نسخه شماره 36 - 1385/04/01 -  simple Search

 «هدي غاليه» دختري که صهيونيست ها دنيا رادر کنار دريا از او گرفتند  
نويسنده : محدثه ميرزا محمد

بعضي واژه ها نرمند،هر کار کني زبر نمي تواني بنويسيشان.
بعضي واژه ها سپيدند ،هر کار کني سياه نمي تواني بنويسيشان.
بعضي واژه ها شاعر هم نباشي شاعرت مي کنند.
انگار يک آرامشي در حرف حرفشان هست. تنبل ترين شاگرد مدرسه هم اگر باشي با بعضي واژه ها قشنگ جمله ميسازي. ساحل يکي از همين واژه هاست.
واژه اي که انگار از آبي ترين لحظه هاي دريا جدايش کرده اند ، واژه اي که ميشود روي شنهاي گرمش قدم زد،دراز کشيد ، آفتاب گرفت. ميشود کودکانه روي خاطراتش دويد، شن بازي کرد،صدف جمع کرد.
ساحل واژه آرامي است هر کار کني نميتواني...    انگار يکنفر قلمت را پس زد و به جاي تو نوشت.
"ديگر به ساحل نگاه نخواهيم کرد".
و ساحل را آن قدر شبيه مسلخ نوشت که تو حس ميکردي به جاي صدف بايد از روي شن هايش جنازه جمع کني . ساحلش بوي خون مي داد و اصلا هم از جنس لحظه هاي آبي دريا نبود.
ديگر به ساحل نگاه نخواهيم کرد... نمي پرسي چرا. نيازي به پرسيدن نيست صداي خمپاره و فرياد وحشت کودکي ده ساله را ميشود از پس اين جمله شنيد. سطرهاي خبري مقابل نگاهت سياهي ميروند:کشتار وحشيانه رژيم صهيونيستي در مناطق ساحلي نوار غزه.
هدي غاليه کودک ده ساله فلسطيني که تمامي اعضاي خانواده خود را در جريان حمله اسراييل به سواحل غزه از دست داده بود ،دچاره حمله شديد عصبي شد.
هدي شب حادثه را به جاي لالايي با قرص آرام بخش خوابيد
پخش آن صحنه خبري در ذهنت تکرار ميشود:کودکي در ساحل سراسيمه ميدويد،جيغ ميکشيدو اضطراب در نگاهش دودو ميزد.
حالا باز هم اگر جرات داري بنويس:ساحل واژه آرامي است
ديدي که ميشود وحشيانه آرامش را از ساحل هم گرفت، ميشود آرامش را از همه واژه هاي زندگي گرفت تا جايي که در قاموس فلسطين هيچ واژه آرامي نماندو کودکان ده ساله را حتي با آرام بخش بخوابانند.
چه اشکالي دارد اگر سطرهاي اول نوشته ام را پس بگيرم. تنها خاطرات ساحلي قدم زدن روي شنهاي گرم و آفتاب گرفتن نيست.شايد در يک ساحل درست لحظه اي که تو در ساحل آرام خودت عاشقانه قدم ميزني يک نفر خودش را روي شنهاي خونين رها کرده است و کنار پيکر بيجان همسرش زار ميزند.و صداي ناله هايش در امواج درياي تو گم مي شود.
گاهي اگر صداي آرامشت را کم کني اضطراب فريادهايش را مي شنوي و آن وقت باور ميکني خواب هاي کودکانه را هم ميشود آشفت . آرامش را از خاطرات ساحلي  ميتوان گرفت و سپيدترين واژه ها را هم ميتوان سياه نوشت.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
در این شماره