جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1399/06/26 - روزنامه سراسري صبح ايران (چهارشنبه) نسخه شماره 6488

 سرمقاله 

همت كنيد اين سفره آب رفته؛ جمع نشود!

آذر فخري 

اقتصاد كشور ما در سال‌هاي 90 و 91 حدوداً 10 درصد و در سال‌هاي 97 و 98 بيش از 15 درصد کوچک شده است؛ به‌طور كلي طي 14 سال گذشته سفره‌ هر ايراني 30درصد آب رفته است!

طبق گزارش مرکز آمار ايران اغلب مردم كشور ما، در 200 قلم كالا، كاهش مصرف داشته‌اند؛ بيشترين کاهش مربوط به مصرف شير است كه در سال 98 نسبت به سال 84 بيش از 60 درصد کاهش پيدا کرده است. براي ساير اقلام نيز کاهش مشاهده مي‌شود: برنج (40 درصد کاهش)، نان (10 درصد کاهش)، گوشت دام (45 درصد کاهش)، فرآورده‌هاي شير (30 درصد کاهش)، انواع ميوه (30 درصد کاهش)، سبزيجات (40 درصد کاهش) و صيفي‌جات (20 درصد کاهش).

کوچک‌تر شدن سبد مصرفي نشانه‌اي از دو دوره رکود شديد در اقتصاد ايران است. اقتصاد در سال‌هاي 90 و 91 حدوداً 10 درصد و در سال‌هاي 97 و 98 بيش از 15 درصد کوچک شده است که همين ميزان تاثير بسياري بر اقتصاد تغذيه‌اي خانواده گذاشته است. رشد قيمت-گران شدن- كالاها، نه با افزايش كم درصدي دستمزدها و نه با يارانه و طرح كمك معيشتي نتوانسته است جبران شود و مردم همچنان در حال تجربه كردن گراني‌هاي دمامي هستند كه گريز و گزيري هم از آن ندارند و همتي براي كنترل اين وضعيت هم از سوي مسئولان ديده نمي‌شود. گرچه مسئولان مختلف سعي كرده‌اند با انواع حمايت‌هاي معيشتي، كمكي به سفره خانواده كنند، اما در نهايت همين مسئولان هم در برابر گراني بيش از حد و متداوم، كوتاه آمده و اعلام شرمندگي كرده‌اند. اما اعلام شرمندگي، تغييري در وضعيت معاش مردم ندارد و اگر اين روند ادامه پيدا كند، معلوم نيست همين سفره كوچك شده، چه وضعيتي پيدا خواهد كرد.

قطع يارانه لبنيات در سال‌هاي اخير، موجب گران شدن بي‌رويه لبنيات شده و كم‌كم مصرف مردم در اين زمينه كاهش يافته است. با آن‌که پس از قطع يارانه گفته شداين يارانه دوباره برقرارمي‌شود، اما هنوز خبري از پرداخت آن نيست. در اين ميان برخي مسئولين نيز خبر از تعطيلي نيمي از واحدهاي لبني به دليل قطع يارانه شير و کاهش مصرف آن داده‌اند. مسلما كاهش و يا حذف مواد لبني به‌ويژه شير كه اين روزها كره هم به آن پيوسته است، تاثير بسيار منفي در سلامت خانواده و رشد كودكان به‌ويژه در مناطق محروم خواهد داشت.

با اين‌كه در دوهه اخير خانواده ايراني كوچك‌تر شده، يعني خانواده‌هاي جديد ترجيح داده‌اند يا فرزندي نداشته باشند يا به يك فرزند- ودرواقع نان‌خور- اكتفا كنند؛ اما بازهم روند كوچك‌شدن سفره از كوچك‌شدن خانواده پيشي گرفته است و اغلب خانواده‌هايي تا اين حد كوچك نيز، نمي‌توانند از عهده خريد و مصرف برخي كالاهاي ضروري سبد معيشتي برآيند. در اين ميان آن‌چه بيشترين ضربه را به خانواده وارد آورده گران شدن مسكن و اجاره‌بهاست كه بيشترين ميزان درآمد خانواده را مي‌بلعد چرا كه خانواده ترجيح مي‌دهد سرپناه داشته باشد و لاجرم در نهايت ازهزينه خورد و خوراك و پوشاك خود مي‌كاهد؛ در يك نگاه كلي هزينه خوراک کمترين سهم از کل بودجه خانوار را دارد. اين درحاليست كه يكي از شاخص‌هاي سنجش رفاه خانواده ميزان سهم هزينه خوراک از کل بودجه خانواراست. سهم پايين‌تر قائل شدن براي تغذيه، حاکي از آن است که خانوار به ناچار بخش بزرگ‌تري از بودجه‌اش را صرف کالاها و خدمات ناگزيرديگر مي‌کند.

a.f.far99@gmail.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبردانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي