تجهيزاتي براي ناسا و ماموريت‌هاي آن در محيط‌هاي با شرايط جوي نامساعد بسيار با اهميت است و مي‌تواند راه را براي به دست آوردن اطلاعات حياتي و جزئي‌تر در رابطه با سياره زهره و عطارد بسيار هموار کند.

با توجه به نتايجي که از تست عملي اين قطعات به دست آمده است، مي‌توان از آنها براي ساخت کاوشگر براي سياره عطارد نيز استفاده کرد. در عطارد دما به 427 درجه سانتي‌گراد مي‌رسد و امکان استفاده از اين تجهيزات وجود دارد.

نکته قابل توجه ديگر اين است که از اين تجهيزات مي‌توان براي کاوش در سيارات غول‌پيکر گازي نظير مشتري، زحل، اورانوس و نپتون نيز استفاده کرد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي