جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1397/06/24 - روزنامه سراسري صبح ايران(شنبه) نسخه شماره 5930

 سرمقاله 

گذر ازتحريم ها، مديريت امروز، و ميراث آيندگان

حميدرضا عسگري

شکي وجود ندارد که جريان تحريم ها به لحاظ عملي و رواني بر فضاي اقتصاد ما تاثيرگذاشته و مشکلاتي را به وجود آورده است. شايد از بد روزگار است که نسل جوان ديروز و امروز ما هريک به نحوه اي بايد تجربه سخت تحريم و فشار اقتصادي را در زندگي خود ثبت کنند. اما اين پايان داستان نيست، بلکه زندگي درجريان است و بايد متناسب با هر مرحله از آن، راهکار و انديشه اي جديد در سر داشت.

اگر فردا آيندگان درمورد تحريم هاي همه جانبه وفشار سنگين بر مردم امروز، حرف بزنند قطعاً درمورد نحوه مديريت مسئولان و کارگزاران نيز قضاوت خواهند کرد. اينجاست که پاي توان و قدرت اجرايي دولت ها، نخبگان و کارشناسان عصرامروز مورد سنجش قرار مي گيرد. اين مقدمه را جهت ورود به مسئله تحريم هاي اجرا شده و دور بعدي آن در آبان ماه بيان کرديم. هدف اصلي آمريکا براي خروج از برجام و از سرگيري نظام تحريم ها، به صفر رساندن فروش نفت ايران و عملاً خلع سلاح شدن کشور در مقابل خواسته هاي آن بوده است.

دراين راستا چينش مهره هاي دشمن به صورت کاملا اصولي و در راستاي هدف موردنظر بوده است. اما حرکت و مهره چيني ما در اين نقشه بازي به سبب دلايل عمدتاً سياسي، هم پا ومناسب حرکت هاي حريف نيست. درمورد هدف اصلي آمريکا يعني نقطه صفر نفتي ايران، بايد اذعان داشت که راه حل هاي مناسبي از اتاق فکر کشور بيرون نيامده و يا هنوز سازوکار آن اعلام نشده است.

اما از آنچه ديده مي شود، گويا اتکاي ما براي رهايي و دور زدن تحريم و فروش نفت به سمت روس هاست. چرا که چين و هند به عنوان بزرگترين و اصلي ترين خريداران نفت ما درپي تهديدات و چانه زني هاي آمريکا درحال سازوکاري براي کاهش خريد نفت از کشورمان هستند و مسلماً فوايد تجاري و سياسي حفظ ارتباط با آمريکا را بر خريد تک محصول تجاري ايران را ترجيح خواهند داد.

درمورد انتقال نفت به روسيه دو گزينه مطرح است:

ابتدا اينکه ما نفت را به روسيه بدهيم و آنها اين نفت را براي ما به فروش برسانند. اما در رد و بيان اشکالات اين گزينه بايد گفت که تحريم هاي حمل و نقل و بيمه نفتکش ها اين اجازه را به ما نمي دهد که نفت را به روسيه منتقل کنيم. به فرض اينکه اين مشکل را هم حل کرديم، اما با توجه به تحريم هاي بانکي و عدم امکان نقل و انتقال مالي براي سيستم بانکي کشورمان، چطور قرار است پول اين نفت به ما بازگردانده شود. تجربه تهاتر نفت در برابر کالا نيز تجربه شکست خورده است و ديديم که کشورها در چنين شرايطي به جز اقلام بي ارزش و غيراستراتژيک محصول ديگري به ما نمي دهند.

هرچند که براساس نظام تحريم ها بازفروش(resend) نفت ايران توسط کشور ديگري ممنوع است اما ما با دادن نفت به روسيه و فروش آن توسط مسکو، عملاً بازارهاي فروش سنتي خود را که طي چند دهه گذشته به دست آورده ايم، ديگر از دست خواهيم داد. درحقيقت اين بازار مشتريان ما از اين پس نفت روسيه را مي خرند، نه نفت ايران را! حال اگر مدتي بعد اين مشکلات تحريم حل شود، ما ديگر بازار فروش خود را تقديم روس ها کرده ايم.

گزينه دوم براي دور زدن تحريم هاي نفتي از طريق روسيه، دادن نفت ايران به پالايشگاه هاي روسي و افزايش توليد نفت روسيه براي صادرات در بازار جهاني مي باشد!. به عبارتي ما نفت خود را براي خوراک پالايشگاه هاي داخلي روسيه مي دهيم تا اين کشور ديگر نفت توليدي خود را صرف مصرف داخلي نکند و از اين طريق توليد خود را براي فروش افزايش دهد. حال اين عمل به نفع ماست يا به نفع روس ها؟! به فرض اينکه اين کار راهم کرديم، چه چيزي عايد ما خواهد شد؟ آيا تحميل محصولات کشور مقابل و يا انتقال چمداني مقادير ناچيز ارزي از سوي کشوري که خود درگير تحريم هاي اروپا و آمريکاست، دردي ازما دوا خواهد کرد.

شايد مسئولان درپس اين گزينه ها نکات ريز و کليدي قرار داشته باشند که ما از آن بي خبريم و براي چنين اقدامات احتمالي توجيه کارشناسي داشته باشند. اما بحث اصلي ما اين است که اقدامات و نحوه مديريت امروز مسئولان ما، علاوه بر اين که کيفيت زندگي نسل امروز را شکل مي دهد، ميراثي خواهد بود براي آيندگاني که حاصل دست رنج امروز ما را خواهند خورد. اگر نتوانيم قدم هاي محکمي درعرصه مديريت داخلي و خارجي برداريم، قطعا زمينه ضعف قدرت کشور درآينده را رقم خواهيم زد.

hamidasgari2020@yahoo.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي