جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1396/09/20 - روزنامه سراسري صبح ايران(دوشنبه) نسخه شماره 5718

 يادداشت 

 مارلون براندو ،

از شکسپير و موزيکال تا درام و کمدي

"محمد ملاحسيني"

مارلون براندو 3 آوريل سال 1924در ايالت نبراسکا آمريکا به دنيا آمد.

براندو مدتي به مدرسه نظامي رفت و بعد به کارهاي مختلفي مشغول شد و نهايتا براي شرکت در کلاس‌هاي بازيگري راهي نيويورک شد و نزد استادش؛ استلا آدلر، متد استانيسلاوسکي را آموخت.

مدتي بعد براندو به مدرسه بازيگري اکتورز استوديو که اليا کازان آن را اداره مي کرد، راه پيدا کرد و در آنجا زير نظر لي استراسبرگ متد اکتينگ(روشي که بازيگر براي اجراي نقش بايد مدتي آن نقش را زندگي کند) را تکميل کرد.

نخستين حضور براندو بر پرده سينما بازي در فيلم مردان ساخته فرد زينه مان در سال 1985 بود. او براي آماده کردن نقشش در اين فيلم بيش از يک ماه خود را در بيمارستان بستري کرد. کاري که از ديد بسياري از بازيگران مجرب آن دوران مانند لارنس اليويه يا کلارک گيبل حماقت محض محسوب مي‌شد.

او يکي از تاثيرگذارترين بازيگران تاريچ سينما است. از فيلم‌هاي مشهوري که وي در آنها ايفاي نقش کرده‌است مي‌توان به اتوبوسي به نام هوس در نقش استنلي کووالسکي، بارانداز در نقش تري مالوي هر دو به کارگرداني اليا کازان و پدرخوانده در نقش دون ويتو کورلئونه اشاره کرد. بسياري بهترين نقش او را پدر خوانده [بهترين فيلم تاريخ سينما معرفي شد] مي‌دانند.

اين بازيگر آمريکايي در بين بسياري از علاقمندان به سينما و منتقدان به عنوان بهترين بازيگر تاريخ سينما شناخته مي‌شود.

وي در نقش‌هاي متفاوتي بازي کرده است؛ از شکسپير تا موزيکال، از درام تا کمدي. در مردها و عروسک‌ها در نقش اسکاي مسترسون همه را مجذوب کرد. در شورش در کشتي بونتي نقش فلچرکريسچن ضعيف النفس را داشت.

ساخت بونتي مصادف بود با قطع پيوند براندو با صاحبان هاليوود. در سال 1960 سربازهاي يک چشم را کارگرداني کرد و در تعقيب و انعکاس در چشمان طلايي بازي کرد و سپس در سال 1972 در نقش دون کورلئونه در پدرخوانده ظاهر شد.

هنگامي که آکادمي اسکار او را به عنوان برنده برگزيد، وي زن سرخپوستي را براي گرفتن جايزه، از جانب خود مامور کرد تا به اين وسيله توجه عموم را به وضع رقت‌بار سرخپوستان آمريکا جلب کند. وي روز به روز بيشتر معطوف مسائل و مشکلات بشري شد و فيلم‌هاي آخر او نشانگر اين گونه تمايلات سياسي و اجتماعي اوست.

براندو پيشکسوت سبکي معروف به نام متدي بود که بلافاصله پس از او بازيگراني مانند جيمز دين و مونتگومري کليفت و سال‌ها بعد پل نيومن، داستين هافمن و رابرت دنيرو با درخشش خود اين سبک را در سينماي آمريکا تثبيت کردند.

چاقي مفرط در سال‌هاي پاياني براي براندو بسيار دردسر آفرين بود. فرانسيس فورد کاپولا کارگردان پدرخوانده براي متقاعد کردن تهيه‌کنندگان فيلم براي انتخاب براندو تلاش زيادي کرد. چرا که عقيده داشتند زمان اين بازيگر ديگر گذشته است.

پس از پدرخوانده دوباره نام براندو در جهان سينما مطرح شد. پس از اين بود که براندو در فيلم‌هاي مطرحي مانند آخرين تانگو در پاريس، اينک آخر الزمان و آبگيرهاي ميسوري بازي کرد. نقش کوتاه او در انتهاي فيلم اينک آخرالزمان نيز از به ياد ماندني‌ترين نقش‌هاي تاريخ سينماست.

مارلون براندو ستاره افسانه‌اي سينما روز جمعه 2 ژوئيه سال 2004 در سن 80 سالگي پس از مدت‌ها بيماري در بيمارستاني در لس آنجلس درگذشت.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي