جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1397/09/25 - روزنامه سراسري صبح ايران(يكشنبه) نسخه شماره 6003

 سرمقاله 

فرصت سازي انرژي؛ از اروپا تا خليج فارس

حميدرضا عسگري

تحولات فرانسه و اعتراضاتي که تحت عنوان "جليقه زردها" در جريان است، عوامل بسياري را در بر ميگيرد که هريک به نوبه خود قابل تامل است. اين اعتراضات براي اروپا، آمريکا و حتي قدرتهاي منطقه اي در آسيا و خاورميانه اهميت فراواني دارد. چرا که هريک واکنشي خاص در مقابل آن داشته و هريک به دنبال تامين منافع خود از آن هستند.

درفرانسه مخالفان دولت عليرغم اينکه با معترضين قرابت حزبي ندارند اما سعي مي کنند برموج اعتراضات سوار شوند و اليزه نشينان را بي کفايت و بي توجه به وضعيت عمومي نشان دهند. آمريکاي ترامپي نيز به دنبال شعله ور کردن اعتراضات و آنارشيسم در اقصي نقاط دنياست و برايشان فرقي نمي کند که آشوب در دولت يکي از متحدان باشد يا در ايران و سوريه و...!

تحولات فرانسه براي قدرتهاي منطقه اي همچون ترکيه و ايران نيز حائز اهميت است. اگر تحولات فرانسه براي ترکها جنبه بهره برداري سياسي داشته باشد، براي ايران علاوه بر جنبه هاي سياسي، فرصتهاي اقتصادي خوبي به دنبال خواهد داشت(البته اگر فرصتي در داخل براي پرداختن به اين موضوعات باشد!).

بلواي فعلي در فرانسه از بابت گراني ماليات برحاملهاي انرژي و سوخت بوده، هرچند که درادامه جنبه هاي اجتماعي آن پررنگ تر گرديد. اما نقطه آغاز از بابت گران شدن انرژي بوده است. دريک نگاه خيلي عاميانه مي توان گفت که "فرانسه نياز به نفت دارد و ايران نياز به مشتري نفت".

درتفسير اين عبارت بايد اين چنين گفت که به واسطه تحريمها و نوع سياستهاي تحميلي از سوي امريکا، بسياري از سرمايه گذاران اروپايي مجبور به ترک صنعت نفت و گاز ايران شدند. اما تحولاتي همچون اعتراضات کنوني فرانسه، مي تواند لقمه چرب و نرمي براي ايران باشد که با دادن پيشنهادات وسوسه‌انگيز تداوم و ثبات تامين انرژي براي دولت امانوئل ماکرون را تضمين کند. فروش نفت ارزان با قيد سرمايه گذاريهاي بلندمدت به فرانسه، مي تواند باب گشايشي براي فروش مداوم نفت ايران و اقدامي براي دولت فرانسه در کاهش تنشهاي اجتماعي و اقتصادي باشد.

ايران و فرانسه روابط ديرينه اي باهم داشته اند که شدت آن در ادوار مختلف کم و زياد شده است. اما وقتي پاي تامين نيازها و ثبات امنيت اقتصادي و اجتماعي درميان باشد، قطعا دولتها بيش از پيش درهم تنيده خواهند شد. نفت خليج فارس اگر با قراردادهاي بلندمدت و قيمت مناسب به فرانسويها برسد، قطعا تاثيرات مضاعفي در نوع روابط ديگر کشورهاي اروپايي با ايران خواهد داشت و بر شدت مخالفتها با سياستهاي يکجانبه آمريکا خواهد افزود.

شايد درعالم سياست چنين فرضيه هايي اجرايي نشود، اما عالم اقتصاد وراي تمام چارچوبها عمل مي کند و مبناي آن منافع ملي و رضايت عمومي کشورهاست. با اين فرمول مي توان اميدوار بود که ايران نيز از تحولات مختلف جهاني براي خود فرصت سازي کند و در جهت دهي آنها نقش داشته باشد.

البته اين مسئله مستلزم داشتن عزمي جدي براي ايفاي ديپلماسي حرفه اي در عرصه جهاني است. اما فعلا بخش زيادي از قواي کشور ما صرف دعواها و منافع گروهي مي شود كه مي‌تواند مانع از آن شود كه حتي چنين فرضيه هايي مورد بررسي قرار گيرد.

hamidasgari2020@yahoo.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي