نسخه شماره 36 - 1385/04/01 -  simple Search

 تيم ملي فوتبال دختران 
نويسنده : زهرا يساقي

از آنجا که تب فوتبال بالا گرفته و ما صرفا دچار جوگيري حاد شده ايم، چاره اي نداريم مگر آداپته کردن خودمان، سليقه مان و طرز تفکرمان با فوتبال و تازه مي توانيم جيغ هاي فوتبالي بکشيم و نظريه هاي فوتبالي ارائه دهيم، کلان کلان. اما از آنجايي که "متفاوت بودن" مثل زگيل روي نوک دماغمان، آن هم دماغ پيش از عمل نشسته، بنابراين حرف هايمان را فوتباليزه مي کنيم. (اين روش جديدي است براي آغشته کردن هر چيزي به کمي فوتبال و بسياري تب)
در زمين فوتبال دختران مثل همه زمين هاي فوتبال، تعدادي بازيکن داريم که دنبال توپ مي دوند. براي جلو زدن از هم از هيچ تلاشي دريغ نمي کنند (ديده اي دخترها قبل از امتحان به جان همه رفتگان و ماندگان فاميل قسم مي خورند که چيزي نخوانده اند و امتحانشان را خيلي بد داده اند، اما دست آخر بيست مي گيرند؟) دخترها کنار هم مي دوند، از کنار هم که رد مي شوند، لبخند مي زنند، حتي قربان صدقه هم مي روند، اما براي رسيدن به هدف نهايي با هيچ کس شوخي ندارند، حتي خودشان. تازه اين اول ماجراست.
در زمين اتفاقات زندگي، دختران توپ را زير پاي خودشان نگه نمي دارند، مدام يا حمله مي کنند يا دفاع. دختران ذاتا هافبک هستن. تازه استراتژي حمله و دفاعشان زمين تا آسمان فرق دارد. براي همين است که مي توانند چنان معجون اشک و لبخندي تحويلتان دهند که درجا مثل ديرک دروازه خشک شويد!
دختران گاهي هافبک وسط تشريف دارند، يعني بدون تعارف وسط زمين ايستاده اند و مثل نقل و نبات توپ پخش مي کنند. برايشان مهم نيست گل را کي بزند و خانوم گل چه کسي بشود. آنها توپ را پاس مي دهند، خوره توپ و گل ندارند، چراکه با دسته گلي کلا مجاب مي شوند. دختران دفاع که مي کنند، محشر مي شوند. گاهي براي خراب کردن بازيکن حريف، سريشم شدن را در پيش مي گيرند و چنان گيري مي دهند که بيا و ببين. دفاعشان مدل يارکوبي دارکوبي است. نوک که مي زنند دست بردار نيستند. چنان بازيکن حريف را مي پيچند که اشکش دربيايد.
برايشان مهم نيست آنها توپ را شوت کنند و ديگران آقاي گل بشوند.
girls The آن قدر سخاوتمند هستند که اين گونه مفيد،others the  محترم نسبتا مطلوب را "گل شاد" کنند و توي ذوقشان نزنند و بابت زحمات بي دريغ سرشان منت نگذارند. (چون به قدر کافي ژل و روغن روي سرothers the  سنگيني مي کند)
راستي تا يادم نرفته بگذاريد از دروازه باني دخترها بگويم. دخترها مثل شير در دروازه ها مي ايستند. چشم هر مهاجمي را با ناخن از ته درمي آورند و مي گذارند کف دستش. اگر دختري دندان قروچه کرد، مطمئن باشيد که توي دروازه ايستاده و به هيچ وجه خيال ندارد نفوذي ها را بپذيرد، چه توپ باشند يا نباشند.
دختران بي نظيرند. آنها در فوتبال زندگي به مربي فني و پزشک مراقب نياز دارند،  اما بابت نداشتن آنها خم به ابرو نمي آورند. آنها زمين که خوردند خودشان از جا بلند مي شوند و خودشان زخم هايشان را مداوا مي کنند. دختران براي بازي در جام جهاني زندگي يک عمر رژيم مناسب توقع مي گيرند. مدام مراقب وزن خواسته هايشان و تناسب آن با قد داشته هايشان هستند.
اگر روزي فکر کرديد که دختري دارد طاقچه بالا مي گذارد، مطمئن باشيد که به همبازي اش اعتماد کافي ندارد. مطمئن نيست شما داريد رو بازي مي کنيد و داور را نخريده ايد. شايد مطمئن است شما جزو آنهايي هستيد که کنار زمين مي نشينند و فرياد مي زنند و مطالبه مي کنند. پس لطفا خودتان را اصلاح کنيد! خيلي زود پيش از آن که کار بکشد به وقت اضافه و پنالتي چون دختران محشرترين پنالتي زن هاي دنيا هستند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
در این شماره