1- احتمالاً پيش از جشنواره فيلم فجر امسال خيلي از ما هنگامه قاضياني را اصلاً نميشناختيم. بازيگري كه بهخاطر بازي در نقش طاهره فيلم «به همين سادگي» توانست سيمرغ بهترين بازيگر زن را نصيب خودش بكند.
2- هنگامه قاضياني فوقليسانس فلسفه غرب از آمريكا را دارد. از سال 79 و در سن 30 سالگي تصميم ميگيرد دنبال عشق كودكياش بازيگري را بگيرد و وارد اين دنيا بشود. همان سال در فيلم «سايههاي روشن» حسن هدايت بازي ميكند و بعدش بيشتر ميرود سراغ تئاتر تا امسال و «به همين سادگي».
3- در ارائه نظرياتش كاملاً صادق است. ميگويد چهار بار «به همين سادگي» را ديده تا به پيام اصلياش رسيده. خيلي خوب، دقيق و بااستدلال حرف ميزند و در كلامش كاملاً مشخص است كه در چه رشتهاي تحصيل كرده. يك جاي مصاحبه با همان راستي كه گفتم دارد ميگويد: «خيليها سيمرغ امسال را حق من نميدانند، اما خودم فكر ميكنم كه حقم بود.»
*ميخواهم يكراست بروم سراغ «به همين سادگي»؛ فكر نميكنيد فيلم بيش از حد تماشاگر كند باشد؟
فكر ميكنم اين اتفاق بهخاطر فضاي كار است. به نظرم فيلم اصلاً فيلم كسالتآوري نيست. اگر به اين مرز رسيده باشيم كه آدمها تا حدودي كسل بشوند و از سينما با آن كسالت بيرون بيايند، فكر ميكنم ما به شدت موفق بودهايم؛ يعني هم در كارگرداني، هم در فيلمنامهنويسي و هم در اجرا توسط بازيگر اصلي. بهخاطر اينكه فضا و مضمون فيلم كسالت و روزمرگي است.
*بحث كسالت و روزمرگي نيست. منظورم كند بودن خود فيلم است.
اگر كند باشد آن را كاملاً آگاهانه ميدانم، اما من اين احساس را در موردش ندارم. تا حالا چهار بار فيلم را ديدهام و اصلاً به اين ربطي ندارد كه بازيگر آن هستم، چون كارهايي هم بوده كه انجامشان دادهام و برايشان خيلي ...
» ادامه