جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
ارتباط با ماآرشيوشناسنامه صفحه اصلي
تاریخ 1391/02/17 - روزنامه سراسري صبح ايران (يكشنبه) نسخه شماره 4143

 سرمقاله 

 نگاه شوراي همكاري خليج فارس به مذاکرات هسته‌اي ايران

علي رمضاني

اينك مدت زيادي تا مذاكرات و گفتگو هاي هسته اي ايران و اتحاديه اروپا و غرب در بغداد باقي نمانده است. در اين بين نوع رويكرد شوراي همكاري خليح فارس به اين مذاكرات در واقع در نوع خود جالب توجه است. در اين راستا بايد گفت كه مذاکرات هسته‌اي بين ايران و گروه 1+5 در استانبول از يك سو با برداشت‌ها و نگاه مثبت ايران و ساير بازيگران بين‌المللي بعد از تنش‌هاي مختلف بين ايران و غرب (در چند سال گذشته) همراه شده و همچنين اميدواري‌هايي براي گذر از تنش‌هاي موجود در قالب بازي برد ـ برد فراهم آورده، اما از سوي ديگر نيز نوع رويکرد بيشتر کشورهاي شوراي همكاري خليج فارس ( بويژه عربستان سعودي، امارات متحده عربي، قطر و بحرين) به اين مذاکرات برخلاف اغلب جوامع بين‌المللي چندان مثبت و خوش‌بينانه نبوده چرا كه ما از طرفي با نوعي بي طرفي و سکوت از سوي رهبران اين شورا روبرو بوده ايم و از سويي هم اگر به رويكرد رسانه هاي اين كشورها در هفته هاي گذشته نگاهي داشته باشيم آنچه جالب توجه به نظر ميرسد هراس از نزديكي ايران با آمريکا و غرب است .

آنچه مشخص است چالش‌ها و پيچيدگي‌هاي زيادي در راه پيشبرد مذاکرات ايران و غرب وجود دارد و آيندة مذاکرات و تأثيرات آن بر روابط ايران و غرب نيز به طور كاملا روشني مشخص نيست، اما توافقات نشست استانبول و دورنماي دستيابي به تفاهم بر سر برنامه هسته اي ايران با واكنش هايي مثبت از سوي شوراي همكاري خليج فارس روبر نبوده است.

در اين بين اگربه دليل اين رويكرد نگاهي داشته باشيم بايد گفت در واقع از يك سو اين شورا در يك سال گذشته خواهان افزايش فشار بر ضد ايران و پرداختن به اعمال فشار بين‌المللي بوده و از سويي نيز افزايش واگرايي غرب و ايران تا حدي فرصت بازيگري به شوراي همكاري خليج فارس براي ايفاي نقش همگرايانه با غرب داده است .

در اين حال واقعيت آن است كه اگر روند تفاهم و مذاكره ايران و گروه 1+5 همچنان ادامه داشته باشد و به تفاهم و نتيجه اي مثبت و فراگير رسد به نظر ميرسد اين شوراي همكاري خليج فارس است كه خود را بازنده اصلي اين مذاكرات خواهد دانست. چرا كه در سايه واگرايي ايران و اين شورا در سالهاي گذشته شوراي همكاري خليج فراس بويژه كشورهاي اصلي و قدرتمند در اين شورا منتظر افزايش فشارها بر ايران، ضعيف تر شدن اقتصاد و نقش منطقه‌اي تهران بوده اند نه بهبود روابط بين‌المللي ايران با غرب و امريكا.

اكنون به نظر ميرسد از نگاه شوراي همكاري کاهش تنش‌هاي ايران و غرب پيامدهايي منفي بر جايگاه منطقه‌اي آنان و تنزل موقعيت اين شورا خواهد داشت چرا كه گسترش همکاري‌هاي ايران و غرب در موضوع هسته‌اي به نوعي زمينه‌ساز روابط گسترده‌تر و اعتمادسازي بيشتر در حوزه هاي گوناگون( مانند تحريم ها و اختلافات منطقه اي وبين المللي ) خواهد بود.

در اين بين اين نوع حركت ايران و غرب در پرونده هسته اي ايران اگر به سرانجام رسد در حقيقت خلاف جهت و سويه اصلي خواسته هاي شوراي همكاري خليج فارس از غرب است، لذا بايد توجه داشته كه مانع تراشي ها و حمايت بيشتر اين كشورها از افزايش فشار ها بر ضد ايران را بايد در نظرداشت و زمينه سازي برخي از كشورهاي اين شورا را در افزايش چالشهاي ايران و غرب در پرونده هسته اي كشور را بايد مورد توجه قرارداد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پرگهر
دريچه هنر
آزمون و سنجش
در قلمرو ورزش
آگهي