جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1389/08/05 - روزنامه سراسري صبح ايران (چهار شنبه) نسخه شماره 3727

  سالمندي 
 استاد: دكتر احدي دانشجو: كيميا سحراييان (قسمت هشتم )

« يكي از تجارب ناخوشايند پيري ، دريافتن اين حقيقت است كه وقتي نكته مهمي را با بياني زيبا مطرح مي كنيم، آن گاه متوجه مي شويم كه همين نكته را قبلاً در يكي از نوشته هاي خود منتشر كرده ايم».حافظه يكي از جنبه هاي عملكرد شناختي است كه اغلب تحت تاثير پيري قرار مي گيرد. براي تعيين افت هاي حافظه ، فرضيه هاي زيادي مطرح شده است كه اكثر آن ها به ميزان اطلاعات، انواع فعاليت ها و زيادي نشانه ها تاكيد دارد.به نظر مي رسد كه همراه با پيري، يادآوري اسامي اشخاص بيش از پيش مشكلتر مي شود. تعداد اشخاص آشنا به طور دائم زيادتر مي شود، حافظه اطلاعات زيادي در خود جاي مي دهد و در نتيجه پيدا كردن و بيرون كشيدن يك اسم از بين اسامي موجود در حافظه بيشتر طول مي كشد. هر چه كه به نظر مي رسد حافظه اسامي ، در طول زندگي به تدريج پايين مي آيد حافظه كلمات ثابت مي ماند و حتي مي تواند كمي بهتر شود.پيري الزاماً با افت پيشرونده حافظه همراه نيست. آن چه بيشتر به چشم مي خورد افت مقدار حافظه در تعدادي از سالمندان به همراه افزايش سن است بخش عظيمي از سالمندان صرفنظر از اين كه چه سني داشته باشند، بخشي مهم از حافظه خود را دست نخورده نگه مي دارند.افزون بر اين همه جنبه هاي حافظه به يك اندازه تحت تاثير پيري قرار نمي گيرد. مثلاً افت حافظه يادآوري بيشتر از افت حافظه بازشناسي است.معمولاً هر چه يك شخص با موقعيت هاي يادگيري ترغيب كننده بيشتر مقابله كند فكر و حافظه خويش را بيشتر بكار خواهد انداخت و خواهد توانست از استعدادها، ظرفيت يادگيري ، فكر و حافظه خويش مدت زمان طولاني تري استفاده كند.اين نكته كه حافظه در پيري تقليل مي يابد صحت ندارد بدين معني كه اگر فرد از استعدادهاي خود استفاده كند توانايي يادگيري و حافظه پايدار مي ماند. طراز تحصيلي و انگيزش بر اين مهارت ها اثر مي گذارد . معناي آنچه كه بايد به خاطر سپرده شود نيز در طريقه آموختن و به خاطر سپردن آن نقش دارد.در سال هاي اخير بررسي هاي گسترده اي در مورد تغييرات شناختي در سنين پيري انجام گرفته است. در حال حاضر اين گونه تحقيقات با اشتياق دنبال مي شوند. به طوري كه شواهد موجود حاكي از آن نيست كه سالمندان بهنجار از لحاظ شناختي افت محسوسي داشته باشند. تنها حدود 5درصد از آنها دچار زوال عقلي مي شوند و ساير سالمندان نيز ممكن است در بعضي زمينه ها، مانند يادگيري مهارتهاي خاص و برخي فرايندهاي حافظه مشكلات بيشتري داشته باشند.از حدود 40 سالگي به بعد افراد مقداري از قابليت هاي گذشته خود را در يادگيري با اصول شرطي كلاسيك از دست مي دهند جالب است كه بعضي گونه هاي جانوران از جمله گربه و خرگوش نيز پس از افزايش سن ، قابليت شرطي شدن كمتري نشان مي دهند.وقتي توانايي هاي شناختي افراد سالمند با آزمون هاي رايج هوش سنجيده مي شود، در قياس با سن جوانان ، سالمندان نمره هاي پايين تري كسب مي كنند اما اين كمبود لزوماً به عامل سن بستگي ندارد.مخالفان آزمون هاي هوش سنتي معتقدند كه بايد برخي جنبه هاي تجربه بزرگسالان را در نظر گرفت. از جمله توانايي اجتماعي يا شغلي و توانايي سازگاري با محيط . به نظر اين افراد، سالمندان مسائل را به گونه اي ديگر مطرح مي كنند و به همين دليل در آزمون هاي استدلال صوري نتايج متوسطي بدست مي آورند. سالمندان تمايل دارند فعاليت ها را شخصي كنند. براي پاسخگويي به يك سوال زواياي مختلف را در نظر بگيرند و عناصر عاطفي و رواني همراه با حل مسئله را بررسي كنند. مثلاً اگر پاسخ سوالي را ندانند براحتي مي گويند كه نمي دانند و سعي نمي كنند كه به نحوي، ولو اشتباه به آن پاسخ دهند، چون فكر مي كنند كه براي سن آنها برازنده نيست كه بخواهد عدم آگاهي خود را بپوشانند.سالمندان، در توجه به معناي مجازي يك نوشته و در نتيجه خلاصه كردن داستاني كه خوانده اند، مهارت دارند در صورتي كه دانشجويان دانشگاه سعي مي كنند تمام جزئيات آن داستان را به خاطر داشته باشند.

ادامه دارد...


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اجتماعي
اقتصادوبازار
مرزپرگهر
دريچه هنر
آزمون و سنجش
در قلمرو ورزش
آگهي هاي روزنامه