جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1397/05/20 - روزنامه سراسري صبح ايران (شنبه) نسخه شماره 5902

 سرمقاله 

رفتار منطقي متحدان، و عبرت هاي بي فايده!

حميدرضا عسگري

گام اول تحريم هاي ترامپ عليه ايران به طور رسمي در هفته گذشته آغاز شد. کشورهاي مختلف براي در امان ماندن از تهديدات آمريکا، ارتباطات تجاري خود با ايران که مشمول تحريم ها مي شد را قطع کردند. برخي کشورهاي ديگر نيز از هم اکنون درحال کاهش مراودات تجاري خود و جايگزين کردن کشورهاي ديگر به جاي ايران هستند، تا در گام بعدي تحريم ها دچار ضرر و زيان و خشم آمريکا نشوند.

امروز در روابط بين الملل، بسياري از قواعد و عرف هايي که شايد در گذشته موجب وابستگي و تعهد اخلاقي کشورها به يکديگر مي شد، از بين رفته است. امروز تکثر قدرت جاي خود را بر تمرکز قدرت داده و کشور ها به جاي گسترش نفوذ فراملي، به سمت تحقق دولت ملي حرکت مي کنند. درچنين الگوي ديگر بحث گسترش و تعميق نگرش سياسي رنگ باخته و تعاملات با محوريت منافع ملي جايگزين آن شده است.

همين مسئله در تغيير معنا و مفهوم اتحاد و همکاري و حتي خصومت و دشمني نقش داشته است. امروز متحد بودن دولت ها بايکديگر براساس منافع في مابين(اغلب اقتصادي) شکل ميگرد و دشمني ميان کشورها نيز به جاي برخوردهاي سخت و هزينه آور، به سمت تقابلي از جنس اقتصاد و فشار بر منافع ملي در جريان است.

امروز مشاهده مي کنيم که کشورهاي مختلفي که روابط خوبي با ما دارند و حتي آنهايي که به عنوان همپيمان و متحد ما قلمداد مي شوند(البته ما آنها را متحد تصور مي کنيم!)، به صورت کاملا جدي و به تعبيري منطقي، ايران را در ميان تحريم ها قرار مي دهند و با اعلام دراولويت بودن منافع ملت و کشورشان، رسماً خود را مقيد به اجراي تحريم ها مي دانند.

شايد در دل اين شکوه و گلايه را داشته باشيم و مثلا بگوييم چرا عراقي که يک سال پيش اگر ايران به دادش نمي رسيد، امروز در بغداد بايد پرچم هاي داعش را بر در و ديوار مشاهده مي کرد، به حلقه تحريم ها پيوسته است؟!. درپاسخ به اين سئوال بايد بازگرديم به توضيحات ابتدايي که پيرامون تغيير روابط بين الملل و الگوي «دولت ملي» مطرح شد. با اين الگو مي توان دريافت که کشورهاي مختلف و همسايگان نزديک ما قدمي در راستاي دشمني يا خصومت با ايران برنداشته اند، بلکه تنها به جاي اينکه امنيت اقتصادي مردم ايران اولويتشان باشد، منافع و امنيت اقتصادي کشور و ملت خود را ملاک قرار داده اند و اين امري منطقي است.

حال ما بايد دراين وانفسا چه کنيم، آيا بايد برخلاف آب شنا کرد و هزينه پرداخت، يا بايد با تغيير الگو و روش در راستاي تحقق منافع ملي و تقويت نهادهاي داخلي گام برداريم. مسلماً با اين تغيير نگرش مي توان ارتباط بسيار بهتري با دنيا برقرار کرد. چرا که با تحقق و تقويت الگوي «دولت ملي»، چشم اندازهاي کوتاه و بلند مدت خود را برپايه منافع ملي داخلي سياست گذاري خواهيم کرد و در ارتباط با همسايگان و ديگر کشورها با منطق منافع ملي عمل مي کنيم.

اين سبک و مدل رفتاري نه تنها باعث از دست دادن عمق نفوذ استراتژيک ما در منطقه نخواهد شد، بلکه باعث مي شود تا دولت ها و حکومت هاي مختلفي که ما با آنها اتحاد، تعامل يا رابطه داريم، چارچوب و اصول رفتاري خود را به گونه اي تنظيم کنند که هيچ گاه منافع ايران را ناديده نگيرند، چرا که قطعاً برخورد تهران با آنها مقابله با مثل خواهد بود و در عرصه هاي مختلف ممکن است منافع آنها از سوي ما ناديده گرفته شود!

البته ما در طول تاريخ تجارب و ضررهاي تلخ و سنگيني از بابت اجراي اين الگو توسط کشورها و قدرت هاي مختلف داشته ايم، اما هيچگاه نخواستيم يا نتوانستيم و يا نگذاشتند که ما به سمت تحقق يک دولت ملي با اولويت سياست و منافع داخلي برويم. اما امروز رشد بينش و آگاهي افکارعمومي باعث شده تا مردم اين الگو را از مسئولان مطالبه کنند و آنها در سبک رفتار و سياست خارجي کشور تجديد نظر داشته باشند.

قطعاً ما دست و پا بسته نيستيم و گوي گرد تحولات جهاني درحال چرخيدن است و نوبت به ما خواهد رسيد، اما بايد خود را به گونه اي آماده و محيا کنيم تا در آن زمان موعود اگر قرار است حمايت، دخالت يا مشارکتي در امورمنطقه اي و فرامنطقه اي داشته باشيم، درحد لازم به منافع ملي خود دست يابيم و رفاه و امنيت سياسي و اقتصادي ملت ايران را اولويت تصميمات قرار دهيم.

hamidasgari2020@yahoo.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي